Benyamin tirik qolganlariga rahm-shafqat
Hech bir qizimizni benyaminlikka bermaymiz, deb qasam ichgan Isroil bir qabila yoʻq boʻlib ketayotgani uchun Otamiz oldida yigʻlaydi va buni yana zoʻravonlik bilan tuzatadi: toʻrt yuzta bokira qiz uchun Yobesh-Gilad qirgʻin qilinadi, tirik qolganlarga esa Shiloda raqs tushayotgan qizlarni poylab olib ketish aytiladi.
21 1Isroil erkaklari Mispada qasam ichgan edilar: “Hech birimiz qizini Benyaminga xotinlikka bermaymiz.” 2Xalq Baytilga kelib, kechgacha Otamiz huzurida oʻtirdi; ular ovoz chiqarib, achchiq-achchiq yigʻlashdi. 3Ular: “Ey Otamiz, Isroil Xudosi, nega Isroilda bu ish yuz berdi — bugun Isroildan bir qabila kam boʻlib qoldi?” — deyishdi.
4Xalq ertasi kuni erta turib, oʻsha yerda qurbongoh qurdi va kuydiriladigan qurbonliklar hamda tinchlik qurbonliklarini keltirdi. 5Shunda Isroil xalqi: “Isroilning barcha qabilalaridan qaysi biri jamoat oldiga, Otamiz huzuriga kelmadi?” — deb soʻrashdi. Chunki ular: “Kim Mispaga, Otamiz huzuriga kelmasa, albatta oʻlimga mahkum etilsin”, deb qattiq qasam ichgan edilar. 6Isroil xalqi oʻz birodarlari Benyamin uchun qaygʻurdi. Ular: “Bugun Isroildan bir qabila uzib tashlandi. 7Otamiz nomi bilan qizlarimizni ularga bermaslikka qasam ichgan ekanmiz, tirik qolganlar uchun qanday qilib xotin topamiz?” — deyishdi. 8Keyin ular: “Isroil qabilalaridan qaysi biri Mispaga, Otamiz huzuriga kelmadi?” — deb soʻrashdi. Yobesh-Giladdan hech kim qarorgohga, jamoat oldiga kelmagan edi. 9Chunki xalq sanalganda, Yobesh-Gilad aholisidan birortasi ham u yerda yoʻq edi. 10Jamoat oʻzining eng jasur jangchilaridan oʻn ikki ming nafarini oʻsha yerga yubordi va ularga: “Borib, Yobesh-Gilad aholisini, xotin-qizlar va bolalarni ham qilich bilan qiring. 11Shuni qilinglar: har bir erkakni va erkak bilan yaqinlik qilgan har bir ayolni butunlay yoʻq qilinglar.” 12Yobesh-Gilad aholisi orasidan ular erkak bilan hech yaqinlik qilmagan toʻrt yuz nafar yosh bokira qizni topishdi va ularni Kanʼon yurtidagi Shilo qarorgohiga olib kelishdi.
13Shundan soʻng butun jamoat Rimmon qoyasidagi Benyaminliklarga xabar yuborib, ularga tinchlik eʼlon qildi. 14Oʻsha payt Benyaminliklar qaytib kelishdi; ularga Yobesh-Giladdan tirik saqlab qolingan ayollarni berishdi, biroq bu hammasiga baribir yetmadi. 15Otamiz Isroil qabilalari orasida rahna solgani uchun, xalq Benyamin uchun qaygʻurdi. 16Jamoatning oqsoqollari: “Benyaminning ayollari qirib tashlangan ekan, tirik qolganlar uchun qanday qilib xotin topamiz?” — deyishdi. 17Ular: “Isroildan bir qabila oʻchib ketmasligi uchun, Benyaminning tirik qolganlariga meros kerak. 18Biz qizlarimizni ularga xotinlikka bera olmaymiz, chunki Isroil: «Benyaminga xotin bergan har kim laʼnatlangan boʻlsin», deb qasam ichgan edi.” 19Ular: “Shiloda har yili Otamizga atalgan bayram boʻladi; u Baytilning shimolida, Baytildan Shakamga olib boradigan yoʻlning sharqida, Libononing janubida joylashgan,” — deyishdi. 20Ular Benyaminliklarga shunday buyurdilar: “Borib, uzumzorlarda yashiringlar. 21Poylab turinglar — Shilo qizlari raqsga chiqqanlarida, uzumzorlardan otilib chiqib, har biringiz Shilo qizlaridan oʻzingizga bittadan xotin tutib oling va Benyamin yurtiga boringlar. 22Qizlarning otalari yoki akalari bizga shikoyat qilgani kelishsa, biz ularga: biz jangda har biriga xotin olib kelmadik, siz ham ularga oʻz xotinlaringizni bermadingiz — aks holda hozir aybdor boʻlar edingizlar; shunga koʻra, bizning haqimizga ularga marhamat koʻrsatinglar, deymiz.”
23Shunday qilib, Benyamin oʻgʻillari shuni qilishdi: ular tutib olgan raqqosalardan har biriga bittadan xotin olishdi, oʻz meroslariga qaytib borib, shaharlarni qayta qurishdi va oʻsha yerda yashashdi. 24Oʻsha payt Isroil xalqi u yerdan tarqaldi, har biri oʻz qabilasi va urugʻiga ketdi; har biri oʻz merosiga u yerdan joʻnab ketdi. 25Oʻsha kunlarda Isroilda podshoh yoʻq edi; har kim oʻz nazarida toʻgʻri boʻlgan ishni qilardi.