መሳፍንት 19

19 ¹በዚያን ዘመን በእስራኤል ንጉሥ አልነበረም። በኤፍሬም ተራራማ አገር ራቅ ባለ ክፍል የሚኖር አንድ ሌዋዊ ከይሁዳ ቤተ ልሔም ቁባት አገባ። ²ቁባቱም ታማኝ ባለመሆኗ ትታው በይሁዳ ቤተ ልሔም ወደ አባቷ ቤት ሄደች፤ በዚያም አራት ወር ቈየች። ³ባልዋም ልቧን ለማባበልና ሊመልሳት ከሎሌውና ከሁለት አህዮች ጋር ተከትሎአት ሄደ። እርሷም ወደ አባቷ ቤት አስገባችው፤ የብላቴናዪቱም አባት ባየው ጊዜ ደስ አለው። ⁴አማቱም የብላቴናዪቱ አባት እንዲቀር ግድ አለው፤ ከእርሱም ጋር ሦስት ቀን ተቀመጠ፤ በዚያም እየበሉና እየጠጡ አደሩ።

⁵በአራተኛውም ቀን ማለዳ ተነሡ፤ እርሱም ሊሄድ ተነሣ። የብላቴናዪቱ አባት ግን አማቹን፣ “ጥቂት እንጀራ ቈርሰህ ብላ፤ ከዚያም ትሄዳለህ” አለው። ⁶ሁለቱም ተቀምጠው አብረው በሉ፤ ጠጡ። የብላቴናዪቱም አባት ሰውየውን፣ “እባክህ፣ ይህችን ሌሊት እደር፤ ልብህም ደስ ይበለው” አለው። ⁷ሰውየውም ሊሄድ ተነሣ፤ አማቹ ግን አጥብቆ ለመነው፤ ስለዚህ እንደ ገና በዚያ አደረ። ⁸በአምስተኛውም ቀን ሊሄድ ማልዶ ተነሣ፤ የብላቴናዪቱም አባት፣ “እባክህ፣ ራስህን አበርታ፤ እስከ ቀትር ድረስም ቈይ” አለው። ስለዚህ ሁለቱም በሉ። ⁹ሰውየውም ከቁባቱና ከሎሌው ጋር ሊሄድ በተነሣ ጊዜ፣ አማቹ የብላቴናዪቱ አባት፣ “እነሆ፣ ቀኑ ሊመሽ ተቃርቧል፤ ይህችን ሌሊት እደር። እነሆ፣ ቀኑ ሊያልቅ ነው፤ እዚህ አድረህ ደስ ይበልህ። ነገ ማልደህ ተነሥተህ መንገድህን ሂድ፤ ወደ ቤትህም ትሄዳለህ” አለው። ¹⁰ሰውየው ግን በዚያች ሌሊት ሊያድር እምቢ አለ፤ ተነሥቶ ሄደ፤ ኮርቻ ከተጫኑ ከሁለቱ አህዮቹና ከቁባቱ ጋር ኢያቡስ (ኢየሩሳሌም) ትይዩ ደረሰ። ¹¹ወደ ኢያቡስም በቀረቡ ጊዜ ቀኑ እጅግ መሽቶ ነበር፤ ሎሌውም ጌታውን፣ “እባክህ፣ ና፤ ወደዚህ ወደ ኢያቡሳውያን ከተማ ገብተን እናድር” አለው።

¹²ጌታውም መልሶ፣ “ከእስራኤል ልጆች ወዳልሆነች ወደ መጻተኛ ከተማ አንገባም፤ ወደ ጊብዓ እናልፋለን” አለው። ¹³ሎሌውንም፣ “ና፤ ከእነዚህ ስፍራዎች ወደ አንዱ ደርሰን በጊብዓ ወይም በራማ እናድር” አለው። ¹⁴ስለዚህ መንገዳቸውን ቀጠሉ፤ በብንያም ካለችው ከጊብዓም አጠገብ ፀሐይ ጠለቀችባቸው። ¹⁵በጊብዓም ሊያድሩ ገቡ። ገብቶም በከተማዪቱ አደባባይ ተቀመጠ፤ ነገር ግን ወደ ቤቱ አስገብቶ የሚያሳድራቸው ማንም አልነበረም።

¹⁶በመሸም ጊዜ አንድ ሽማግሌ ከዕርሻ ሥራው ተመለሰ። እርሱም ከኤፍሬም ተራራማ አገር የመጣ፤ በጊብዓም እንደ መጻተኛ የሚኖር ነበር፤ የአገሩ ሰዎች ግን ብንያማውያን ነበሩ። ¹⁷ሽማግሌውም ቀና ብሎ በከተማዪቱ አደባባይ መንገደኛውን አየ፤ “ወዴት ትሄዳለህ? ከወዴትስ መጣህ?” ብሎም ጠየቀው።

¹⁸እርሱም፣ “ከይሁዳ ቤተ ልሔም ተነሥተን ወደ ኤፍሬም ተራራማ አገር ራቅ ወዳለ ክፍል እንጓዛለን፤ መኖሪያዬ በዚያ ነው። ወደ ይሁዳ ቤተ ልሔም ሄጄ ነበር፤ አሁንም ወደ አባታችን ቤት እሄዳለሁ፤ ነገር ግን ወደ ቤቱ የሚያስገባኝ ማንም የለም። ¹⁹ለአህዮቻችን ገለባም መኖም አለን፤ ለእኔም፣ ለገረድህም፣ ከባሪያዎችህ ጋር ላለው ጐበዝም እንጀራና የወይን ጠጅ አለን። ምንም አይጐድለንም” አለው።

²⁰ሽማግሌውም፣ “ሰላም ለአንተ ይሁን። የሚያስፈልግህን ሁሉ እኔ አሟላልሃለሁ፤ ብቻ በአደባባይ አታድር” አለው። ²¹ወደ ቤቱም አስገባው፤ ለአህዮቹም መኖ ሰጠ፤ እግራቸውንም ታጥበው በሉ፤ ጠጡም።

²²ደስ እያላቸውም ሳለ፣ እነሆ የከተማዪቱ ምናምንቴ ሰዎች ቤቱን ከበቡ፤ በሩንም ያንኳኩ ነበር። ባለ ቤቱንም ሽማግሌውን፣ “ከእርሱ ጋር እንድንተኛ ወደ ቤትህ የገባውን ሰው አውጣልን” ብለው ጮኹበት።

²³ባለ ቤቱም ወደ እነርሱ ወጥቶ፣ “አይሆንም ወንድሞቼ፤ ይህ ሰው ወደ ቤቴ ገብቷልና እባካችሁ ክፉ ነገር አታድርጉ፤ ይህን አሳፋሪ ነገር አትሥሩ። ²⁴እነሆ፣ ድንግል ልጄና የእርሱ ቁባት አሉ፤ ላውጣቸው። አዋርዱአቸው፤ መልካም የመሰላችሁንም ሁሉ አድርጉባቸው፤ ነገር ግን በዚህ ሰው ላይ ይህን አሳፋሪ ነገር አታድርጉ” አለ።

²⁵ሰዎቹ ግን ሊሰሙት አልወደዱም። ስለዚህ ሰውየው ቁባቱን ይዞ ወደ እነርሱ ገፍቶ አወጣት፤ እነርሱም ሌሊቱን ሁሉ እስኪነጋ ድረስ ደፈሩአት፤ አንገላቱአትም፤ ከዚያም ለቀቁአት። ²⁶ጎህ ሲቀድ ሴቲቱ መጥታ ጌታዋ ባለበት በሰውየው ቤት ደጃፍ ላይ ወደቀች፤ ብርሃንም እስኪሆን ድረስ እዚያ ቀረች። ²⁷ጌታዋም ማልዶ ተነሥቶ የቤቱን በሮች ከፈተ፤ መንገዱንም ሊሄድ ወጣ፤ እነሆም ቁባቱ እጆቿን በመድረኩ ላይ አድርጋ በቤቱ መግቢያ ላይ ወድቃ ነበር። ²⁸እርሱም፣ “ተነሺ፤ እንሂድ” አላት። ምንም መልስ ግን አልነበረም። ስለዚህ በአህያው ላይ ጫናት፤ ወደ ቤቱም ሄደ።

²⁹ወደ ቤቱም በደረሰ ጊዜ ቢላዋ አነሣ፤ ቁባቱንም ይዞ ብልት በብልት ወደ ዐሥራ ሁለት ቁራጭ ቈረጣት፤ ወደ እስራኤልም አገር ሁሉ ላካት። ³⁰ያዩትም ሁሉ፣ “የእስራኤል ልጆች ከግብፅ ከወጡበት ቀን ጀምሮ እስከ ዛሬ ድረስ እንዲህ ያለ ነገር ተደርጎም ታይቶም አያውቅም። ይህን ነገር ተመልከቱ፤ ተማከሩበት፤ ተናገሩም” አሉ።