രൂത്ത് 3 FHB Father's Heart Bible™

3 ¹അപ്പോൾ അവളുടെ അമ്മായിയമ്മയായ നവൊമി പറഞ്ഞു: “എന്റെ മകളേ, നിനക്കു നന്മ വരേണ്ടതിന് ഞാൻ നിനക്കായി ഒരു വീട് അന്വേഷിക്കേണ്ടതല്ലേ? ²നീ ആരുടെ വേലക്കാരികളോടൊപ്പം ആയിരുന്നുവോ ആ ബോവസ് നമ്മുടെ ബന്ധു അല്ലയോ? ഇന്നു രാത്രി അവൻ മെതിക്കളത്തിൽ യവം പാറ്റുന്നു. ³നീ കുളിച്ച്, സുഗന്ധതൈലം പൂശി, മേലങ്കി ധരിച്ച് മെതിക്കളത്തിലേക്ക് ഇറങ്ങിച്ചെല്ലുക. അവൻ തിന്നുകുടി കഴിയുന്നതുവരെ ആ പുരുഷന് നിന്നെ വെളിപ്പെടുത്തരുത്. ⁴അവൻ കിടക്കുമ്പോൾ അവൻ കിടക്കുന്ന സ്ഥലം ശ്രദ്ധിച്ചുകൊള്ളുക; ചെന്ന് അവന്റെ കാലുകൾ അനാവൃതമാക്കി കിടക്കുക—നീ ചെയ്യേണ്ടത് അവൻ നിന്നോടു പറയും.”

⁵രൂത്ത് അവളോടു പറഞ്ഞു: “നീ പറയുന്നതെല്ലാം ഞാൻ ചെയ്യാം.” ⁶അങ്ങനെ അവൾ മെതിക്കളത്തിലേക്ക് ഇറങ്ങിച്ചെന്ന്, തന്റെ അമ്മായിയമ്മ കല്പിച്ചതെല്ലാം ചെയ്തു. ⁷ബോവസ് തിന്നുകുടിച്ച് ഹൃദയം സന്തുഷ്ടമായശേഷം ധാന്യക്കൂമ്പാരത്തിന്റെ അറ്റത്തു ചെന്നു കിടന്നു. അവൾ രഹസ്യമായി ചെന്ന് അവന്റെ കാലുകൾ അനാവൃതമാക്കി കിടന്നു. ⁸അർധരാത്രിയിൽ ആ പുരുഷൻ ഞെട്ടി തിരിഞ്ഞുനോക്കി; അപ്പോൾ ഇതാ, ഒരു സ്ത്രീ അവന്റെ കാൽക്കൽ കിടക്കുന്നു! ⁹“നീ ആർ?” എന്ന് അവൻ ചോദിച്ചു. “ഞാൻ താങ്കളുടെ ദാസിയായ രൂത്ത്” എന്ന് അവൾ പറഞ്ഞു. “താങ്കളുടെ ദാസിയുടെമേൽ താങ്കളുടെ മേലങ്കിയുടെ അറ്റം വിരിക്കണമേ; എന്തെന്നാൽ താങ്കൾ വീണ്ടെടുപ്പുകാരൻ ആകുന്നു.” ^a a v9 ഒരുവന്റെമേൽ വസ്ത്രത്തിന്റെ അറ്റം വിരിക്കുന്നത് വിവാഹത്തിനും സംരക്ഷണത്തിനും വേണ്ടിയുള്ള അപേക്ഷയായിരുന്നു.

¹⁰അവൻ പറഞ്ഞു: “എന്റെ മകളേ, നീ നമ്മുടെ പിതാവിനാൽ അനുഗ്രഹിക്കപ്പെട്ടവൾ. ദരിദ്രരോ ധനികരോ ആയ യുവാക്കളുടെ പിന്നാലെ നീ പോകാഞ്ഞതിനാൽ, ഈ അവസാനത്തെ ദയ ആദ്യത്തേതിനെക്കാൾ ശ്രേഷ്ഠമായിരിക്കുന്നു. ¹¹ആകയാൽ എന്റെ മകളേ, ഭയപ്പെടേണ്ട. നീ ചോദിക്കുന്നതെല്ലാം ഞാൻ ചെയ്തുതരാം; എന്തെന്നാൽ നീ ഒരു സദ്‌ഗുണവതിയായ സ്ത്രീ ആണെന്ന് എന്റെ പട്ടണം മുഴുവനും അറിയുന്നു. ¹²ഞാൻ ഒരു വീണ്ടെടുപ്പുകാരൻ എന്നത് സത്യം തന്നെ; എങ്കിലും എന്നെക്കാൾ അടുത്ത ഒരു വീണ്ടെടുപ്പുകാരൻ ഉണ്ട്. ¹³ഈ രാത്രി ഇവിടെ താമസിക്കുക. പ്രഭാതത്തിൽ അവൻ നിന്നെ വീണ്ടെടുക്കുമെങ്കിൽ—നല്ലത്, അവൻ വീണ്ടെടുക്കട്ടെ. ഇല്ലെങ്കിൽ, നമ്മുടെ പിതാവ് ജീവിച്ചിരിക്കുന്നതിനാൽ, ഞാൻ നിന്നെ വീണ്ടെടുക്കും. പ്രഭാതംവരെ കിടന്നുകൊള്ളുക.”

¹⁴അവൾ പ്രഭാതംവരെ അവന്റെ കാൽക്കൽ കിടന്നു; ആരെയും തിരിച്ചറിയാനാവുംമുമ്പേ എഴുന്നേറ്റു. എന്തെന്നാൽ, “ഒരു സ്ത്രീ മെതിക്കളത്തിൽ വന്നതായി ആരും അറിയരുത്” എന്ന് അവൻ പറഞ്ഞിരുന്നു. ¹⁵അവൻ പറഞ്ഞു: “നീ ധരിച്ചിരിക്കുന്ന പുതപ്പ് കൊണ്ടുവന്ന് നീട്ടിപ്പിടിക്കുക.” അവൾ അത് നീട്ടിപ്പിടിച്ചു. അവൻ ആറ് അളവ് യവം അളന്ന് അവളുടെമേൽ വെച്ചുകൊടുത്തു; പിന്നെ പട്ടണത്തിലേക്കു പോയി.

¹⁶രൂത്ത് തന്റെ അമ്മായിയമ്മയുടെ അടുക്കൽ വന്നപ്പോൾ, “എന്റെ മകളേ, കാര്യം എങ്ങനെ ആയി?” എന്ന് നവൊമി ചോദിച്ചു. ആ പുരുഷൻ തനിക്കുവേണ്ടി ചെയ്തതെല്ലാം അവൾ അവളോടു പറഞ്ഞു. ¹⁷അവൾ പറഞ്ഞു: “‘നിന്റെ അമ്മായിയമ്മയുടെ അടുക്കൽ വെറുംകൈയോടെ മടങ്ങിച്ചെല്ലരുത്’ എന്നു പറഞ്ഞ് അവൻ ഈ ആറ് അളവ് യവം എനിക്കു തന്നു.”

¹⁸നവൊമി പറഞ്ഞു: “എന്റെ മകളേ, കാര്യത്തിന്റെ അവസാനം എന്താകുമെന്ന് നീ അറിയുന്നതുവരെ കാത്തിരിക്കുക; എന്തെന്നാൽ ഇന്നുതന്നെ ഇക്കാര്യം തീർക്കുന്നതുവരെ ആ പുരുഷൻ അടങ്ങിയിരിക്കുകയില്ല.”