د بنيامين دپاره د بچ شويو دپاره رحم
اسرائیل، چې قسم یې خوړلی و چې هېڅ لور به له بنیامیني سره واده ونه کړي، د زموږ د پلار په وړاندې ژاړي چې یوه قبیله له منځه ځي، او هغه په لا ډېر تاوتریخوالي جوړوي: یابیش جلعاد د خپلو څلور سوو پېغلو لپاره وژل کېږي، او ژوندیو پاتې شویو ته ویل کېږي چې د شیلوه پر نڅاکوونکو نجونو کمین ونیسي.
21 1د اِسرائيلو سړيو په مِصفاه کښې قسم کړے وو، ”زمونږ نه به هيڅوک خپله لور بنيامين ته په نکاح کښې نۀ ورکوى.“ 2خلق بيت اېل ته راغلل او هلته د زمونږ پلار په مخکښې تر ماښامه پورې کښېناستل، چغې يې وهلې او په ډېر درد يې ژړل. 3هغوئ ووئيل، ”اے زمونږ پلاره، د اِسرائيلو خُدايه پاکه، دا ولې په اِسرائيلو کښې وشول چې نن د اِسرائيلو نه يوه قبيله ورکه شوه؟“
4خلق بله ورځ سحر وختى راپاڅېدل، هلته يې يو قربانګاه جوړ کړو او سوزولې او د سلامتۍ قربانۍ يې وړاندې کړې. 5بيا د اِسرائيلو خلقو تپوس وکړو، ”د اِسرائيلو د ټولو قبيلو نه کومه قبيله د زمونږ پلار په مجلس کښې، زمونږ پلار ته راغلې نۀ وه؟“ ځکه چې هغوئ سخت قسم کړے وو چې څوک چې په مِصفاه کښې زمونږ پلار ته رانۀ شى، هغه به ضرور وژلے شى. 6اِسرائيليانو د خپل ورور بنيامين دپاره غم وکړو. هغوئ ووئيل، ”نن د اِسرائيلو نه يوه قبيله بېله شوه. 7د بچ شويو دپاره به مونږ ښځې څنګه مومو، ځکه چې مونږ د زمونږ پلار قسم کړے دے چې خپلې لورګانې به ورته نۀ ورکوو؟“ 8بيا هغوئ تپوس وکړو، ”د اِسرائيلو د قبيلو نه کومه قبيله په مِصفاه کښې زمونږ پلار ته راغلې نۀ وه؟“ د يابيسجِلعاد نه هيڅوک پوځ ته، مجلس ته راغلے نۀ وو. 9ځکه چې کله خلق وشمارلے شول، نو د يابيسجِلعاد د اوسيدونکيو نه يو تن هم هلته نۀ وو. 10مجلس هلته دولس زره خپل تر ټولو بهادر جنګياليان ولېږل او داسې حُکم يې ورکړو، ”لاړ شئ او د يابيسجِلعاد اوسيدونکى په تُوره ووژنئ، د ښځو او بچو سره. 11دا کار وکړئ چې هر نارينه او هره هغه ښځه چې د نارينه سره يې اړيکې ساتلې وى، تباه کړئ.“ 12د يابيسجِلعاد د اوسيدونکيو نه هغوئ څلور سوه ځوانې پيغلې وموندلې چې د نارينه سره هيچرې نۀ وې ملاستې، او هغوئ يې د کنعان په مُلک کښې شيلوه ته، پوځ ته راوستلې.
13بيا ټول جماعت د رِمون په ګټه کښې بنيامينيانو ته پېغام ولېږلو او د سلامتۍ اعلان يې ورته وکړو. 14بنيامين په هغه وخت کښې راستون شو، هغوئ هغه ښځې ورکړې چې د يابيسجِلعاد نه ژوندۍ ساتلے شوې وې، خو دا د هغوئ ټولو دپاره بس نۀ وې. 15خلقو د بنيامين دپاره غم وکړو، ځکه چې زمونږ پلار د اِسرائيلو په قبيلو کښې يوه تشه پېدا کړې وه. 16د مجلس مشرانو ووئيل، ”د بچ شويو دپاره به مونږ ښځې څنګه مومو، ځکه چې د بنيامين ښځې خو ختمې شوې؟“ 17هغوئ ووئيل، ”د بنيامين بچ شويو له ميراث په کار دے، دې دپاره چې د اِسرائيلو نه يوه قبيله ورکه نۀ شى. 18مونږ خپلې لورګانې هغوئ ته په نکاح کښې نۀ شُو ورکولې، ځکه چې اِسرائيليانو قسم کړے وو، ’پر هغه چا دې لعنت وى چې بنيامين ته ښځه ورکوى.‘“ 19هغوئ ووئيل، ”په شيلوه کښې هر کال د زمونږ پلار اختر وى، چې د بيت اېل په شمال کښې، د بيت اېل نه شِکيم ته د ختلو د لار په ختيځ کښې او د لبوناه په جنوب کښې دے.“ 20او هغوئ بنيامينيانو ته حُکم وکړو، ”لاړ شئ او د انګورو په باغونو کښې پټ شئ. 21ګورئ، کله چې د شيلوه پيغلې د ګډا دپاره راوځى، نو د انګورو د باغونو نه راووځئ، هر يو د شيلوه د پيغلو نه يوه ښځه ونيسئ او د بنيامين مُلک ته لاړ شئ. 22کله چې د هغوئ پلاران يا وروڼه مونږ ته د شکايت دپاره راشى، نو مونږ به ورته ووايو چې زمونږ خاطر دپاره پرې مهربانى وکړئ، ځکه چې مونږ هر يو ته په جنګ کښې ښځه ونۀ نيوله، او نۀ تاسو پخپله ورته ښځې ورکړې، ګنى نو تاسو به اوس ګُنهګار وئ.“
23نو د بنيامين زامنو دا کار وکړو، هغوئ هر يو دپاره د هغو ګډيدونکيو نه چې نيولې يې وې، يوه ښځه واخسته، خپل ميراث ته بيرته لاړل، ښارونه يې بيا جوړ کړل او هلته اوسيدل. 24په هغه وخت کښې اِسرائيليان هلته نه لاړل، هر يو خپلې قبيلې او خپل خاندان ته، هر يو هلته نه خپل ميراث ته روان شو. 25په هغه ورځو کښې په اِسرائيلو کښې بادشاه نۀ وو، هر څوک چې هغه څۀ کول چې د هغۀ په خپلو سترګو کښې به سم ښکاره شول.
