Die hele Israel vergader as een

Israel kom voor ons Vader bymekaar en vra hoe dit gebeur het, maar Benjamin weier om die manne van Gibea uit te lewer en veg teen sy eie broers. Israel raadpleeg, word opgestuur, en verloor veertigduisend in twee dae. Op die derde dag ween hulle, vas, wen — en verbrand dan elke dorp.

Hoofstuk 20.

Al die Israeliete het uitgetrek, en die vergadering het soos een man bymekaargekom, van Dan af tot by Berseba, saam met die land Gilead, voor ons Vader by Mispa. Die leiers van die hele volk, al die stamme van Israel, het hulle plek ingeneem in die vergadering van ons Vader se volk—400 000 swaardvegters te voet. Die Benjaminiete het gehoor dat die Israeliete na Mispa toe opgetrek het. Die Israeliete het gevra: “Vertel ons, hoe het hierdie kwaad gebeur?”

Die Leviet, die man van die vermoorde vrou, het geantwoord: “Ek en my byvrou het na Gibea in Benjamin toe gekom om daar te oornag. Die manne van Gibea het agter my aan gekom en die huis in die nag omsingel; hulle wou my doodmaak. Hulle het my byvrou verkrag, en sy het gesterf. Toe het ek my byvrou geneem, haar in stukke gesny en haar deur die hele erfdeel van Israel gestuur, omdat hulle ’n skandelike gruweldaad in Israel gepleeg het. Kyk, julle almal, Israeliete—gee hier en nou julle beslissing en raad.”

Die hele volk het soos een man opgestaan en gesê: “Niemand van ons sal na sy tent toe gaan nie; niemand van ons sal na sy huis toe teruggaan nie. Dit is nou wat ons met Gibea sal doen: ons sal dit met die lot aanval. Uit elke stam van Israel sal ons tien man uit 100 neem, honderd uit 1 000, 1 000 uit 10 000, om padkos te kry vir die manskappe wat na Gibea van Benjamin toe gaan, om al die gruweldaad te vergeld wat dit in Israel gepleeg het.” So het al die manne van Israel teen die stad bymekaargekom, verenig soos een man. Die stamme van Israel het manne deur die hele stam van Benjamin gestuur en gevra: “Watter kwaad is dit wat onder julle gebeur het? Lewer nou die niksnutse manne in Gibea uit, sodat ons hulle kan doodmaak en die kwaad uit Israel kan verwyder.” Maar die Benjaminiete wou nie na die stem van hulle broers, die Israeliete, luister nie.

In plaas daarvan het die Benjaminiete uit hulle stede na Gibea toe bymekaargekom om teen die Israeliete te gaan veg. Daardie dag het Benjamin 26 000 swaardvegters uit hulle stede gemonster, benewens 700 uitgesoekte manne uit die inwoners van Gibea. Onder al hierdie manskappe was daar 700 uitgesoekte linkshandige manne, elkeen in staat om ’n klip met ’n slinger op ’n haar te mik en nie te mis nie. Die manne van Israel, behalwe Benjamin, het 400 000 swaardvegters gemonster, elkeen ’n krygsman.

Die Israeliete het vertrek en opgetrek na Bet-El toe en ons Vader geraadpleeg: “Wie van ons moet eerste optrek om teen die Benjaminiete te veg?” En ons Vader het gesê: “Juda sal eerste optrek.”

So het die Israeliete die oggend opgestaan en naby Gibea kamp opgeslaan. Die manne van Israel het uitgetrek om teen Benjamin te veg, en hulle het hulle slagordes teen hulle by Gibea opgestel. Die Benjaminiete het uit Gibea uitgetrek en daardie dag 22 000 Israeliete op die slagveld neergevel. Maar die leër van Israel het moed geskep en weer hulle slagorde opgestel op die plek waar hulle hulle die eerste dag opgestel het.

Die Israeliete het opgetrek en tot die aand toe voor ons Vader gehuil en gevra: “Moet ons weer teen ons broers, die Benjaminiete, veg?” En ons Vader het gesê: “Trek teen hulle op.”

So het die Israeliete op die tweede dag teen die Benjaminiete opgeruk. Benjamin het die tweede dag uit Gibea teen hulle uitgetrek en nog 18 000 Israeliete neergevel, almal met swaarde gewapen.

Toe het al die Israeliete, die hele leër, opgetrek na Bet-El toe en daar gesit en huil voor ons Vader. Hulle het daardie dag tot die aand toe gevas en brandoffers en maaltydoffers voor hom gebring. Die Israeliete het ons Vader geraadpleeg. (In daardie dae was die verbondsark van ons Vader daar,

en Pinehas, die seun van Eleasar, die seun van Aäron, het voor dit gedien.) Hulle het gevra: “Moet ons weer uittrek om teen ons broers, die Benjaminiete, te veg, of moet ons ophou?” Ons Vader het geantwoord: “Trek op, want môre sal ek hulle in jou hand gee.”

Toe het Israel manne in ’n hinderlaag rondom Gibea opgestel. Op die derde dag het die Israeliete teen die Benjaminiete opgeruk en hulle soos tevore teen Gibea opgestel. Die Benjaminiete het uitgetrek om hulle te ontmoet en is van die stad af weggelok. Soos tevore het hulle begin om die manskappe neer te vel, en hulle het omtrent dertig man van Israel doodgemaak in die oop veld en op die paaie, waarvan die een na Bet-El toe opgaan en die ander na Gibea toe.

Die Benjaminiete het gesê: “Ons verslaan hulle soos tevore.” Maar Israel het gesê: “Kom ons vlug en lok hulle van die stad af na die paaie toe.”

Al die manne van Israel het uit hulle plekke opgestaan en hulle by Baäl-Tamar opgestel, terwyl Israel se hinderlaag uit sy plek wes van Geba te voorskyn gebars het. 10 000 van Israel se beste manne het teen Gibea opgeruk, en die geveg was fel; maar die Benjaminiete het nie besef dat ’n ramp besig was om op hulle toe te sak nie. Ons Vader het Benjamin voor Israel verslaan; daardie dag het Israel 25 100 man van Benjamin neergevel, almal met swaarde gewapen. Die Benjaminiete het gesien dat hulle verslaan is. Die manne van Israel het vir Benjamin grond gegee, want hulle het vertrou op die hinderlaag wat hulle teen Gibea opgestel het. Die hinderlaag het skielik teen Gibea bestorm; hulle het uitgesprei en die hele stad met die swaard getref. Die manne van Israel het ’n sein met die hinderlaag afgespreek: ’n groot rookwolk wat uit die stad opstyg. Die manne van Israel sou in die geveg omdraai. Benjamin het begin om hulle neer te vel en omtrent dertig doodgemaak, en hulle het gedink: “Hulle is sekerlik voor ons verslaan soos in die eerste geveg.” Toe die rookkolom uit die stad begin opstyg, het die Benjaminiete agtertoe gekyk—en die hele stad het in rook na die hemel toe opgegaan. Die manne van Israel het omgedraai, en die manne van Benjamin het in paniek geraak, want hulle het gesien dat die ramp hulle getref het. So het hulle voor die manne van Israel na die woestyn toe gedraai, maar die geveg het hulle ingehaal, en dié uit die stede het hulle in die middel van die geveg neergevel. Hulle het die Benjaminiete omsingel, hulle agtervolg en hulle by hulle rusplek oos van Gibea ingehaal. 18 000 Benjaminiete het geval, almal van hulle dapper manne. Die res het na die woestyn toe gevlug, na die rots Rimmon toe, maar Israel het 5 000 op die paaie neergevel en hulle tot by Gidom agtervolg en nog 2 000 neergevel. So was al die Benjaminiete wat daardie dag geval het, 25 000 swaardvegters, almal van hulle dapper manne. Maar 600 man het die woestyn in gevlug, na die rots Rimmon toe, en het vier maande lank daar gebly. Die manne van Israel het na die Benjaminiete toe teruggedraai en hulle met die swaard getref—die hele stad, die mense, die diere, alles wat hulle gevind het. Hulle het ook elke stad op hulle pad aan die brand gesteek.