روت 2 FHB Father's Heart Bible™

2 ¹نعمي جو پنهنجي مڙس جي پاسي کان هڪ مائٽ هو، جيڪو اليملڪ جي گهراڻي جو نامور ۽ دولتمند ماڻهو هو، ۽ سندس نالو بوعز هو. ²روت موآبياڻيءَ نعمي کي چيو تہ ”جنهن جي نظر ۾ مون کي مهرباني ملي، تنهن جي پويان مون کي اناج چونڊڻ ڏي.“ نعمي چيس تہ ”وڃ، منهنجي ڌيءَ.“

³سو هوءَ وڃي لڻڻ وارن جي پويان اناج چونڊڻ لڳي، ۽ اتفاق سان اليملڪ جي گهراڻي واري بوعز جي ٻنيءَ ۾ اچي پهتي.

⁴ايتري ۾ بوعز بيت لحم کان آيو ۽ لڻڻ وارن کي چيائين تہ ”اسان جو پيءُ اوهان سان گڏ هجي.“ هنن وراڻيو تہ ”اسان جو پيءُ تو کي برڪت ڏي.“

⁵پوءِ بوعز پنهنجي نگران کي چيو تہ ”هيءَ ڇوڪري ڪنهن جي آهي؟“

⁶نگران وراڻيو تہ ”هيءَ اها موآبي ڇوڪري آهي جيڪا موآب جي ملڪ کان نعمي سان گڏ موٽي آئي آهي. ⁷هن چيو هو تہ ’مهرباني ڪري مون کي لڻڻ وارن جي پويان پولين ۾ اناج چونڊڻ ۽ گڏ ڪرڻ ڏيو.‘ هوءَ آئي ۽ صبح کان هن وقت تائين هتي رهي آهي، رڳو ٿوري دير ڇانوَ ۾ آرام ڪيائين.“

⁸بوعز روت کي چيو تہ ”ٻڌ، منهنجي ڌيءَ، ڪنهن ٻيءَ ٻنيءَ ۾ اناج چونڊڻ نہ وڃ ۽ هتان نہ هل، پر منهنجين ڇوڪرين جي ويجهو رهه. ⁹جنهن ٻنيءَ ۾ اهي لڻن، تنهن تي اکيون رکج ۽ انهن جي پويان هلج. مون جوانن کي حڪم ڏنو آهي تہ توکي هٿ نہ لڳائين. جڏهن تو کي اڃ لڳي، تڏهن جيڪي گھڙا جوانن ڀريا آهن، تن مان پيئج.“

¹⁰هوءَ منهن ڀر زمين تي جهڪي وئي ۽ کانئس پڇيائين تہ ”مون کي تنهنجين اکين ۾ مهرباني ڇو ملي آهي جو تون مون پرڏيهيءَ ڏانهن ڌيان ٿو ڏين؟“

¹¹بوعز وراڻيو تہ ”جڏهن کان تنهنجو مڙس مري ويو آهي، تڏهن کان جيڪو ڪجهه تو پنهنجي ساس لاءِ ڪيو، سو سڀ مون ٻڌو آهي، ۽ اهو بہ تہ ڪيئن تو پنهنجو پيءُ، ماءُ ۽ وطن ڇڏيو ۽ اهڙي قوم وٽ آئين جنهن کي تون اڳ نہ ڄاڻندي هئين. ¹²اسان جو پيءُ تنهنجي ڪيل ڪم جو بدلو ڏي، ۽ اسان جو پيءُ، اسرائيل جو خدا، جنهن جي پرن هيٺ پناهه وٺڻ لاءِ تون آئي آهين، تو کي پورو اجر ڏي.“

¹³هن چيو تہ ”اي منهنجا مالڪ، مون کي تنهنجين اکين ۾ مهرباني ملندي رهي، ڇاڪاڻ تہ تو مون کي تسلي ڏني آهي ۽ پنهنجي ٻانهيءَ سان پيار ڀريون ڳالهيون ڪيون آهن، جيتوڻيڪ آءٌ تنهنجين ٻانهين مان هڪ بہ نہ آهيان.“

¹⁴ماني جي وقت بوعز کيس چيو تہ ”هيڏانهن اچ، ڪجهه روٽي کاءُ ۽ پنهنجو ٽڪرو ڏاکن جي سرڪي ۾ ٻوڙ.“ هوءَ لڻڻ وارن جي ڀرسان ويٺي، ۽ بوعز ڀڄيل اناج ڏنائينس. هن ڍءُ ڪري کاڌو ۽ ڪجهه بچائي بہ ڇڏيائين.

¹⁵جڏهن هوءَ اناج چونڊڻ لاءِ اُٿي، تڏهن بوعز پنهنجن جوانن کي حڪم ڏنو تہ ”کيس پولين ۾ بہ چونڊڻ ڏيو ۽ کيس شرمندو نہ ڪريو. ¹⁶بلڪ سندس لاءِ ڍڳن مان ڪجهه سٽا ڇڪي ڇڏي ڏيو تہ هوءَ کڻي، ۽ کيس ملامت نہ ڪريو.“

¹⁷هن شام تائين ٻنيءَ ۾ اناج چونڊيو، پوءِ جيڪو گڏ ڪيو هئائين تنهن کي ڪُٽيائين تہ اٽڪل ويهه ڪوارٽ جَوَ نڪتا. ¹⁸هوءَ اهو کڻي شهر ۾ آئي، ۽ سندس ساس ڏٺو تہ هن ڪيترو اناج گڏ ڪيو آهي. پوءِ ڍءُ ڪري کائڻ کانپوءِ جيڪو بچايو هئائين، سو بہ ڪڍي ڏنائينس.

¹⁹سندس ساس کانئس پڇيو تہ ”اڄ تو ڪٿي اناج گڏ ڪيو؟ ڪٿي ڪم ڪيو؟ جنهن تو ڏانهن ڌيان ڏنو، تنهن تي برڪت ٿئي!“ روت کيس ٻڌايو تہ ڪنهن جي ٻنيءَ ۾ ڪم ڪيائين، ۽ چيائينس تہ ”جنهن ماڻهوءَ سان مون اڄ ڪم ڪيو، سو بوعز آهي.“

²⁰نعمي پنهنجي نونهن کي چيو تہ ”اسان جو پيءُ کيس برڪت ڏي، جنهن جي مهرباني نہ جيئرن کان هٽي آهي نہ مئلن کان.“ وڌيڪ چيائينس تہ ”هو ويجهو مائٽ آهي، اسان جي ڇوٽڪارو ڏيندڙن مان هڪ آهي.“ ^a a v20 نعمي بوعز کي پنهنجن ڇوٽڪارو ڏيندڙ مائٽن مان هڪ ٻڌائي ٿي — اهو مائٽ جنهن کي حق آهي تہ جيڪو وڃائجي ويو آهي سو واپس خريد ڪري ۽ ڪٽنب کي بحال ڪري. هتي بوعز جو ڪردار يسوع جي اڳڪٿي آهي، جيڪو اسان جو ڇوٽڪارو ڏيندڙ آهي ۽ قيمت ادا ڪري اسان کي اسان جي پيءُ وٽ گهر آڻي ٿو.

²¹پوءِ روت موآبياڻيءَ چيو تہ ”هن مون کي اهو بہ چيو تہ ’منهنجن ڪم ڪندڙن سان گڏ رهج، جيستائين اهي منهنجو سڄو فصل لڻي پورو نہ ڪن.‘“

²²نعمي پنهنجي نونهن روت کي چيو تہ ”چڱو، منهنجي ڌيءَ، سندس ڇوڪرين سان گڏ وڃ، جيئن ڪنهن ٻيءَ ٻنيءَ ۾ تو کي ڪو ايذاءُ نہ پهچي.“ ²³تنهنڪري هوءَ بوعز جي ڇوڪرين جي ويجهو رهي ۽ جَوَ ۽ ڪڻڪ جي لڻڻ ختم ٿيڻ تائين اناج چونڊيندي رهي، ۽ پنهنجي ساس سان گڏ رهندي رهي.