Rigters 18 FHB Father's Heart Bible™

18 ¹In daardie dae was daar geen koning in Israel nie. Die stam van Dan was op soek na grondgebied om hom in te vestig, want tot op daardie tyd het geen erfdeel aan hulle toegeval onder die stamme van Israel nie. ²Die Daniete het vyf dapper manne uit hulle geslag gestuur, uit Sora en Estaol, om die land te verken en te deursoek. Hulle het vir hulle gesê: “Gaan verken die land.” Hulle het die bergstreek van Efraim bereik, by die huis van Miga, en daar oornag.

³By die huis van Miga het hulle die stem van die jong Leviet herken, en hulle het daar ingedraai en vir hom gesê: “Wie het jou hierheen gebring? Wat maak jy op hierdie plek? Wat het jy hier?”

⁴Hy het vir hulle gesê: “So en so het Miga vir my gedoen; hy het my gehuur, en ek het sy priester geword.”

⁵Hulle het vir hom gesê: “Raadpleeg asseblief ons Vader, sodat ons kan weet of die reis wat ons onderneem, sal slaag.”

⁶Die priester het vir hulle gesê: “Gaan in vrede. Julle reis is onder die sorg van ons Vader.”

⁷Toe het die vyf manne na Lais gegaan en gesien hoe die mense daar veilig woon, soos die Sidoniërs—rustig en sorgvry—sonder gebrek aan enigiets in die land en met rykdom. Hulle was ver van die Sidoniërs af en het met niemand te doen gehad nie. ⁸Toe hulle terugkom by hulle familie in Sora en Estaol, is hulle gevra: “Wat het julle gekry?”

⁹Hulle het gesê: “Staan op, kom ons val hulle aan! Ons het die land gesien—dit is baie goed. Gaan julle niks doen nie? Moenie versuim om te gaan en die land in besit te neem nie. ¹⁰Wanneer julle daar aankom, sal julle by ’n niksvermoedende volk in ’n ruim land kom. Ons Vader het dit aan julle oorgegee—’n plek sonder gebrek aan enigiets op aarde.”

¹¹Ses honderd man van die geslag van Dan, gewapen met oorlogswapens, het van Sora en Estaol af vertrek. ¹²Hulle het opgetrek en kamp opgeslaan by Kirjat-Jearim in Juda. Daarom word dit tot vandag toe Mahane-Dan genoem; dit lê wes van Kirjat-Jearim. ¹³Van daar af het hulle oorgetrek na die bergstreek van Efraim en by die huis van Miga aangekom.

¹⁴Toe sê die vyf manne wat die land Lais verken het, vir hulle familie: “Weet julle dat hierdie huise ’n efod, huisgode, ’n gesnede beeld en ’n gegote beeld bevat? Besluit nou wat julle gaan doen.” ¹⁵Toe draai hulle in en kom by die huis van die jong Leviet, die huis van Miga, en groet hom. ¹⁶Die ses honderd gewapende manne van Dan het by die ingang van die poort gestaan. ¹⁷Die vyf manne wat die land verken het, het ingegaan en die gesnede beeld, die efod, die huisgode en die gegote beeld geneem, terwyl die priester by die ingang van die poort gestaan het saam met die ses honderd gewapende manne.

¹⁸Toe hierdie manne in die huis van Miga ingaan en die gesnede beeld, die efod, die huisgode en die gegote beeld neem, het die priester vir hulle gevra: “Wat maak julle?”

¹⁹Hulle het gesê: “Stil! Sit jou hand op jou mond en kom saam met ons. Wees vir ons ’n vader en priester. Is dit beter vir jou om priester te wees vir die huis van een man, of vir ’n stam en geslag in Israel?”

²⁰Die priester se hart was bly. Hy het die efod, die huisgode en die gesnede beeld geneem en tussen die mense ingegaan. ²¹Toe draai hulle om en vertrek, en hulle het die kinders, die vee en hulle besittings voor hulle uit laat trek. ²²Toe hulle al ’n ent van die huis van Miga af weg was, is die manne wat naby was, bymekaargeroep, en hulle het die Daniete ingehaal. ²³Hulle het na die Daniete geroep, en dié het omgedraai en vir Miga gesê: “Wat makeer jou dat jy jou manne bymekaargeroep het?”

²⁴Hy het gesê: “Julle het die gode wat ek gemaak het, en die priester geneem en weggegaan. Wat bly vir my oor? Hoe kan julle vir my vra: ‘Wat makeer jou?’”

²⁵Die Daniete het vir hom gesê: “Moenie jou stem onder ons laat hoor nie, anders sal kwaai manne jou aanval, en jy sal jou lewe en die lewens van jou huisgesin verloor.”

²⁶Die Daniete het hulle pad gegaan; en toe Miga sien dat hulle te sterk vir hom is, het hy omgedraai en huis toe gegaan. ²⁷Hulle het geneem wat Miga gemaak het, en sy priester, en by Lais gekom—’n rustige, niksvermoedende volk—en hulle met die skerp kant van die swaard verslaan en die stad met vuur verbrand. ²⁸Niemand kon hulle red nie, want die stad het ver van Sidon af gelê en het met niemand bande gehad nie. Dit het in die vallei gelê wat aan Bet-Rehob behoort. Die Daniete het die stad herbou en daar gaan woon. ²⁹Hulle het die stad Dan genoem, na hulle voorvader Dan, die seun van Israel; maar vroeër was die stad se naam Lais. ³⁰Die Daniete het die gesnede beeld vir hulleself opgerig. Jonatan, die seun van Gersom, die seun van Moses, en sy seuns was priesters vir die stam van die Daniete tot op die dag van die ballingskap van die land. ³¹Hulle het vir hulleself die gesnede beeld opgerig wat Miga gemaak het, die hele tyd dat die huis van ons Vader in Silo was.