သူကြီး 19 FHB Father's Heart Bible™

19 ¹ထိုကာလ၌ ဣသရေလတွင် ရှင်ဘုရင်မရှိ။ ဧဖရိမ်တောင်ပေါ်ဒေသ ဝေးလံရာအရပ်၌နေသော လေဝိအမျိုးသားတစ်ဦးသည် ယုဒပြည်ဗက်လင်မြို့မှ မယားငယ်တစ်ဦးကို သိမ်းပိုက်လေ၏။ ²ထိုမယားငယ်သည် သူ့အား သစ္စာမဲ့ပြု၍ သူ့ထံမှ ယုဒပြည်ဗက်လင်မြို့ရှိ ဖခင်၏အိမ်သို့ ထွက်ခွာသွားပြီးလျှင် လေးလကြာမျှ နေထိုင်လေ၏။ ³သူ၏ခင်ပွန်းသည် သူမ၏စိတ်နှလုံးကို နူးညွတ်စေ၍ ပြန်ခေါ်ရန် မိမိ၏အစေခံနှင့် မြည်းနှစ်ကောင်ကိုခေါ်ဆောင်လျက် သူမ၏နောက်သို့ လိုက်လေ၏။ သူမသည် ခင်ပွန်းကို ဖခင်၏အိမ်သို့ ခေါ်သွင်းသောအခါ မိန်းကလေး၏ဖခင်သည် သူ့ကိုတွေ့၍ ဝမ်းမြောက်လေ၏။ ⁴မိန်းကလေး၏ဖခင်ဖြစ်သော ယောက္ခမသည် သူ့ကို နေစေရန် သွေးဆောင်သဖြင့် သူသည် ထိုသူနှင့်အတူ သုံးရက်နေထိုင်၍ ထိုအရပ်၌ စားသောက်အိပ်စက်ကြ၏။

⁵စတုတ္ထနေ့၌ သူတို့သည် စောစောထ၍ ထိုသူသည် ထွက်ခွာရန်ထသောအခါ မိန်းကလေး၏ဖခင်က သမက်အား “မုန့်အနည်းငယ်ကို စားပြီးမှ သွားလော့” ဟုဆို၏။ ⁶ထိုသူနှစ်ဦးသည် အတူထိုင်၍ စားသောက်ကြ၏။ မိန်းကလေး၏ဖခင်က ထိုသူအား “ယနေ့ည တစ်ညတာ နေပါဦးလော့၊ သင်၏စိတ်နှလုံးကိုလည်း ရွှင်လန်းစေလော့” ဟုဆို၏။ ⁷ထိုသူသည် ထွက်ခွာရန်ထသော်လည်း ယောက္ခမက တိုက်တွန်းသဖြင့် ထိုအရပ်၌ တစ်ဖန်အိပ်လေ၏။ ⁸ပဉ္စမနေ့၌ ထွက်ခွာရန် စောစောထသောအခါ မိန်းကလေး၏ဖခင်က “အားပြည့်အောင် ပြုပါဦးလော့၊ မွန်းလွဲချိန်အထိ စောင့်ဆိုင်းပါဦးလော့” ဟုဆိုသဖြင့် ထိုသူနှစ်ဦးသည် စားသောက်ကြ၏။ ⁹ထိုသူသည် မိမိ၏မယားငယ်နှင့် အစေခံတို့နှင့်အတူ ထွက်ခွာရန်ထသောအခါ မိန်းကလေး၏ဖခင်ဖြစ်သော ယောက္ခမက “ကြည့်လော့၊ နေ့အချိန်ကုန်လုပြီ၊ ယနေ့ည အိပ်ပါဦးလော့။ ကြည့်လော့၊ နေ့ကုန်ဆုံးတော့မည်၊ ဤအရပ်၌တည်းခို၍ ပျော်မွေ့လော့။ နက်ဖြန်နံနက်စောစောထ၍ ခရီးဆက်ကာ အိမ်သို့ပြန်လော့” ဟုဆို၏။ ¹⁰သို့ရာတွင် ထိုသူသည် ည၌အိပ်ရန်ငြင်းဆန်၍ ကုန်းနှီးတင်ထားသော မြည်းနှစ်ကောင်နှင့် မိမိ၏မယားငယ်ကိုခေါ်ဆောင်လျက် ထ၍ထွက်ခွာကာ ယေဗုတ် (ယေရုရှလင်) မြို့တစ်ဖက်သို့ ရောက်လေ၏။ ¹¹ယေဗုတ်မြို့အနီးသို့ရောက်၍ နေ့အလင်းကုန်လုသောအခါ အစေခံက မိမိ၏သခင်အား “လာပါ၊ ဤယေဗုသိမြို့သို့ဝင်၍ ည၌တည်းခိုကြစို့” ဟုဆို၏။

¹²သခင်က “ဣသရေလအမျိုးမဟုတ်သော တစ်ပါးအမျိုးသားတို့၏မြို့သို့ ငါတို့မဝင်။ ဂိဗာမြို့သို့ ဆက်၍သွားကြမည်” ဟုပြန်ဆို၏။ ¹³ထို့နောက် မိမိ၏အစေခံအား “လာလော့၊ ဤအရပ်များအနက် တစ်ခုခုသို့ရောက်အောင်သွား၍ ဂိဗာမြို့ သို့မဟုတ် ရာမမြို့၌ တည်းခိုကြစို့” ဟုဆို၏။ ¹⁴သို့ဖြစ်၍ သူတို့သည် ခရီးဆက်သွားကြရာ ဗင်္ယာမိန်ပြည် ဂိဗာမြို့အနီး၌ နေဝင်လေ၏။ ¹⁵သူတို့သည် ဂိဗာမြို့၌ တည်းခိုရန် လမ်းလွှဲ၍ဝင်ကြ၏။ ထိုသူသည်ဝင်၍ မြို့လယ်ကွက်လပ်၌ ထိုင်နေသော်လည်း တည်းခိုရန် မိမိအိမ်သို့ ခေါ်သွင်းသူတစ်ဦးမျှမရှိ။

¹⁶ညနေချမ်း၌ အိုမင်းသောသူတစ်ဦးသည် လယ်လုပ်ငန်းမှ ပြန်လာ၏။ ထိုသူသည် ဧဖရိမ်တောင်ပေါ်ဒေသသားဖြစ်၍ ဂိဗာမြို့၌ ဧည့်သည်အဖြစ်နေထိုင်သူဖြစ်၏။ ထိုအရပ်သားတို့မူကား ဗင်္ယာမိန်အမျိုးသားများဖြစ်ကြ၏။ ¹⁷ထိုအိုမင်းသောသူသည် မျှော်ကြည့်၍ မြို့လယ်ကွက်လပ်၌ ခရီးသွားသူကိုမြင်လျှင် “သင်အဘယ်အရပ်သို့ သွားမည်နည်း။ အဘယ်အရပ်မှ လာသနည်း” ဟုမေး၏။

¹⁸ထိုသူက “အကျွန်ုပ်တို့သည် ယုဒပြည်ဗက်လင်မြို့မှ ဧဖရိမ်တောင်ပေါ်ဒေသ ဝေးလံရာအရပ်သို့ ခရီးသွားနေကြပါ၏။ ထိုအရပ်ကား အကျွန်ုပ်၏နေရပ်ဖြစ်၏။ အကျွန်ုပ်သည် ယုဒပြည်ဗက်လင်မြို့သို့သွား၍ ယခု ငါတို့၏ခမည်းတော်၏အိမ်တော်သို့ ပြန်လာခဲ့ပါ၏။ သို့ရာတွင် အကျွန်ုပ်ကို မိမိအိမ်သို့ ခေါ်သွင်းသူတစ်ဦးမျှမရှိပါ။ ¹⁹အကျွန်ုပ်တို့၏မြည်းများအတွက် ကောက်ရိုးနှင့်အစာလည်းရှိပါ၏။ အကျွန်ုပ်အတွက်၊ ကိုယ်တော်၏ကျွန်မအတွက်နှင့် ကိုယ်တော်၏ကျွန်တို့နှင့်အတူပါသော လူငယ်အတွက်လည်း မုန့်နှင့်စပျစ်ရည်ရှိပါ၏။ အကျွန်ုပ်တို့သည် မည်သည့်အရာမျှ မချို့တဲ့ပါ” ဟုဆို၏။

²⁰အိုမင်းသောသူက “သင့်အား ငြိမ်သက်ခြင်းရှိပါစေ။ သင်လိုအပ်သမျှကို ငါထောက်ပံ့မည်။ သို့သော် ကွက်လပ်၌သာ မအိပ်နှင့်” ဟုဆို၏။ ²¹ထိုနောက် သူ့ကို မိမိအိမ်သို့ ခေါ်သွင်း၍ မြည်းများကိုအစာကျွေးပြီးလျှင် သူတို့သည် ခြေဆေးကြကာ စားသောက်ကြ၏။

²²သူတို့ ပျော်မွေ့လျက်နေကြစဉ် ရုတ်တရက် မြို့သားအချို့ဖြစ်သော အဓမ္မလူတို့သည် အိမ်ကိုဝိုင်းရံ၍ တံခါးကိုထုကြ၏။ သူတို့သည် အိမ်ရှင်ဖြစ်သော အိုမင်းသောသူအား “သင့်အိမ်ထဲသို့ဝင်လာသောသူကို ထုတ်ဆောင်ခဲ့လော့။ သူနှင့် ငါတို့ ဆက်ဆံလိုကြ၏” ဟုဟစ်အော်ကြ၏။

²³အိမ်ရှင်သည် သူတို့ထံသို့ထွက်၍ “ညီအစ်ကိုတို့၊ မပြုကြပါနှင့်။ ဤသူသည် ငါ့အိမ်သို့ဝင်လာပြီဖြစ်သောကြောင့် ဤဆိုးညစ်မှုကို မပြုကြပါနှင့်။ ဤရှက်ဖွယ်အမှုကို မပြုကြနှင့်။ ²⁴ကြည့်ကြလော့၊ ဤမှာ အပျိုစင်ဖြစ်သော ငါ့သမီးနှင့် ဤသူ၏မယားငယ်ရှိ၏။ သူတို့ကို ငါထုတ်ဆောင်ခဲ့မည်။ သူတို့ကို ရှုတ်ချ၍ သင်တို့စိတ်တိုင်းကျ ပြုကြလော့။ သို့ရာတွင် ဤသူအား ဤရှက်ဖွယ်အမှုကို မပြုကြနှင့်” ဟုဆို၏။

²⁵သို့ရာတွင် ထိုသူတို့သည် နားမထောင်ကြ။ ထို့ကြောင့် ထိုသူသည် မိမိ၏မယားငယ်ကိုဆွဲကိုင်၍ သူတို့ထံသို့ အပြင်သို့တွန်းထုတ်လိုက်၏။ သူတို့သည် မိုးလင်းသည်အထိ တစ်ညလုံး သူမကိုမုဒိမ်းကျင့်၍ နှိပ်စက်ကြပြီးမှ လွှတ်လိုက်ကြ၏။ ²⁶မိုးသောက်ချိန်၌ ထိုမိန်းမသည်လာ၍ မိမိသခင်ရှိရာ ထိုသူ၏အိမ်တံခါးဝ၌ နေ့အလင်းရောက်သည်အထိ လဲကျနေ၏။ ²⁷မိုးလင်းသောအခါ သူမ၏သခင်သည် ထ၍ အိမ်တံခါးများကိုဖွင့်ပြီးလျှင် ခရီးဆက်ရန်ထွက်လာသောအခါ ကြည့်လော့၊ မိမိ၏မယားငယ်သည် လက်များကို တံခါးခုံပေါ်တင်လျက် အိမ်တံခါးဝ၌ လဲကျနေသည်ကိုတွေ့၏။ ²⁸ထိုသူက သူမအား “ထလော့၊ သွားကြစို့” ဟုဆို၏။ သို့သော် အဖြေမရှိ။ ထို့ကြောင့် သူသည် သူမကို မြည်းပေါ်သို့တင်၍ မိမိအိမ်သို့ ပြန်လေ၏။

²⁹အိမ်သို့ရောက်သော် ဓားတစ်လက်ကိုယူ၍ မိမိ၏မယားငယ်ကိုကိုင်ကာ အင်္ဂါအစိတ်အပိုင်းအလိုက် တစ်ဆယ့်နှစ်ပိုင်းဖြတ်တောက်ပြီးလျှင် ဣသရေလနယ်မြေတစ်ခွင်လုံးသို့ ပေးပို့လိုက်၏။ ³⁰ထိုအမှုကိုမြင်သူအပေါင်းတို့က “ဣသရေလအမျိုးသားတို့ အီဂျစ်ပြည်မှ ထွက်လာချိန်မှစ၍ ယနေ့တိုင်အောင် ဤကဲ့သို့သောအမှုမျိုး တစ်ခါမျှမဖြစ်ခဲ့ဖူး၊ မမြင်ခဲ့ဖူးချေ။ ဤအမှုကို ဆင်ခြင်ကြလော့၊ တိုင်ပင်ကြလော့၊ ပြောဆိုကြလော့” ဟုဆိုကြ၏။