روت 1 FHB Father's Heart Bible™

1 ¹جڏهن قاضي حڪمراني ڪندا هئا، تڏهن ملڪ ۾ ڏڪار پيو، ۽ يهوداه جي بيت لحم جو هڪڙو ماڻهو پنهنجي زال ۽ ٻن پٽن سان گڏ موآب جي ميدانن ۾ ڪجهه وقت رهڻ لاءِ هليو ويو. ²انهيءَ ماڻهوءَ جو نالو اليمَلڪ هو، سندس زال جو نالو نعمي، ۽ ٻن پٽن جا نالا محلون ۽ ڪلئون هئا. اهي يهوداه جي بيت لحم جا افراتي هئا. موآب جي علائقي ۾ پهچي اتي رهڻ لڳا. ³پوءِ نعميءَ جو مڙس اليمَلڪ مري ويو، ۽ هوءَ پنهنجن ٻن پٽن سان رهجي وئي. ⁴هنن موآبي عورتن سان شاديون ڪيون، هڪ جو نالو عرفا ۽ ٻي جو روت هو، ۽ اتي اٽڪل ڏهه سال رهيا. ⁵پوءِ محلون ۽ ڪلئون ٻئي بہ مري ويا، ۽ نعمي پنهنجن ٻن ٻارن ۽ مڙس کان سواءِ رهجي وئي.

روت جو اڻٽٽ رشتو

⁶موآب جي ميدانن ۾ نعميءَ ٻڌو تہ اسان جي پيءُ پنهنجي قوم جي خبر ورتي آهي ۽ کين ماني ڏني آهي، تنهنڪري هوءَ پنهنجين ٻن نُونهن سان گڏ اتان موٽي وڃڻ لاءِ اُٿي. ⁷اها جاءِ ڇڏي، جتي رهندي هئي، پنهنجين ٻن نُونهن سان گڏ يهوداه جي ملڪ ڏانهن موٽڻ واري واٽ تي هلڻ لڳي. ⁸نعميءَ پنهنجين ٻنهي نُونهن کي چيو تہ ”موٽي وڃو، هر هڪ پنهنجي ماءُ جي گهر. جيئن اوهان مئلن سان ۽ مون سان ڀلائي ڪئي، تيئن اسان جو پيءُ بہ اوهان سان ڀلائي ڪري. ⁹اسان جو پيءُ اوهان مان هر هڪ کي ٻئي مڙس جي گهر ۾ آرام ڏئي.“ پوءِ هن کين چمي ڏنائين، ۽ اهي رڙيون ڪري روئڻ لڳيون.

¹⁰هنن چيائونس تہ ”نہ، اسين تو سان گڏ تنهنجي قوم ڏانهن موٽنديون.“

¹¹نعميءَ چيو تہ ”موٽي وڃو، منهنجيون ڌيئرون. مون سان گڏ ڇو هلنديون؟ ڇا منهنجي پيٽ ۾ اڃا پٽ آهن جيڪي اوهان جا مڙس ٿين؟ ¹²موٽي وڃو، منهنجيون ڌيئرون، وڃو، ڇاڪاڻ تہ آءٌ شادي ڪرڻ لاءِ تمام پوڙهي آهيان. جيتوڻيڪ آءٌ چوان تہ اڃا اميد آهي، جيتوڻيڪ اڄ رات مون کي مڙس هجي ۽ آءٌ پٽ ڄڻان، ¹³تہ ڇا اوهان انهن جي وڏي ٿيڻ تائين انتظار ڪنديون؟ ڇا انهن جي ڪري اڻپرڻيل رهنديون؟ نہ، منهنجيون ڌيئرون، مون لاءِ اوهان کان گهڻو وڌيڪ ڪڙو آهي، ڇاڪاڻ تہ اسان جي پيءُ جو هٿ منهنجي خلاف ٿي ويو آهي.“

¹⁴ان تي اهي وري رڙيون ڪري روئڻ لڳيون. پوءِ عرفا پنهنجي ساس کي الوداعي چمي ڏني، پر روت ساڻس چنبڙي رهي. ¹⁵نعميءَ چيو تہ ”ڏس، تنهنجي ڀاڄائي پنهنجي قوم ۽ پنهنجن معبودن ڏانهن موٽي وئي آهي. تون بہ ساڻس گڏ موٽي وڃ.“

¹⁶روت چيو تہ ”مون کي زور نہ ڏي تہ آءٌ تو کي ڇڏي ڏيان يا تنهنجي پٺيان هلڻ کان موٽي وڃان. جتي تون وڃين، اتي آءٌ ويندس؛ جتي تون رهين، اتي آءٌ رهندس. تنهنجي قوم منهنجي قوم ٿيندي، ۽ تنهنجو خدا منهنجو خدا. ^a a v16 روت جو واعدو انهن بنيادي موقعن مان هڪ آهي جتي هڪ غير قوم واري عورت پاڻ کي اسرائيل جي خدا سان ٻڌي ٿي، ۽ سندس وسيلي اسان جو پيءُ هڪ موآبي عورت کي انهيءَ نسل ۾ ڳنڍي ٿو جيڪو داؤد ۽ يسوع تائين پهچي ٿو. ¹⁷جتي تون مرين، اتي آءٌ مران ۽ اتي ئي دفن ٿيان. جيڪڏهن موت کان سواءِ ڪا شيءِ تو کي ۽ مون کي ڌار ڪري، تہ اسان جو پيءُ مون کي سخت کان سخت سزا ڏئي.“

¹⁸جڏهن نعميءَ ڏٺو تہ روت ساڻس گڏ وڃڻ جو پڪو ارادو ڪيو آهي، تڏهن کيس وڌيڪ ڪجهه نہ چيائين.

¹⁹سو ٻئي هلنديون رهيون تان جو بيت لحم پهتيون. جڏهن بيت لحم ۾ داخل ٿيون، تڏهن سڄي شهر ۾ انهن ڪري هلچل مچي وئي، ۽ عورتن چيو تہ ”ڇا هيءَ نعمي آهي؟“

²⁰هن چيو تہ ”مون کي نعمي نہ سڏيو. مون کي مارا سڏيو، ڇاڪاڻ تہ قادر مطلق مون سان ڏاڍو ڪڙو سلوڪ ڪيو آهي. ^b b v20 نعمي جي معنيٰ ”مٺي“ آهي؛ مارا جي معنيٰ ”ڪڙي“ آهي. هوءَ پنهنجو نالو انهيءَ ڏک جي مطابق رکي ٿي جيڪو هوءَ گهر ڏانهن کڻي اچي رهي آهي. ²¹آءٌ ڀري پوري ويس، پر اسان جي پيءُ مون کي خالي موٽائي آندو آهي. جڏهن اسان جي پيءُ مون کي ستايو آهي ۽ قادر مطلق مون تي مصيبت آندي آهي، تڏهن مون کي نعمي ڇو ٿا سڏيو؟“ ²²سو نعمي پنهنجي نُون موآبي روت سان گڏ، جيڪا ساڻس موٽي آئي هئي، موآب جي ميدانن کان موٽي آئي. اهي بيت لحم تڏهن پهتيون جڏهن جَوَ جي ڪپائي شروع ٿي.