رهبرَ 21 FHB Father's Heart Bible™

21 ¹اسرائيل جي ماڻهن مصفاه ۾ قسم کنيو هو تہ ”اسان مان ڪوبہ پنهنجي ڌيءَ بنيامين کي زال ڪري نہ ڏيندو.“ ²ماڻهو بيت-ايل ۾ اچي، شام تائين اتي اسان جي پيءُ جي آڏو ويهي رهيا، ۽ وڏي آواز سان روئندا ۽ زار زار ماتم ڪندا رهيا. ³هنن چيو تہ ”اي اسان جا بابا، اسرائيل جا خدا، اسرائيل ۾ اهو ڇو ٿيو آهي تہ اڄ اسرائيل مان هڪ قبيلو گم ٿي ويو آهي؟“

⁴ٻئي ڏينهن ماڻهو سوير اُٿيا ۽ اتي هڪ قربانگاهه ٺاهي ساڙڻ جون قربانيون ۽ سلامتيءَ جون قربانيون چاڙهيائون. ⁵پوءِ اسرائيل جي ماڻهن پڇيو تہ ”اسرائيل جي سڀني قبيلن مان ڪهڙو قبيلو جماعت ۾ اسان جي پيءُ وٽ نہ آيو؟“ ڇاڪاڻ تہ هنن سخت قسم کنيو هو تہ جيڪو مصفاه ۾ اسان جي پيءُ وٽ نہ ايندو، سو ضرور ماريو ويندو. ⁶بني اسرائيل پنهنجي ڀاءُ بنيامين لاءِ غمگين ٿيا. چيائون تہ ”اڄ اسرائيل مان هڪ قبيلو ڪٽجي ويو آهي. ⁷بچيلن لاءِ زالون ڪيئن ملنديون، جڏهن تہ اسان اسان جي پيءُ جو قسم کنيو آهي تہ پنهنجيون ڌيئرون کين نہ ڏينداسين؟“ ⁸پوءِ هنن پڇيو تہ ”اسرائيل جي قبيلن مان ڪهڙو قبيلو مصفاه ۾ اسان جي پيءُ وٽ نہ آيو؟“ ڏٺائون تہ يبيس-جلعاد مان ڪوبہ ڇانوڻيءَ ۾، جماعت ۾ نہ آيو هو. ⁹ڇاڪاڻ تہ جڏهن ماڻهن جي ڳڻپ ڪئي وئي، تڏهن يبيس-جلعاد جي رهاڪن مان هڪ بہ اتي نہ هو. ¹⁰جماعت پنهنجن ٻارنهن هزار بهترين ويڙهاڪن کي اتي موڪليو ۽ کين حڪم ڏنو تہ ”وڃو، يبيس-جلعاد جي رهاڪن کي، عورتن ۽ ٻارن سميت، تلوار سان ماريو. ¹¹اهو ڪريو تہ هر مرد کي، ۽ هر اها عورت جنهن مرد سان لاڳاپو رکيو آهي، هلاڪت لاءِ وقف ڪريو.“ ¹²يبيس-جلعاد جي رهاڪن ۾ کين چار سؤ جوان ڪنوارون مليون جن ڪڏهن ڪنهن مرد سان سمهڻ نہ ڪيو هو، تن کي ڪنعان جي ملڪ ۾ شيلوه جي ڇانوڻيءَ ڏانهن وٺي آيا.

¹³پوءِ سڄي جماعت رمون جي پٿر وٽ رهندڙ بنيامين جي ماڻهن ڏانهن پيغام موڪلي کين صلح جو اعلان ڪيو. ¹⁴ان وقت بنيامين موٽي آيو، ۽ يبيس-جلعاد جون جيئريون ڇڏيل عورتون کين ڏنائون، پر اهي اڃا بہ سڀني لاءِ ڪافي نہ هيون. ¹⁵ماڻهو بنيامين لاءِ غمگين ٿيا، ڇاڪاڻ تہ اسان جي پيءُ اسرائيل جي قبيلن ۾ ڏار وجهي ڇڏيو هو. ¹⁶جماعت جي بزرگن چيو تہ ”بچيلن لاءِ زالون ڪيئن حاصل ڪريون، جڏهن تہ بنيامين جون عورتون ناس ڪيون ويون آهن؟“ ¹⁷وڌيڪ چيائون تہ ”بنيامين جي بچيلن کي ميراث گهرجي، تہ جيئن اسرائيل مان ڪو قبيلو مِٽجي نہ وڃي. ¹⁸اسين پنهنجيون ڌيئرون کين زالن طور ڏئي نٿا سگهون، ڇاڪاڻ تہ اسرائيل قسم کنيو هو تہ ’جيڪو بنيامين کي زال ڏئي، سو لعنتي آهي.‘“ ¹⁹چيائون تہ ”ڏسو، شيلوه ۾ اسان جي پيءُ جو ساليانو عيد ٿئي ٿو، جيڪو بيت-ايل جي اتر ۾، بيت-ايل کان شڪم ڏانهن ويندڙ رستي جي اوڀر ۾ ۽ لبونه جي ڏکڻ ۾ آهي.“ ²⁰پوءِ بنيامين جي ماڻهن کي حڪم ڏنائون تہ ”وڃي انگورن جي باغن ۾ لڪي ويهو. ²¹نظر رکجو، جڏهن شيلوه جون ڇوڪريون ناچ ڪرڻ لاءِ نڪرن، تڏهن انگورن جي باغن مان ڊوڙي نڪري اچجو، هر هڪ شيلوه جي ڇوڪرين مان پنهنجي لاءِ هڪ زال کسي کڻجو ۽ بنيامين جي ملڪ ڏانهن هليا وڃجو. ²²جڏهن انهن جا پيءُ يا ڀائر شڪايت ڪرڻ لاءِ اسان وٽ اچن، تڏهن اسين کين چونداسين تہ اسان جي خاطر کين مهرباني ڪريو، ڇاڪاڻ تہ اسان جنگ ۾ هر هڪ لاءِ زال نہ ورتي هئي، ۽ اوهان بہ پاڻ کين زالون نہ ڏنيون، نہ تہ هاڻي ڏوهي ٿين ها.“

²³تنهنڪري بنيامين جي پٽن ائين ڪيو، جن ناچ ڪندڙن کي کسي کنيائون، تن مان هر هڪ لاءِ هڪ زال ورتائون، پوءِ پنهنجي ميراث ڏانهن موٽي ويا، شهر وري اڏيائون ۽ اتي رهڻ لڳا. ²⁴ان وقت بني اسرائيل اتان هليا ويا، هر هڪ پنهنجي قبيلي ۽ ڪٽنب ڏانهن، ۽ هر هڪ اتان پنهنجي ميراث ڏانهن نڪري ويو. ²⁵انهن ڏينهن ۾ اسرائيل ۾ ڪو بادشاهه نہ هو، هر ڪنهن اهو ڪيو جيڪو سندس پنهنجين اکين ۾ ٺيڪ هو.