Beelaa Betlihem keessatti

Bara dukkanaa'aa abbootii murtii keessatti, seenaa callisaa amanamummaa fi furii tokko: dubartiin alagaa abbaan manaa irraa du'e tokko, karaa firoota furu tokkoon maatii Abbaa keenyaatti hidhamtee, akkoo-akaakayyuu Mootii Daawit taati.

Boqonnaa 1.

Yeroo abbootiin murtii bulchaa turanitti biyyattii keessatti beelli dhufe; namni tokko Betlihem Yihuudaa keessaa niitii fi ilmaan isaa lamaan wajjin yeroo muraasaaf dirree Mo'aab keessa jiraachuuf deeme. Maqaan namichaa Elimeelek, maqaan niitii isaa Naomii, maqaan ilmaan isaa lamaanii immoo Maaloonii fi Kiliyoon ture; isaan Efraataa Betlihem Yihuudaa turan. Isaanis gara biyya Mo'aab dhaqanii achi jiraatan. Ergasii Elimeelek abbaan manaa Naomii du'e; isheenis ilmaan ishee lamaan wajjin hafte. Isaanis dubartoota Mo'aab, Orpaa fi Ruut, fuudhanii akka waggaa kudhanitti achi jiraatan. Maaloonii fi Kiliyoon lamaanuu du'an; Naomiinis ijoollee ishee lamaanii fi abbaa manaa ishee malee hafte.

Hidhata Ruut isa hin cabne

Naomiin dirree Mo'aab keessatti Abbaan keenya saba isaa daawwatee nyaata isaaniif kennuu isaa erga dhageessee booda, niitii ilmaan ishee lamaan wajjin achirraa deebi'uuf ka'te. Isheen niitii ilmaan ishee lamaan wajjin iddoo turte sana dhiiftee, karaa gara biyya Yihuudaatti deebi'uuf deeman. Naomiin niitii ilmaan ishee lamaaniin akkana jette, «Tokkoon tokkoon keessan mana haadha keessanii deebi'aa. Akkuma isin warra du'aniif fi anaaf gaarummaa gootan, Abbaan keenya isiniif gaarummaa haa godhu. Abbaan keenya tokkoon tokkoon keessaniif mana abbaa manaa biraa keessatti boqonnaa haa kennu.» Ergasii isaan dhungatte; isaanis sagalee ol fudhatanii booyan.

Isaanis «Lakkii, nuti si wajjin gara saba keetti in deebina» isheetti jedhan.

Naomiin akkana jette, «Yaa intallan koo, deebi'aa. Maaliif na wajjin deemtu? Ani gadameessa koo keessa abbootii manaa isiniif ta'an ilmaan ammallee qabaa? Yaa intallan koo, deebi'aa, deemaa; ani abbaa manaa fuudhuuf baayyee dulloomeera. Yoo ani abdiin ammallee jira jedhe illee, yoo halkan har'aa abbaa manaa qabaadhee ilmaan deesse illee, isin isaan hanga guddatanitti isaaniif eegduu? Isaaniif jecha abbaa manaa malee turtuu? Lakkii, yaa intallan koo, anaaf isin irra baayyee hadhaa'aa dha, waan harki Abbaa keenyaa narratti garagaleef.»

Isaanis ammas sagalee ol fudhatanii booyan. Ergasii Orpaan haadha abbaa manaa ishee dhungattee nagaa jette, Ruutiin garuu ishee irratti maxxante. Naomiin, «Kunoo, obboleettiin kee gara saba ishee fi waaqota ishee deebite. Ishee wajjin deebi'i» jette.

Ruutiin akkana jette, «Si dhiisee deemuu yookiin si duukaa bu'uu dhiisee deebi'uuf na hin dhiibin. Iddoo ati deemtu ani nan deema; iddoo ati turtu ani nan tura. Sabni kee saba koo in ta'a, Waaqayyo kee immoo Waaqayyo koo in ta'a. ^a Iddoo ati du'tu ani nan du'a, achittis nan awwaalama. Yoo du'a malee wanti biraa si fi ana addaan baasu, Abbaan keenya hamma guddaa ta'een na haa adabu.»

Naomiin yommuu Ruutiin ishee wajjin deemuuf murteessuu ishee argitu, isheetti dabalataan homaa hin jette.

Kanaaf lamaanuu hanga Betlihem gahanitti deeman. Yommuu Betlihem seenanitti, magaalaan guutuun isaaniin raafamte; dubartoonnis «Kun Naomii moo?» jedhan.

«Naomii na hin waaminaa» jette. «Maaraa na waammadhaa; Isa Hundumaa Danda'u hadhaa'aa guddaa natti godheera. ^b Ani guutee ba'e, Abbaan keenya garuu duwwaa na deebise. Abbaan keenya na dhiphisee Isa Hundumaa Danda'un balaa natti fide taanaan, maaliif Naomii na waammattu?» Kanaaf Naomiin dirree Mo'aab irraa Ruut Mo'aabittii niitii ilma ishee isheen wajjin deebite wajjin deebite. Isaan yeroo kutaan garbuu jalqabutti Betlihem gahan.