Rigters 19 FHB Father's Heart Bible™

19 ¹In daardie dae het Israel geen koning gehad nie. ’n Leviet in die afgeleë bergstreek van Efraim het ’n byvrou uit Betlehem in Juda geneem. ²Sy byvrou was aan hom ontrou, het hom verlaat en na haar vader se huis in Betlehem, Juda, teruggegaan, en het vier maande lank daar gebly. ³Haar man het haar agternagegaan om haar hart aan te spreek en haar terug te bring, saam met sy slaaf en twee donkies. Sy het hom na haar vader se huis gebring, en die meisie se vader was bly om hom te ontmoet. ⁴Sy skoonvader, die meisie se vader, het hom oorgehaal om te bly, en hy het drie dae by hom gebly; hulle het daar geëet, gedrink en geslaap.

⁵Op die vierde dag het hulle vroeg opgestaan, en hy het reggemaak om te vertrek. Maar die meisie se vader het vir sy skoonseun gesê: “Eet ’n stukkie brood, dan kan jy gaan.” ⁶Die twee het saam gesit, geëet en gedrink. Die meisie se vader het vir die man gesê: “Bly tog vannag en laat jou hart bly wees.” ⁷Die man het opgestaan om te vertrek, maar sy skoonvader het by hom aangedring, en daarom het hy weer daardie nag daar gebly. ⁸Op die vyfde dag het hy vroeg opgestaan om te vertrek; die meisie se vader het gesê: “Versterk tog eers jouself, en wag tot die middag.” En die twee van hulle het geëet. ⁹Toe die man opstaan om te gaan, saam met sy byvrou en slaaf, het sy skoonvader, die meisie se vader, gesê: “Kyk, die dag is amper verby; bly die nag oor. Kyk, dit loop ten einde; bly hier oor en geniet jouself. Môre kan jy vroeg opstaan, verder reis en huis toe gaan.” ¹⁰Maar die man wou nie die nag oorbly nie; hy het opgestaan, vertrek en teenoor Jebus (Jerusalem) gekom, met sy twee opgesaalde donkies en sy byvrou. ¹¹Naby Jebus, terwyl die daglig amper weg was, het die slaaf vir sy meester gesê: “Kom tog, laat ons na hierdie stad van die Jebusiete afdraai en die nag daar deurbring.”

¹²Sy meester het geantwoord: “Ons sal nie na ’n vreemde stad draai wat nie Israelities is nie; ons sal aanhou tot by Gibea.” ¹³Hy het vir sy slaaf gesê: “Kom, laat ons een van hierdie plekke bereik en in Gibea of Rama oornag.” ¹⁴So het hulle verder op hulle pad gegaan, en die son het oor hulle ondergegaan naby Gibea in Benjamin. ¹⁵Hulle het afgedraai om in Gibea te oornag. Hy het ingegaan en op die stadsplein gaan sit, maar niemand het hulle in sy huis ingeneem om te oornag nie.

¹⁶’n Ou man het teen die aand van sy werk op die land af gekom. Hy was van die bergstreek van Efraim en het as ’n vreemdeling in Gibea gewoon; die mense van die plek was Benjaminiete. ¹⁷Die ou man het opgekyk en die reisiger op die stadsplein gesien, en hy het gevra: “Waarheen gaan jy? Waarvandaan kom jy?”

¹⁸Hy het vir hom gesê: “Ons reis van Betlehem in Juda na die verre bergstreek van Efraim — daar is my tuiste. Ek het na Betlehem in Juda gegaan, en nou gaan ek na die huis van ons Vader, maar niemand neem my in sy huis in nie. ¹⁹Ons het strooi sowel as voer vir ons donkies, en ook brood en wyn vir my, u diensmaagd en die jong man wat by u dienaars is. Ons kom niks kort nie.”

²⁰Die ou man het gesê: “Vrede vir jou. Ek sal alles voorsien wat jy nodig het; moet net nie op die plein oornag nie.” ²¹Hy het hom huis toe gebring, die donkies gevoer, en hulle het hul voete gewas, geëet en gedrink.

²²Terwyl hulle hulleself geniet het, het niksnutse mans van die stad skielik die huis omsingel en op die deur gebeuk. Hulle het na die ou man geskreeu aan wie die huis behoort het: “Bring die man uit wat in jou huis ingekom het, sodat ons met hom gemeenskap kan hê!”

²³Die eienaar van die huis het na hulle uitgegaan en gesê: “Nee, my broers, moet tog nie verkeerd doen nie, want hierdie man het in my huis ingekom; moenie hierdie skandelike ding doen nie. ²⁴Hier is my dogter wat ’n maagd is, en sy byvrou — laat my hulle uitbring. Verontreinig hulle, doen met hulle wat ook al vir julle goed lyk, maar moenie hierdie skandelike ding met hierdie man doen nie.”

²⁵Maar die mans wou nie luister nie. Daarom het die man sy byvrou gegryp en haar na hulle toe uitgestoot; hulle het haar die hele nag lank tot dagbreek verkrag en mishandel, en het haar toe laat gaan. ²⁶Teen dagbreek het die vrou gekom en by die deur van die man se huis neergeval, waar haar meester was, tot dit lig geword het. ²⁷Teen dagbreek het haar meester opgestaan, die deure van die huis oopgemaak en op sy pad uitgegaan — en daar lê sy byvrou, neergeval by die ingang van die huis, met haar hande op die drumpel. ²⁸Hy het vir haar gesê: “Staan op, laat ons gaan.” Daar was geen antwoord nie. Toe het hy haar op die donkie gesit en huis toe vertrek.

²⁹By die huis het hy ’n mes geneem, sy byvrou gegryp, haar ledemaat vir ledemaat in twaalf stukke gesny en haar deur die hele grondgebied van Israel gestuur. ³⁰Almal wat dit gesien het, het gesê: “So iets het nog nooit gebeur of is nog nooit gesien vandat Israel uit Egipte opgetrek het tot op hierdie dag nie. Dink daaroor na, bespreek dit, en praat.”