ရုသ 3 FHB Father's Heart Bible™

3 ¹ထိုအခါ သူ၏ယောက္ခမ နောမိက “ငါ့သမီး၊ သင်၌အကျိုးရှိစေရန် သင့်အတွက် နေစရာအိမ်ကို ငါမရှာအပ်သလော။ ²သင်သည် အစေခံမိန်းမငယ်တို့နှင့်အတူရှိခဲ့သော ဗောဇသည် ငါတို့၏ဆွေမျိုးမဟုတ်လော။ ယနေ့ည သူသည် ကောက်နယ်တလင်း၌ မုယောစပါးကို လှေ့လျက်ရှိ၏။ ³ရေချိုးလျက် နံ့သာလိမ်း၍ ဝတ်ရုံကိုဝတ်ပြီးလျှင် ကောက်နယ်တလင်းသို့ ဆင်းသွားလော့။ ထိုသူသည် စားသောက်၍ပြီးသည်အထိ သင့်ကိုယ်ကို မပြနှင့်။ ⁴သူအိပ်ရာဝင်သောအခါ အိပ်သည့်နေရာကိုမှတ်ထား၍ သွားပြီးလျှင် သူ၏ခြေရင်းကိုဖွင့်ကာ အိပ်လျှောင်းလော့။ သင်ပြုရမည့်အရာကို သူဖော်ပြလိမ့်မည်” ဟု ဆို၏။

⁵ရုသက “သင်ပြောသမျှအတိုင်း အကျွန်ုပ်ပြုပါမည်” ဟု ပြန်ပြော၏။ ⁶ထို့ကြောင့် သူသည် ကောက်နယ်တလင်းသို့ဆင်း၍ ယောက္ခမမှာထားသမျှအတိုင်း ပြုလေ၏။ ⁷ဗောဇသည် စားသောက်၍ စိတ်ရွှင်လန်းသောအခါ စပါးပုံ၏အစွန်း၌ အိပ်လျှောင်းလေ၏။ ရုသသည် တိတ်တဆိတ်လာ၍ သူ၏ခြေရင်းကိုဖွင့်ပြီး အိပ်လျှောင်းလေ၏။ ⁸သန်းခေါင်ယံ၌ ထိုသူသည် လန့်နိုး၍ စောင်းလှဲလိုက်ရာ သူ၏ခြေရင်း၌ မိန်းမတစ်ယောက် အိပ်လျှောင်းနေသည်ကို တွေ့လေ၏။ ⁹သူက “သင်သည် အဘယ်သူနည်း” ဟု မေး၏။ ရုသက “အကျွန်ုပ်သည် အရှင့်ကျွန် ရုသဖြစ်ပါသည်။ အရှင်သည် ရွေးနုတ်ပိုင်သူဖြစ်သောကြောင့် အရှင့်ကျွန်မအပေါ်၌ အရှင်၏ဝတ်ရုံစွန်းကို ဖြန့်ကြက်ပေးပါ” ဟု ဆို၏။ ^a a v9 တစ်စုံတစ်ယောက်အပေါ်၌ အဝတ်စွန်းကို ဖြန့်ကြက်ခြင်းသည် ထိမ်းမြားခြင်းနှင့် ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ခြင်းကို တောင်းခံခြင်းဖြစ်၏။

¹⁰ဗောဇက “ငါ့သမီး၊ သင်သည် ငါတို့၏ခမည်းတော်ထံတော်မှ ကောင်းချီးမင်္ဂလာကို ခံစားပါစေ။ ဆင်းရဲသည်ဖြစ်စေ၊ ချမ်းသာသည်ဖြစ်စေ လူပျိုတို့နောက်သို့ သင်မလိုက်သောကြောင့် ဤနောက်ဆုံးကရုဏာသည် ပထမကရုဏာထက် သာ၍ကောင်း၏။ ¹¹ယခု ငါ့သမီး၊ မကြောက်နှင့်။ သင်တောင်းသမျှကို ငါပြုမည်။ သင်သည် သီလရှိသောမိန်းမဖြစ်ကြောင်းကို ငါ့မြို့သားအပေါင်းတို့ သိကြ၏။ ¹²ယခု ငါသည် ရွေးနုတ်ပိုင်သူဖြစ်သည်မှာ မှန်၏။ သို့ရာတွင် ငါ့ထက်ပို၍နီးစပ်သော ရွေးနုတ်ပိုင်သူတစ်ဦး ရှိသေး၏။ ¹³ယနေ့ည ဤအရပ်၌ နေလော့။ နံနက်အခါ သူသည် သင့်ကိုရွေးနုတ်လျှင် ကောင်းပြီ၊ ရွေးနုတ်ပါစေ။ သို့မဟုတ်လျှင် ငါတို့၏ခမည်းတော် အသက်ရှင်တော်မူသည့်အတိုင်း ငါကိုယ်တိုင် သင့်ကိုရွေးနုတ်မည်။ နံနက်တိုင်အောင် အိပ်လျှောင်းနေလော့” ဟု ဆို၏။

¹⁴ရုသသည် နံနက်တိုင်အောင် သူ၏ခြေရင်း၌ အိပ်လျှောင်းပြီးမှ တစ်ယောက်နှင့်တစ်ယောက် မျက်နှာမသိမမြင်နိုင်မီ ထလေ၏။ အကြောင်းမူကား ဗောဇက “ကောက်နယ်တလင်းသို့ မိန်းမလာကြောင်းကို အဘယ်သူမျှ မသိစေနှင့်” ဟု ဆိုခဲ့သောကြောင့်တည်း။ ¹⁵ဗောဇက “သင်ခြုံထားသော ခြုံထည်ကိုယူ၍ ဖြန့်လော့” ဟု ဆို၏။ ရုသသည် ဖြန့်လိုက်သောအခါ သူသည် မုယောစပါး ခြောက်စလယ်ကိုခြင်၍ ရုသအပေါ်၌တင်ပြီးလျှင် မြို့ထဲသို့ဝင်သွားလေ၏။

¹⁶ရုသသည် ယောက္ခမထံသို့ပြန်ရောက်သောအခါ နောမိက “ငါ့သမီး၊ အဘယ်သို့ဖြစ်သနည်း” ဟု မေး၏။ ထိုအခါ ဗောဇ သူ့အတွက်ပြုခဲ့သမျှကို ရုသ ပြောပြလေ၏။ ¹⁷ရုသက “‘သင်၏ယောက္ခမထံသို့ လက်ချည်းသက်သက် မပြန်နှင့်’ ဟုဆိုလျက် ဤမုယောစပါး ခြောက်စလယ်ကို သူပေးပါသည်” ဟု ဆို၏။

¹⁸နောမိက “ငါ့သမီး၊ အမှုအဘယ်သို့ပြီးစီးမည်ကို သိသည်အထိ စောင့်ဆိုင်းနေလော့။ အကြောင်းမူကား ထိုသူသည် ဤအမှုကို ယနေ့မပြီးစီးစေမချင်း အနားမနေနိုင်ပါ” ဟု ဆို၏။