روت 3 FHB Father's Heart Bible™

3 ¹پوءِ سندس ساس نعميءَ چيس تہ ”اي منهنجي ڌيءَ، ڇا آءٌ تنهنجي لاءِ ڪو ٺڪاڻو نہ ڳوليان، جيئن تنهنجو ڀلو ٿئي؟ ²ڇا بوعز اسان جو مائٽ ناهي، جنهن جي نوڪرياڻين سان تون گڏ هئين؟ ڏس، اڄ رات هو کلي تي جَوَ اڏائي ٿو. ³وهنجي، عطر لڳائي، چادر پائي، کلي ڏانهن هيٺ لهي وڃ. جيستائين هو کائي پي نہ وٺي، تيستائين ان ماڻهوءَ تي پاڻ ظاهر نہ ڪجانءِ. ⁴جڏهن هو ليٽي، تڏهن جاءِ ڏسي رکجانءِ. پوءِ وڃي سندس پيرن تان ڪپڙو هٽائجانءِ ۽ ليٽي پئجانءِ. هو پاڻ ٻڌائيندءِ تہ تو ڇا ڪرڻو آهي.“

⁵روت کيس چيو تہ ”جيڪي تون چوين ٿي، سو سڀ آءٌ ڪندس.“ ⁶سو هوءَ کلي ڏانهن هيٺ لهي وئي ۽ جيڪي ساس کيس چيو هو، سو سڀ ڪيائين. ⁷بوعز کاڌو، پيتو ۽ خوش ٿيو، پوءِ اناج جي ڍير جي ڪنڊ وٽ وڃي ليٽي پيو. تڏهن روت لڪي آئي، سندس پيرن تان ڪپڙو هٽايائين ۽ ليٽي پئي. ⁸اڌ رات جو ماڻهو ڇرڪي ويو، ڦريو ۽ ڏٺائين تہ سندس پيرن وٽ هڪ عورت ليٽيل هئي! ⁹بوعز پڇيس تہ ”تون ڪير آهين؟“ هن وراڻيو تہ ”آءٌ روت، تنهنجي ٻانهي آهيان. پنهنجي ٻانهيءَ مٿان پنهنجي چادر جو پلو وڌائي ڇڏ، ڇاڪاڻ تہ تون ڇڏائيندڙ آهين.“ ^a a v9 ڪنهن مٿان ڪپڙي جو پلو وڌائڻ نڪاح ۽ حفاظت جي گذارش هئي.

¹⁰هن چيو تہ ”اي منهنجي ڌيءَ، تون اسان جي پيءُ جي طرفان برڪت وارِي آهين. تنهنجي هيءَ آخري مهرباني پهرين کان وڌيڪ چڱي آهي، ڇاڪاڻ تہ تون غريب يا امير نوجوانن جي پٺيان نہ لڳين. ¹¹هاڻي اي منهنجي ڌيءَ، ڊڄ نہ. جيڪي تون گهرين ٿي، سو سڀ آءٌ ڪندس، ڇاڪاڻ تہ منهنجي سڄي شهر کي خبر آهي تہ تون هڪ لائق عورت آهين. ¹²اها سچ آهي تہ آءٌ ڇڏائيندڙ آهيان، پر مون کان وڌيڪ ويجهو هڪ ٻيو ڇڏائيندڙ آهي. ¹³اڄ رات رهي پؤ. صبح جو جيڪڏهن هو توکي ڇڏائڻ چاهي تہ چڱو، هو ڇڏائي. پر جيڪڏهن هو نہ چاهي تہ جيئن اسان جو پيءُ جيئرو آهي، تيئن آءٌ توکي ڇڏائيندس. صبح تائين ليٽي رهه.“

¹⁴هوءَ صبح تائين سندس پيرن وٽ ليٽي رهي ۽ ڪنهن جي سڃاڻڻ کان اڳ اُٿي پئي، ڇاڪاڻ تہ هن چيو تہ ”ڪنهن کي خبر نہ پوي تہ ڪا عورت کلي تي آئي هئي.“ ¹⁵هن چيو تہ ”جيڪا چادر تو پاتل آهي، سا آڻ ۽ پکيڙ.“ روت اها پکيڙي ڇڏي. هن ڇهه ماپا جَوَ ماپيا، سندس مٿان رکيائين ۽ شهر ڏانهن هليو ويو.

¹⁶جڏهن روت پنهنجي ساس وٽ آئي، تڏهن نعميءَ پڇيو تہ ”اي منهنجي ڌيءَ، ڪهڙو حال ٿيو؟“ ان ماڻهوءَ جيڪي ڪجهه سندس لاءِ ڪيو هو، سو سڀ روت ٻڌايو. ¹⁷هن چيو تہ ”هن مون کي هي ڇهه ماپا جَوَ ڏنا ۽ چيائين تہ ’پنهنجي ساس وٽ خالي هٿ نہ موٽجانءِ.‘“

¹⁸نعميءَ چيو تہ ”اي منهنجي ڌيءَ، ويهي انتظار ڪر، جيستائين خبر پوي تہ نتيجو ڇا ٿئي ٿو، ڇاڪاڻ تہ اهو ماڻهو اڄ ئي اها ڳالهه پوري ڪرڻ کان سواءِ آرام نہ ڪندو.“