መሳፍንት 20

20 ¹የእስራኤል ልጆች ሁሉ ወጥተው፣ ጉባኤው ከዳን እስከ ቤርሳቤህ፣ ከገለዓድ ምድር ጋራ፣ በምጽጳ በአባታችን ፊት እንደ አንድ ሰው ተሰበሰበ። ²የሕዝቡ ሁሉ አለቆች፣ የእስራኤል ነገዶች ሁሉ፣ በአባታችን ሕዝብ ጉባኤ ውስጥ ተሰለፉ፤ እነርሱም ሰይፍ የታጠቁ አራት መቶ ሺሕ እግረኞች ነበሩ። ³የብንያም ልጆችም የእስራኤል ልጆች ወደ ምጽጳ እንደ ወጡ ሰሙ። የእስራኤልም ልጆች፣ “ይህ ክፋት እንዴት እንደ ሆነ ንገሩን” አሉ።

⁴የተገደለችውም ሴት ባል ሌዋዊው መልሶ እንዲህ አለ፤ “እኔና ቁባቴ በብንያም ወዳለችው ወደ ጊብዓ ልናድር መጣን። ⁵የጊብዓም ሰዎች ሊገድሉኝ አስበው በሌሊት ተነሥተው ቤቱን ከበቡ። ቁባቴንም ደፈሩ፤ እርሷም ሞተች። ⁶እኔም ቁባቴን ወስጄ ቈራርጬ በእስራኤል ርስት ሁሉ ሰደድኋት፤ በእስራኤል ውስጥ የሚያሳፍር ነውር ፈጽመዋልና። ⁷እነሆ፣ የእስራኤል ልጆች ሁላችሁ፣ አሁኑኑ ፍርዳችሁንና ምክራችሁን ስጡ።”

⁸ሕዝቡም ሁሉ እንደ አንድ ሰው ተነሥተው እንዲህ አሉ፤ “ከእኛ ማንም ወደ ድንኳኑ አይሄድም፤ ከእኛም ማንም ወደ ቤቱ አይመለስም። ⁹አሁንም ጊብዓን የምናደርገው ይህ ነው፤ በዕጣ እንወጋታለን። ¹⁰ከእስራኤል ነገድ ሁሉ ከመቶ ዐሥር ሰዎች፣ ከሺሕ መቶ፣ ከዐሥር ሺሕም ሺሕ ወስደን ወደ ብንያም ጊብዓ ለሚሄዱት ወታደሮች ስንቅ እናገኛለን፤ ይህም በእስራኤል ላደረገችው ነውር ሁሉ ብድራት ለመክፈል ነው።” ¹¹የእስራኤልም ሰዎች ሁሉ እንደ አንድ ሰው ተባብረው በከተማይቱ ላይ ተሰበሰቡ። ¹²የእስራኤልም ነገዶች በብንያም ነገድ ሁሉ ሰዎችን ልከው እንዲህ አሉ፤ “በእናንተ መካከል የሆነው ይህ ክፋት ምንድን ነው? ¹³አሁንም እንድንገድላቸውና ክፋትን ከእስራኤል እንድናስወግድ በጊብዓ ያሉትን ምናምንቴ ሰዎች አሳልፋችሁ ስጡን።” የብንያም ልጆች ግን የወንድሞቻቸውን የእስራኤልን ልጆች ድምፅ ሊሰሙ አልወደዱም።

¹⁴ከዚያ ይልቅ የብንያም ልጆች የእስራኤልን ልጆች ሊዋጉ ከከተሞቻቸው ወደ ጊብዓ ተሰበሰቡ። ¹⁵በዚያም ቀን ብንያም ከከተሞቻቸው ሰይፍ የታጠቁ ሃያ ስድስት ሺሕ ሰዎች፣ ከዚህም በላይ ከጊብዓ ነዋሪዎች ሰባት መቶ የተመረጡ ሰዎች ቈጠረ። ¹⁶ከእነዚህ ወታደሮች ሁሉ መካከል ሰባት መቶ የተመረጡ ግራኞች ነበሩ፤ እያንዳንዳቸውም ድንጋይ ወንጭፈው ጠጕርን መትተው አያስቱም ነበር። ¹⁷የእስራኤልም ሰዎች ከብንያም በቀር ሰይፍ የታጠቁ አራት መቶ ሺሕ ሰዎች ቈጠሩ፤ እያንዳንዳቸውም ተዋጊ ነበሩ።

¹⁸የእስራኤልም ልጆች ተነሥተው ወደ ቤቴል ወጡ፤ አባታችንንም፣ “ከእኛ ብንያምን ለመዋጋት መጀመሪያ ማን ይውጣ?” ብለው ጠየቁ። አባታችንም፣ “ይሁዳ መጀመሪያ ይውጣ” አለ።

¹⁹የእስራኤልም ልጆች በማለዳ ተነሥተው በጊብዓ አጠገብ ሰፈሩ። ²⁰የእስራኤልም ሰዎች ብንያምን ሊዋጉ ወጥተው በጊብዓ ላይ ተሰለፉ። ²¹የብንያምም ልጆች ከጊብዓ ወጥተው በዚያ ቀን ከእስራኤል ልጆች ሃያ ሁለት ሺሕ ሰዎች በሜዳው ላይ ጣሉ። ²²የእስራኤል ሰራዊት ግን ተበረታተው በመጀመሪያው ቀን በቆሙበት ስፍራ እንደ ገና ተሰለፉ።

²³የእስራኤልም ልጆች ወጥተው እስከ ማታ ድረስ በአባታችን ፊት አለቀሱ፤ “ወንድሞቻችንን የብንያምን ልጆች እንደ ገና እንዋጋቸውን?” ብለውም ጠየቁ። አባታችንም፣ “ውጡባቸው” አለ።

²⁴የእስራኤልም ልጆች በሁለተኛው ቀን በብንያም ልጆች ላይ ገሠገሡ። ²⁵ብንያምም በሁለተኛው ቀን ከጊብዓ ወጥቶ ተቃወማቸው፤ ከእስራኤልም ልጆች ዳግመኛ ዐሥራ ስምንት ሺሕ ሰዎች ጣለ፤ ሁሉም ሰይፍ የታጠቁ ነበሩ።

²⁶ከዚያም የእስራኤል ልጆች ሁሉ፣ ሰራዊቱም ሁሉ፣ ወደ ቤቴል ወጥተው በዚያ በአባታችን ፊት እያለቀሱ ተቀመጡ። በዚያም ቀን እስከ ማታ ድረስ ጾሙ፤ በፊቱም የሚቃጠል መሥዋዕትና የደኅንነት መሥዋዕት አቀረቡ። ²⁷የእስራኤልም ልጆች አባታችንን ጠየቁ። (በዚያም ዘመን የአባታችን የኪዳኑ ታቦት በዚያ ነበረ፤

²⁸የአሮን ልጅ የአልዓዛርም ልጅ ፊንሐስ በፊቱ ያገለግል ነበር።) “ወንድሞቻችንን የብንያምን ልጆች ለመዋጋት ዳግመኛ እንውጣን ወይስ እንተው?” ብለው ጠየቁ። አባታችንም፣ “ውጡ፤ ነገ በእጃችሁ አሳልፌ እሰጣቸዋለሁና” ብሎ መለሰ።

²⁹ከዚያም እስራኤል በጊብዓ ዙሪያ ሁሉ ሰዎችን አድብተው አስቀመጠ። ³⁰በሦስተኛውም ቀን የእስራኤል ልጆች በብንያም ልጆች ላይ ዘመቱ፤ እንደ ቀድሞውም በጊብዓ ላይ ተሰለፉ። ³¹የብንያምም ልጆች ሊገጥሟቸው ወጥተው ከከተማይቱ ተነጠሉ። እንደ ቀድሞውም ሕዝቡን መምታት ጀመሩ፤ በሜዳውና በመንገዶች ላይ ከእስራኤል ሰዎች ሠላሳ ያህል ገደሉ፤ አንዱ መንገድ ወደ ቤቴል፣ ሌላውም ወደ ጊብዓ የሚወጣ ነበር።

³²የብንያም ልጆችም፣ “እንደ ቀድሞው እናሸንፋቸዋለን” አሉ። እስራኤል ግን፣ “እንሽሽ፤ ከከተማይቱም ወደ መንገዶች እናውጣቸው” ብሎ ነበር።

³³የእስራኤልም ሰዎች ሁሉ ከስፍራቸው ተነሥተው በበኣልታማር ተሰለፉ፤ የእስራኤልም አድፍጦ የቆመው ጦር ከጌባ ምዕራብ ካለው ስፍራው ወጣ። ³⁴ከእስራኤልም ምርጦች ዐሥር ሺሕ በጊብዓ ላይ ገሠገሡ፤ ውጊያውም ጽኑ ነበር፤ የብንያም ልጆች ግን መቅሠፍት እንደ ተቃረባቸው አላወቁም ነበር። ³⁵አባታችንም ብንያምን በእስራኤል ፊት አሸነፈ፤ በዚያም ቀን እስራኤል ከብንያም ሃያ አምስት ሺሕ አንድ መቶ ሰዎች ጣለ፤ ሁሉም ሰይፍ የታጠቁ ነበሩ። ³⁶የብንያም ልጆችም እንደ ተሸነፉ አዩ። የእስራኤል ሰዎች በጊብዓ ላይ ባደፈጡት ጦር ተማምነው ለብንያም ስፍራ ለቀቁ። ³⁷አድፍጦ የቆመውም ጦር በፍጥነት ወደ ጊብዓ ገሠገሠ፤ ተሰራጭተውም ከተማይቱን ሁሉ በሰይፍ መቱ። ³⁸የእስራኤል ሰዎች ከአድፍጦ የቆመው ጦር ጋራ ምልክት አድርገው ነበር፤ ይኸውም ከከተማይቱ ታላቅ የጢስ ደመና እንዲወጣ ነበር። ³⁹የእስራኤልም ሰዎች በውጊያው ጀርባቸውን ይመልሳሉ። ብንያምም ሠላሳ ያህል ገድሎ እነርሱን መምታት ጀምሮ ነበር፤ “በእርግጥ እንደ መጀመሪያው ውጊያ በፊታችን ተሸንፈዋል” ብሎም አሰበ። ⁴⁰የጢሱም ዐምድ ከከተማይቱ መውጣት ሲጀምር፣ የብንያም ልጆች ወደ ኋላ ተመለከቱ፤ እነሆም ከተማይቱ ሁሉ ወደ ሰማይ በጢስ ስትወጣ አዩ። ⁴¹የእስራኤልም ሰዎች ተመለሱ፤ የብንያም ሰዎችም መቅሠፍት እንደ ደረሰባቸው አይተው ደነገጡ። ⁴²ስለዚህ በእስራኤል ሰዎች ፊት ዞረው ወደ ምድረ በዳ ሸሹ፤ ውጊያው ግን ተከተላቸው፤ ከከተሞችም የወጡት በውጊያው መካከል ጣሏቸው። ⁴³የብንያምንም ልጆች ከብበው አሳደዷቸው፤ ከጊብዓም ምሥራቅ ባለው ማረፊያቸው ደረሱባቸው። ⁴⁴ከብንያም ልጆችም ዐሥራ ስምንት ሺሕ ወደቁ፤ ሁሉም ኀያላን ሰዎች ነበሩ። ⁴⁵የቀሩትም ወደ ምድረ በዳ ወደ ሬሞን ዓለት ሸሹ፤ እስራኤል ግን በመንገዶች ላይ አምስት ሺሕ ጣለ፤ እስከ ጊዶም ድረስም አሳድዶ ሌላ ሁለት ሺሕ ጣለ። ⁴⁶በዚያም ቀን ከብንያም ልጆች የወደቁት ሁሉ ሰይፍ የታጠቁ ሃያ አምስት ሺሕ ነበሩ፤ ሁሉም ኀያላን ሰዎች ነበሩ። ⁴⁷ስድስት መቶ ሰዎች ግን ወደ ምድረ በዳ ወደ ሬሞን ዓለት ሸሽተው በዚያ አራት ወር ቈዩ። ⁴⁸የእስራኤልም ሰዎች ወደ ብንያም ልጆች ተመልሰው በሰይፍ መቱአቸው፤ ከተማይቱን ሁሉ፣ ሰዎቹን፣ እንስሳቱን፣ ያገኙትንም ሁሉ መቱ። በመንገዳቸውም ያሉትን ከተሞች ሁሉ አቃጠሉ።