ரூத் 3

3 ¹அப்பொழுது அவளுடைய மாமியாராகிய நகோமி அவளை நோக்கி, "என் மகளே, உனக்கு நன்மையுண்டாகும்படி நான் உனக்கு ஒரு வீட்டைத் தேடாதிருப்பேனோ? ²நீ யாருடைய வேலைக்காரிகளோடே இருந்தாயோ, அந்த போவாஸ் நம்முடைய உறவினன் அல்லவா? இதோ, அவன் இன்று இரவில் களத்திலே வாற்கோதுமையைத் தூற்றுகிறான். ³ஆகையால் நீ குளித்து, நறுமணத் தைலம் பூசி, உன் போர்வையை அணிந்துகொண்டு, களத்திற்குப் போ; ஆனால் அந்த மனுஷன் புசித்துக் குடித்து முடியும்வரையில் அவனுக்கு உன்னைக் காட்டாதே. ⁴அவன் படுத்துக்கொள்ளும்போது, அவன் படுத்திருக்கும் இடத்தைக் கவனித்து, உள்ளேபோய், அவனுடைய கால்களை விலக்கி, அங்கே படுத்துக்கொள்; அப்பொழுது நீ செய்யவேண்டியதை அவன் உனக்குச் சொல்லுவான்" என்றாள்.

⁵அதற்கு ரூத்: "நீர் சொல்லுகிறபடியெல்லாம் செய்வேன்" என்று அவளிடத்தில் சொன்னாள். ⁶அவள் களத்திற்குப் போய், தன் மாமியார் தனக்குக் கட்டளையிட்டபடியெல்லாம் செய்தாள். ⁷போவாஸ் புசித்துக் குடித்து, அவனுடைய இருதயம் மகிழ்ந்தபின்பு, தானியக் குவியலின் ஓரத்தில் படுத்துக்கொண்டான். அப்பொழுது அவள் மெதுவாய் வந்து, அவன் கால்களை விலக்கி, அங்கே படுத்துக்கொண்டாள். ⁸நடுராத்திரியிலே அந்த மனுஷன் திடுக்கிட்டு, திரும்பிப் பார்த்தபோது, இதோ, ஒரு ஸ்திரீ தன் கால்களருகே படுத்திருந்தாள்! ⁹"நீ யார்?" என்று அவன் கேட்டான். அதற்கு அவள்: "நான் உம்முடைய அடியாளாகிய ரூத்; நீர் மீட்கும் உறவினராயிருக்கிறபடியால், உம்முடைய போர்வையின் ஓரத்தை உம்முடைய அடியாளின்மேல் விரியும்" என்றாள். ^a a v9 ஒருவருடைய போர்வையின் ஓரத்தை மற்றொருவர்மேல் விரிப்பது, விவாகத்தையும் பாதுகாப்பையும் வேண்டிக்கொள்ளும் கோரிக்கையாயிருந்தது.

¹⁰அதற்கு அவன்: "என் மகளே, நீ எங்கள் பிதாவினால் ஆசீர்வதிக்கப்பட்டவள்; ஏழையானாலும் ஐசுவரியவானானாலும், வாலிபரை நீ பின்தொடராதிருந்தபடியால், உன்னுடைய இந்தக் கடைசி தயவு முந்தினதைப்பார்க்கிலும் உத்தமமாயிருக்கிறது. ¹¹இப்போதும் என் மகளே, பயப்படாதே; நீ கேட்கிறதையெல்லாம் நான் உனக்குச் செய்வேன்; நீ குணசாலியான ஸ்திரீ என்று என் ஊராரெல்லாரும் அறிவார்கள். ¹²இப்போது நான் மீட்கும் உறவினன் என்பது மெய்தான்; ஆகிலும் என்னிலும் கிட்டின மீட்கும் உறவினன் ஒருவன் இருக்கிறான். ¹³இந்த இரவில் இங்கே தங்கியிரு; விடியற்காலத்தில் அவன் உன்னை மீட்க மனதாயிருந்தால், நல்லது, அவன் மீட்கட்டும்; உன்னை மீட்க அவனுக்கு மனதில்லாவிட்டால், எங்கள் பிதா ஜீவித்திருப்பது நிச்சயம்போல், நான் உன்னை மீட்பேன் என்பதும் நிச்சயம்; விடியற்காலமட்டும் படுத்துக்கொண்டிரு" என்றான்.

¹⁴அப்படியே அவள் விடியற்காலமட்டும் அவன் கால்களருகே படுத்திருந்து, ஒருவரையொருவர் இன்னாரென்று அறிந்துகொள்ளத்தக்க வெளிச்சமாகுமுன்னே எழுந்திருந்தாள்; ஏனெனில், "ஒரு ஸ்திரீ களத்திற்கு வந்ததை ஒருவரும் அறியலாகாது" என்று அவன் சொல்லியிருந்தான். ¹⁵பின்பு அவன்: "நீ போர்த்திருக்கிற மேலாடையைக் கொண்டுவந்து பிடி" என்றான்; அவள் அதைப் பிடித்தபோது, அவன் ஆறுபடி வாற்கோதுமையை அளந்து, அவள்மேல் வைத்து, நகரத்திற்குள் போனான்.

¹⁶அவள் தன் மாமியாரிடத்தில் வந்தபோது, நகோமி: "என் மகளே, காரியம் எப்படி நடந்தது?" என்று கேட்டாள்; அப்பொழுது அந்த மனுஷன் தனக்குச் செய்ததையெல்லாம் அவள் அவளுக்கு அறிவித்து, ¹⁷"நீ உன் மாமியாரிடத்தில் வெறுங்கையாய்ப் போகவேண்டாம் என்று சொல்லி, இந்த ஆறுபடி வாற்கோதுமையையும் அவர் எனக்குக் கொடுத்தார்" என்றாள்.

¹⁸அதற்கு நகோமி: "என் மகளே, இந்தக் காரியம் எப்படி முடியும் என்று நீ அறியுமட்டும் பொறுத்திரு; அந்த மனுஷன் இன்றைக்கே இந்தக் காரியத்தை முடிக்கும்வரையில் அமர்ந்திரான்" என்றாள்.