Hakimler 20

20 ¹Dan'dan Beer-Şeva'ya kadar bütün İsrailliler, Gilat bölgesiyle birlikte dışarı çıktı; topluluk tek bir kişi gibi Mispa'da Babamız'ın önünde toplandı. ²Bütün halkın önderleri, İsrail'in bütün oymakları, Babamız'ın halkının topluluğunda yerlerini aldılar—yaya, kılıç kuşanmış 400.000 kişi. ³Benyaminoğulları İsraillilerin Mispa'ya çıktığını duydular. İsrailliler, «Söyleyin bize, bu kötülük nasıl oldu?» dediler.

⁴Öldürülen kadının kocası olan Levili şöyle yanıt verdi: «Cariyemle birlikte geceyi geçirmek üzere Benyamin'deki Giva'ya gelmiştim. ⁵Giva halkı geceleyin peşimden gelip evi kuşattı; beni öldürmek istiyorlardı. Cariyeme tecavüz ettiler, o da öldü. ⁶Bunun üzerine cariyemi alıp parçalara böldüm ve İsrail'in mülkü olan topraklara her yana gönderdim; çünkü İsrail'de utanç verici, iğrenç bir şey yaptılar. ⁷Bakın, ey bütün İsrailliler—kararınızı ve öğüdünüzü şimdi burada verin.»

⁸Bütün halk tek bir kişi gibi ayağa kalkıp şöyle dedi: «Hiçbirimiz çadırına gitmeyecek, hiçbirimiz evine dönmeyecek. ⁹Şimdi Giva'ya yapacağımız şudur: kurayla ona saldıracağız. ¹⁰Giva'ya, Benyamin'deki Giva'ya giden askerlere yiyecek sağlamak ve onların İsrail'de yaptığı bütün rezilliğin karşılığını vermek üzere İsrail'in her oymağından her yüz kişiden on kişi, her bin kişiden yüz kişi, her on bin kişiden bin kişi alacağız.» ¹¹Böylece İsrail'in bütün adamları tek bir kişi gibi birleşerek kente karşı toplandılar. ¹²İsrail oymakları Benyamin oymağının her yerine adamlar gönderip sordular: «Aranızda olan bu kötülük nedir? ¹³Şimdi Giva'daki o değersiz adamları teslim edin ki onları öldürelim ve kötülüğü İsrail'den temizleyelim.» Ama Benyaminoğulları kardeşleri olan İsraillilerin sözünü dinlemek istemediler.

¹⁴Tersine Benyaminoğulları İsraillilerle savaşmak üzere kentlerinden Giva'ya toplandılar. ¹⁵O gün Benyaminoğulları kentlerinden kılıç kuşanmış 26.000 kişiyi, ayrıca Giva'da oturanlardan seçme 700 kişiyi topladılar. ¹⁶Bütün bu askerlerin arasında solak, seçme 700 kişi vardı; her biri bir kılı bile ıskalamadan sapanla taş atabiliyordu. ¹⁷İsrailliler ise, Benyamin dışında, kılıç kuşanmış 400.000 kişiyi topladılar; her biri savaşçıydı.

¹⁸İsrailliler yola çıkıp Beytel'e gittiler ve Babamız'a danıştılar: «Benyaminoğullarına karşı savaşmak için önce hangimiz çıkalım?» Babamız da, «Önce Yahuda çıksın» dedi.

¹⁹Böylece İsrailliler sabahleyin kalkıp Giva yakınında ordugah kurdular. ²⁰İsrail'in adamları Benyamin'le savaşmak üzere çıktılar ve Giva'da onlara karşı savaş düzeni aldılar. ²¹Benyaminoğulları Giva'dan çıkıp o gün savaş alanında 22.000 İsrailliyi yere serdiler. ²²Ama İsrail'in ordusu cesaretini toplayıp ilk gün mevzilendikleri yerde yeniden savaş düzeni aldı.

²³İsrailliler çıkıp akşama kadar Babamız'ın önünde ağladılar ve sordular: «Kardeşlerimiz olan Benyaminoğullarına karşı yine savaşalım mı?» Babamız da, «Onlara karşı çıkın» dedi.

²⁴Böylece İsrailliler ikinci gün Benyaminoğullarına karşı ilerlediler. ²⁵Benyamin ikinci gün Giva'dan onlara karşı çıkıp 18.000 İsrailliyi daha yere serdi; hepsi de kılıç kuşanmıştı.

²⁶Bunun üzerine bütün İsrailliler, bütün ordu, Beytel'e çıkıp orada Babamız'ın önünde oturup ağladılar. O gün akşama kadar oruç tuttular ve O'nun önünde yakmalık sunular ve esenlik sunuları sundular. ²⁷İsrailliler Babamız'a danıştılar. (O günlerde Babamız'ın Antlaşma Sandığı oradaydı,

²⁸ve Harun oğlu Elazar oğlu Pinehas onun önünde hizmet ediyordu.) Sordular: «Kardeşlerimiz olan Benyaminoğullarına karşı savaşmak için yine çıkalım mı, yoksa vaz mı geçelim?» Babamız, «Çıkın, çünkü yarın onları elinize teslim edeceğim» diye yanıtladı.

²⁹Bunun üzerine İsrail, Giva'nın çevresine adamlar pusuya yerleştirdi. ³⁰Üçüncü gün İsrailliler Benyaminoğullarına karşı yürüyüp önceki gibi Giva'ya karşı mevzilendiler. ³¹Benyaminoğulları onlarla karşılaşmak için çıkıp kentten uzaklaştırıldılar. Önceki gibi halkı vurmaya başladılar; biri Beytel'e, öbürü Giva'ya çıkan yollarda ve açık kırda İsrail'den otuz kadar adam öldürdüler.

³²Benyaminoğulları, «Onları öncekiler gibi bozguna uğratıyoruz» dediler. Ama İsrail, «Kaçalım da onları kentten yollara doğru çekelim» demişti.

³³İsrail'in bütün adamları yerlerinden kalkıp Baal-Tamar'da düzen aldılar; İsrail'in pusudaki adamları da Geva'nın batısındaki yerlerinden fırladılar. ³⁴İsrail'in en seçkin 10.000 adamı Giva'ya karşı ilerledi ve savaş kızıştı; ama Benyaminoğulları başlarına gelmek üzere olan felaketin farkında değildi. ³⁵Babamız Benyamin'i İsrail'in önünde bozguna uğrattı; o gün İsrail, Benyamin'den 25.100 adamı yere serdi; hepsi de kılıç kuşanmıştı. ³⁶Benyaminoğulları yenildiklerini gördüler. İsrail'in adamları, Giva'ya karşı kurdukları pusuya güvenerek Benyamin'e yer verdiler. ³⁷Pusudakiler ansızın Giva'ya saldırdılar; yayılıp bütün kenti kılıçtan geçirdiler. ³⁸İsrail'in adamları pusudakilerle bir işaret kararlaştırmışlardı: kentten yükselecek büyük bir duman bulutu. ³⁹İsrail'in adamları savaşta geri dönecekti. Benyamin onları vurmaya başlamış, otuz kadarını öldürmüş ve «Kuşkusuz onlar ilk savaştaki gibi önümüzde bozguna uğradılar» diye düşünmüştü. ⁴⁰Ama duman sütunu kentten yükselmeye başlayınca Benyaminoğulları arkalarına baktılar—ve bütün kent göğe doğru dumanlar içinde yükseliyordu. ⁴¹İsrail'in adamları geri döndü; Benyamin'in adamları ise felaketin başlarına geldiğini görünce dehşete kapıldılar. ⁴²Böylece İsrail'in adamlarının önünden çöle doğru döndüler, ama savaş onlara yetişti; kentlerden çıkanlar da onları çarpışmanın ortasında yere serdiler. ⁴³Benyaminoğullarını kuşattılar, kovaladılar ve Giva'nın doğusundaki dinlenme yerinde onlara yetiştiler. ⁴⁴Benyamin'den 18.000 kişi düştü; hepsi de yiğit adamlardı. ⁴⁵Geri kalanlar çöle, Rimmon Kayası'na doğru kaçtılar, ama İsrail yollarda 5.000 kişiyi yere serdi ve onları Gidom'a kadar kovalayıp 2.000 kişiyi daha öldürdü. ⁴⁶Böylece o gün düşen Benyaminoğullarının tümü, kılıç kuşanmış 25.000 kişiydi; hepsi de yiğit adamlardı. ⁴⁷Ama 600 kişi çöle, Rimmon Kayası'na kaçtı ve orada dört ay kaldı. ⁴⁸İsrail'in adamları geri dönüp Benyaminoğullarına saldırdılar ve onları kılıçtan geçirdiler—bütün kenti, halkı, hayvanları, buldukları her şeyi. Ayrıca yollarına çıkan her kenti de ateşe verdiler.