நியாயாதிபதிகள் 19

19 ¹அந்நாட்களில் இஸ்ரவேலில் ராஜா இல்லை. எப்பிராயீமின் மலைநாட்டின் உட்புறத்தில் தங்கியிருந்த ஒரு லேவியன், யூதாவிலுள்ள பெத்லகேமிலிருந்து ஒரு மறுமனையாட்டியை எடுத்துக்கொண்டான். ²அவனுடைய மறுமனையாட்டி அவனுக்கு உண்மையற்றவளாயிருந்து, அவனைவிட்டு யூதாவிலுள்ள பெத்லகேமிலிருந்த தன் தகப்பனுடைய வீட்டுக்குப் போய், அங்கே நான்கு மாதங்கள் தங்கியிருந்தாள். ³அவளுடைய கணவன் அவளோடு இதமாய்ப் பேசி அவளைத் திரும்ப அழைத்துவருவதற்காக, தன் வேலைக்காரனையும் இரண்டு கழுதைகளையும் கூட்டிக்கொண்டு அவளைத் தேடிப் புறப்பட்டான். அவள் அவனைத் தன் தகப்பனுடைய வீட்டுக்கு அழைத்துக்கொண்டுபோனாள்; அந்தப் பெண்ணின் தகப்பன் அவனைக் கண்டு சந்தோஷப்பட்டான். ⁴அவனுடைய மாமனாகிய அந்தப் பெண்ணின் தகப்பன் அவனைத் தங்கும்படி வற்புறுத்தினதால், அவன் அவனிடத்தில் மூன்று நாள் தங்கியிருந்தான்; அவர்கள் அங்கே புசித்துக் குடித்து இரவைக் கழித்தார்கள்.

⁵நான்காம் நாள் அதிகாலையில் எழுந்தபோது, அவன் புறப்படுவதற்கு ஆயத்தமானான். ஆனால் அந்தப் பெண்ணின் தகப்பன் தன் மருமகனை நோக்கி: “கொஞ்சம் அப்பம் புசித்து உன் இருதயத்தைத் தேற்றிக்கொண்டு பின்பு போ” என்றான். ⁶அப்படியே அவ்விருவரும் உட்கார்ந்து ஒருமித்துப் புசித்துக் குடித்தார்கள். அந்தப் பெண்ணின் தகப்பன் அந்த மனிதனை நோக்கி: “தயவுசெய்து, இந்த இரவும் தங்கி உன் இருதயம் மகிழ்ச்சியாயிருக்கட்டும்” என்றான். ⁷அந்த மனிதன் புறப்படுவதற்கு எழுந்தபோது, அவனுடைய மாமன் அவனை வருந்தி வேண்டிக்கொண்டதினால், அவன் மறுபடியும் அங்கே அந்த இரவைக் கழித்தான். ⁸ஐந்தாம் நாள் அதிகாலையில் புறப்படுவதற்கு எழுந்தபோது, அந்தப் பெண்ணின் தகப்பன்: “தயவுசெய்து உன்னைத் தேற்றிக்கொள், மத்தியான வேளைமட்டும் தாமதித்திரு” என்றான். அப்படியே அவ்விருவரும் புசித்தார்கள். ⁹அந்த மனிதன் தன் மறுமனையாட்டியோடும் வேலைக்காரனோடும் புறப்படுவதற்கு எழுந்தபோது, அவனுடைய மாமனாகிய அந்தப் பெண்ணின் தகப்பன்: “இதோ, பொழுது சாய்ந்துபோகிறது; இன்றிரவு தங்கு; பார், நாள் முடிந்துபோகிறது; இங்கே இரவைக் கழித்து உன் இருதயம் மகிழட்டும்; நாளைக்கு அதிகாலையில் எழுந்து உன் வழியே பிரயாணப்பட்டு உன் வீட்டுக்குப் போ” என்றான். ¹⁰ஆனால் அந்த மனிதன் அந்த இரவைக் கழிக்க மனதில்லாமல் எழுந்து புறப்பட்டு, சேணங்கட்டப்பட்ட தன் இரண்டு கழுதைகளோடும் தன் மறுமனையாட்டியோடும் எபூஸ் என்னும் எருசலேமுக்கு எதிரே வந்தான். ¹¹எபூசுக்குச் சமீபமாய் வந்தபோது, பொழுது மிகவும் சாய்ந்திருந்ததால், வேலைக்காரன் தன் எஜமானை நோக்கி: “தயவுசெய்து வாரும், எபூசியருடைய இந்தப் பட்டணத்தில் நாம் ஒதுங்கி இரவைக் கழிப்போம்” என்றான்.

¹²அதற்கு அவனுடைய எஜமான்: “இஸ்ரவேல் புத்திரருடையதல்லாத அந்நியருடைய பட்டணத்தில் நாம் ஒதுங்கமாட்டோம்; கிபியாமட்டும் போவோம்” என்றான். ¹³அவன் தன் வேலைக்காரனை நோக்கி: “வா, இந்த இடங்களில் ஒன்றை அடைந்து, கிபியாவிலாவது ராமாவிலாவது இரவைக் கழிப்போம்” என்றான். ¹⁴அப்படியே அவர்கள் தங்கள் வழியே நடந்துபோனார்கள்; பென்யமீனிலுள்ள கிபியாவுக்குச் சமீபமாய் அவர்களுக்குப் பொழுது அஸ்தமித்தது. ¹⁵அவர்கள் கிபியாவிலே இரவைக் கழிக்கும்படி ஒதுங்கினார்கள். அவன் உள்ளே போய்ப் பட்டணத்தின் வீதியிலே உட்கார்ந்தான்; ஆனால் இரவைக் கழிக்கும்படி ஒருவனும் அவர்களைத் தன் வீட்டுக்குள் சேர்த்துக்கொள்ளவில்லை.

¹⁶அந்த வேளையிலே ஒரு கிழவன் வயல்வேலையை முடித்துவிட்டு வந்தான். அவன் எப்பிராயீமின் மலைநாட்டைச் சேர்ந்தவனாயிருந்து, கிபியாவிலே அந்நியனாய்த் தங்கியிருந்தான்; அவ்வூர் மனிதர் பென்யமீனியர். ¹⁷அந்தக் கிழவன் தன் கண்களை ஏறெடுத்து, பட்டணத்தின் வீதியிலே அந்தப் பிரயாணியைக் கண்டு: “நீ எங்கே போகிறாய்? எங்கேயிருந்து வந்தாய்?” என்று கேட்டான்.

¹⁸அதற்கு அவன்: “நாங்கள் யூதாவிலுள்ள பெத்லகேமிலிருந்து எப்பிராயீமின் மலைநாட்டின் உட்புறமட்டும் பிரயாணம்பண்ணுகிறோம்; நான் அங்கேயுள்ளவன். நான் யூதாவிலுள்ள பெத்லகேமுக்குப் போயிருந்தேன்; இப்பொழுது எங்கள் பிதாவின் வீட்டுக்குப் போகிறேன்; ஆனால் ஒருவனும் என்னைத் தன் வீட்டுக்குள் சேர்த்துக்கொள்ளவில்லை. ¹⁹எங்கள் கழுதைகளுக்கு வைக்கோலும் தீவனமும், எனக்கும் உம்முடைய அடியாளுக்கும் உம்முடைய ஊழியக்காரரோடிருக்கும் வாலிபனுக்கும் அப்பமும் திராட்சரசமும் எங்களிடத்தில் உண்டு; ஒன்றும் குறைவில்லை” என்றான்.

²⁰அதற்கு அந்தக் கிழவன்: “உனக்குச் சமாதானம்; உனக்குத் தேவையானதையெல்லாம் நான் பார்த்துக்கொள்கிறேன்; வீதியிலேமட்டும் இரவைக் கழிக்கவேண்டாம்” என்று சொல்லி, ²¹அவனைத் தன் வீட்டுக்கு அழைத்துக்கொண்டுபோய், கழுதைகளுக்குத் தீவனம்போட்டான்; அவர்கள் தங்கள் கால்களைக் கழுவி, புசித்துக் குடித்தார்கள்.

²²அவர்கள் மகிழ்ச்சியாயிருக்கையில், இதோ, அந்தப் பட்டணத்தின் பேலியாளின் மக்களாகிய துஷ்டர் வீட்டைச் சூழ்ந்துகொண்டு, கதவைத் தட்டி, வீட்டுக்கு உடையவனாகிய அந்தக் கிழவனை நோக்கி: “உன் வீட்டுக்குள் வந்த அந்த மனிதனை வெளியே கொண்டுவா; நாங்கள் அவனோடே சம்போகம்பண்ணவேண்டும்” என்று கூப்பிட்டார்கள்.

²³அப்பொழுது வீட்டுக்கு உடையவன் அவர்களிடத்தில் வெளியே போய்: “வேண்டாம், என் சகோதரரே, தயவுசெய்து பொல்லாப்புச் செய்யாதேயுங்கள்; இந்த மனிதன் என் வீட்டுக்குள் வந்திருக்கிறானே; இந்த மதிகேடான காரியத்தைச் செய்யாதேயுங்கள். ²⁴இதோ, கன்னிகையாகிய என் மகளும் அவனுடைய மறுமனையாட்டியும் இருக்கிறார்கள்; அவர்களை நான் வெளியே கொண்டுவருகிறேன்; அவர்களைக் கற்பழித்து, உங்கள் பார்வைக்கு நலமானபடி அவர்களுக்குச் செய்யுங்கள்; ஆனால் இந்த மனிதனுக்கோ இந்த மதிகேடான காரியத்தைச் செய்யாதேயுங்கள்” என்றான்.

²⁵ஆனால் அந்த மனிதர் அவன் சொல்லைக் கேட்க மனதில்லாதிருந்தார்கள். அப்பொழுது அந்த மனிதன் தன் மறுமனையாட்டியைப் பிடித்து வெளியே அவர்களிடத்தில் தள்ளினான்; அவர்கள் அவளைக் கற்பழித்து, இராமுழுவதும் விடியற்காலமட்டும் அவளைக் கொடுமைப்படுத்தி, பொழுது விடிகையில் அவளை விட்டுவிட்டார்கள். ²⁶விடியற்காலத்தில் அந்த ஸ்திரீ வந்து, பொழுது விடியுமட்டும், தன் எஜமான் இருந்த அந்த மனிதனுடைய வீட்டு வாசலில் விழுந்துகிடந்தாள். ²⁷விடியற்காலத்தில் அவளுடைய எஜமான் எழுந்து, வீட்டின் கதவுகளைத் திறந்து, தன் வழியே போகும்படி வெளியே வந்தபோது, இதோ, அவனுடைய மறுமனையாட்டியாகிய அந்த ஸ்திரீ தன் கைகளை வாசற்படியின்மேல் வைத்து, வீட்டு வாசலில் விழுந்துகிடந்தாள். ²⁸அவன் அவளை நோக்கி: “எழுந்திரு, போவோம்” என்றான்; ஆனால் மறுமொழி ஒன்றுமில்லை. அப்பொழுது அவன் அவளைக் கழுதையின்மேல் ஏற்றிக்கொண்டு, தன் வீட்டுக்குப் பயணமானான்.

²⁹அவன் தன் வீட்டுக்கு வந்தபோது, ஒரு கத்தியை எடுத்து, தன் மறுமனையாட்டியைப் பிடித்து, அவளை அவளுடைய எலும்புகளின்படியே பன்னிரண்டு துண்டுகளாய்த் துண்டித்து, இஸ்ரவேலின் எல்லைகளெங்கும் அனுப்பினான். ³⁰அதைக் கண்ட யாவரும்: “இஸ்ரவேலர் எகிப்துதேசத்திலிருந்து வந்த நாள்முதல் இந்நாள்மட்டும் இப்படிப்பட்ட காரியம் நடந்ததும் இல்லை, காணப்பட்டதும் இல்லை; இதைச் சிந்தித்து, ஆலோசனைபண்ணிப் பேசுங்கள்” என்றார்கள்.