Butun Isroil bir tan boʻlib toʻplanadi

Isroil Otamiz huzurida yigʻilib, bu qanday sodir boʻldi, deb soʻraydi, lekin Benyamin Givadagi erkaklarni topshirishni rad etadi va oʻz birodarlariga qarshi jang qiladi. Isroil soʻraydi, jangga yuboriladi va ikki kunda qirq ming kishini yoʻqotadi. Uchinchi kuni ular yigʻlaydi, roʻza tutadi, gʻalaba qozonadi — soʻng barcha shaharlarni yondiradi.

20-bob.

Barcha isroilliklar Dandan Beer-Shevagacha, Gilad yurti bilan birga chiqib, Mispada Otamiz huzurida bir tan boʻlib jamoa boʻlib toʻplandilar. Butun xalqning yoʻlboshchilari, Isroilning barcha qabilalari, Otamiz xalqining jamoasida oʻz oʻrinlarini egalladilar — piyoda toʻrt yuz ming qilichli jangchi bor edi. Benyaminliklar isroilliklarning Mispaga chiqqanini eshitdilar. Isroilliklar: “Bizga ayting-chi, bu yovuzlik qanday yuz berdi?” — deb soʻradilar.

Oʻldirilgan ayolning eri boʻlmish levizoda javob berib dedi: “Men choʻrim bilan tunab qolish uchun Benyamindagi Givaga kelgan edik. Giva erkaklari mening orqamdan kelib, tunda uyni oʻrab oldilar, meni oʻldirmoqchi edilar. Choʻrimni zoʻrladilar, u esa oʻldi. Shunda men choʻrimni olib, uni boʻlaklarga boʻlib, Isroil merosining har tomoniga yubordim, chunki ular Isroilda sharmandali, uyatli ish qildilar. Mana, ey barcha isroilliklar, shu yerda, shu ondayoq oʻz qaroringizni va maslahatingizni bildiring.”

Butun xalq bir tan boʻlib oʻrnidan turib dedi: “Hech birimiz oʻz chodirimizga bormaymiz, hech birimiz oʻz uyimizga qaytmaymiz. Endi Givaga shuni qilamiz: qurʼa tashlab, unga hujum qilamiz. Isroilning har bir qabilasidan yuz kishidan oʻn kishini, ming kishidan yuz kishini, oʻn ming kishidan ming kishini olamiz, toki ular Benyamin Givasiga boradigan qoʻshin uchun oziq-ovqat yetkazsinlar, Giva Isroilda qilgan barcha uyatli ishi uchun unga javob qaytarilsin.” Shunday qilib, Isroilning barcha erkaklari yakdil bir tan boʻlib, shaharga qarshi toʻplandilar. Isroil qabilalari Benyamin qabilasining hamma yeriga odamlar yuborib soʻradilar: “Oranglarda yuz bergan bu yovuzlik nima? Endi Givadagi oʻsha razil kishilarni qoʻlimizga topshiring, toki ularni oʻlimga mahkum qilib, Isroildan yovuzlikni yoʻq qilaylik.” Ammo benyaminliklar oʻz birodarlari isroilliklarning ovoziga quloq solishni istamadilar.

Aksincha, benyaminliklar isroilliklarga qarshi jang qilish uchun oʻz shaharlaridan Givaga toʻplandilar. Oʻsha kuni Benyamin oʻz shaharlaridan yigirma olti ming qilichli jangchini, bundan tashqari Giva aholisidan yetti yuz saralangan kishini jamladi. Bu barcha qoʻshin orasida yetti yuz saralangan chapaqay kishi bor edi, ularning har biri sopqon bilan bir tolaga tosh otib, nishondan adashmasdi. Benyamindan tashqari Isroil erkaklari toʻrt yuz ming qilichli jangchini jamladilar, ularning har biri mard jangchi edi.

Isroilliklar yoʻlga chiqib, Baytelga koʻtarildilar va Otamizdan: “Benyaminliklarga qarshi jang qilish uchun qaysi birimiz avval chiqishi kerak?” — deb soʻradilar. Otamiz: “Avval Yahudo chiqsin,” — dedi.

Shunday qilib, isroilliklar ertalab turib, Giva yaqinida qoʻnalgʻa qurdilar. Isroil erkaklari Benyaminga qarshi jang qilish uchun chiqib, Givada ularga qarshi saf tortdilar. Benyaminliklar Givadan chiqib, oʻsha kuni maydonda yigirma ikki ming isroillikni qirib tashladilar. Lekin Isroil qoʻshini jasoratga toʻlib, birinchi kuni joylashgan yerida yana jang safini tortdi.

Isroilliklar chiqib, kech tushguncha Otamiz huzurida yigʻladilar va: “Birodarlarimiz benyaminliklarga qarshi yana jang qilaylikmi?” — deb soʻradilar. Otamiz: “Ularga qarshi chiqinglar,” — dedi.

Shunday qilib, isroilliklar ikkinchi kuni benyaminliklarga qarshi yurish qildilar. Benyamin ikkinchi kuni Givadan ularga qarshi chiqib, yana oʻn sakkiz ming isroillikni qirib tashladi, ularning hammasi qilich bilan qurollangan edi.

Shunda barcha isroilliklar, butun qoʻshin, Baytelga koʻtarilib, oʻsha yerda Otamiz huzurida yigʻlab oʻtirdilar. Oʻsha kuni kechgacha roʻza tutib, U huzurida kuydiriladigan qurbonliklar va tinchlik qurbonliklarini keltirdilar. Isroilliklar Otamizdan soʻradilar. (Oʻsha kunlarda Otamizning ahd sandigʻi oʻsha yerda edi,

Horunning nabirasi, Elazarning oʻgʻli Pinhas uning oldida xizmat qilardi.) Ular: “Birodarlarimiz benyaminliklarga qarshi jang qilish uchun yana chiqaylikmi yoki toʻxtaylikmi?” — deb soʻradilar. Otamiz: “Chiqinglar, chunki ertaga ularni qoʻlingizga topshiraman,” — deb javob berdi.

Shunda Isroil Givaning atrofida pistirmaga odamlar qoʻydi. Uchinchi kuni isroilliklar benyaminliklarga qarshi yurib, avvalgidek Givaga qarshi saf tortdilar. Benyaminliklar ularni qarshi olish uchun chiqib, shahardan uzoqlashtirildilar. Avvalgidek, ular xalqni qira boshladilar, dalada va yoʻllarda — biri Baytelga, biri Givaga koʻtariladigan yoʻllarda — Isroilning oʻttizga yaqin kishisini oʻldirdilar.

Benyaminliklar: “Biz ularni avvalgidek tor-mor qilyapmiz,” — deyishdi. Lekin Isroil: “Qochaylik-da, ularni shahardan yoʻllarga tortib chiqaraylik,” — degan edi.

Butun Isroil erkaklari oʻz joylaridan turib, Baal-Tamarda saf tortdilar, Isroilning pistirmasi esa Gevaning gʻarbidagi oʻz joyidan otilib chiqdi. Isroilning eng saralangan oʻn ming kishisi Givaga qarshi yurish qildi, jang shiddatli boʻldi, ammo benyaminliklar falokat ularga yaqinlashib kelayotganini anglamadilar. Otamiz Benyaminni Isroil oldida magʻlub etdi; oʻsha kuni Isroil Benyaminning yigirma besh ming bir yuz kishisini qirib tashladi, ularning hammasi qilich bilan qurollangan edi. Benyaminliklar magʻlub boʻlganlarini koʻrdilar. Isroil erkaklari Givaga qarshi qoʻygan pistirmalariga ishonib, Benyaminga maydonni boʻshatib berdilar. Pistirmadagilar birdan Givaga tashlandilar; ular yoyilib, butun shaharni qilichdan oʻtkazdilar. Isroil erkaklari pistirmadagilar bilan belgi kelishib qoʻygan edilar: shahardan katta tutun ustuni koʻtarilsin. Isroil erkaklari jangda orqaga qaytishi kerak edi. Benyamin ularni qira boshlagan, oʻttizga yaqin kishini oʻldirgan edi va: “Shubhasiz, ular birinchi jangdagidek oldimizda magʻlub boʻlyapti,” — deb oʻyladilar. Shahardan tutun ustuni koʻtarila boshlaganda, benyaminliklar orqalariga qaradilar — mana, butun shahar tutun boʻlib osmon tomon koʻtarilib borardi. Isroil erkaklari orqaga qaytdilar, Benyamin erkaklari esa falokat ularga yetib kelganini koʻrib, dahshatga tushdilar. Shunday qilib, ular Isroil erkaklari oldidan sahro tomon qochdilar, biroq jang ularni quvib yetdi, shaharlardan chiqqanlar esa ularni jang oʻrtasida qirib tashladilar. Ular benyaminliklarni oʻrab olib, quvib, Givaning sharqidagi dam olish joyida ularga yetib oldilar. Oʻn sakkiz ming benyaminlik halok boʻldi, ularning hammasi mard jangchilar edi. Qolganlari sahro tomon, Rimmon qoyasiga qochdilar, lekin Isroil yoʻllarda besh ming kishini qirib tashladi va ularni Gidomgacha quvib, yana ikki ming kishini oʻldirdi. Shunday qilib, oʻsha kuni halok boʻlgan barcha benyaminliklar yigirma besh ming qilichli jangchi edi, ularning hammasi mard jangchilar edi. Lekin olti yuz kishi sahroga, Rimmon qoyasiga qochib, oʻsha yerda toʻrt oy qoldilar. Isroil erkaklari benyaminliklarga qarshi qaytib, ularni qilichdan oʻtkazdilar — butun shaharni, odamlarni, hayvonlarni, topgan hamma narsani. Yoʻllaridagi har bir shaharni ham yoqib yubordilar.