ਨਿਆਈਆਂ 18

18 ¹ਉਨ੍ਹੀਂ ਦਿਨੀਂ ਇਸਰਾਏਲ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਰਾਜਾ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਦਾਨ ਦਾ ਗੋਤ ਵੱਸਣ ਲਈ ਆਪਣੀ ਧਰਤੀ ਲੱਭ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਵੇਲੇ ਤੱਕ ਇਸਰਾਏਲ ਦੇ ਗੋਤਾਂ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕੋਈ ਵਿਰਸਾ ਨਹੀਂ ਮਿਲਿਆ ਸੀ। ²ਦਾਨੀਆਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਕੁਲ ਵਿੱਚੋਂ, ਸੋਰਾਹ ਤੇ ਅਸ਼ਤਾਓਲ ਤੋਂ, ਪੰਜ ਸੂਰਬੀਰ ਮਨੁੱਖ ਧਰਤੀ ਦੀ ਸੂਹ ਤੇ ਖੋਜ ਕਰਨ ਲਈ ਭੇਜੇ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, “ਜਾਓ, ਧਰਤੀ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰੋ।” ਉਹ ਇਫ਼ਰਾਈਮ ਦੇ ਪਹਾੜੀ ਦੇਸ ਵਿੱਚ ਮੀਕਾਹ ਦੇ ਘਰ ਪਹੁੰਚੇ ਅਤੇ ਉੱਥੇ ਰਾਤ ਕੱਟੀ।

³ਮੀਕਾਹ ਦੇ ਘਰ ਦੇ ਕੋਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸ ਜੁਆਨ ਲੇਵੀ ਦੀ ਅਵਾਜ਼ ਪਛਾਣ ਲਈ, ਸੋ ਉਹ ਉੱਧਰ ਮੁੜੇ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, “ਤੈਨੂੰ ਏਥੇ ਕੌਣ ਲਿਆਇਆ? ਤੂੰ ਇਸ ਥਾਂ ਵਿੱਚ ਕੀ ਕਰਦਾ ਹੈਂ? ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਏਥੇ ਕੀ ਹੈ?”

⁴ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, “ਮੀਕਾਹ ਨੇ ਮੇਰੇ ਲਈ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਕੀਤਾ; ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਤਨਖ਼ਾਹ ਉੱਤੇ ਰੱਖਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਉਸ ਦਾ ਜਾਜਕ ਬਣ ਗਿਆ।”

⁵ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, “ਕਿਰਪਾ ਕਰ ਕੇ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਤੋਂ ਪੁੱਛ, ਤਾਂ ਜੋ ਅਸੀਂ ਜਾਣ ਲਈਏ ਕਿ ਜਿਹੜਾ ਸਫ਼ਰ ਅਸੀਂ ਕਰ ਰਹੇ ਹਾਂ ਉਹ ਸਫ਼ਲ ਹੋਵੇਗਾ ਜਾਂ ਨਹੀਂ।”

⁶ਜਾਜਕ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, “ਸ਼ਾਂਤੀ ਨਾਲ ਜਾਓ। ਤੁਹਾਡਾ ਸਫ਼ਰ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਨਿਗਰਾਨੀ ਹੇਠ ਹੈ।”

⁷ਸੋ ਉਹ ਪੰਜ ਮਨੁੱਖ ਲਾਇਸ਼ ਨੂੰ ਗਏ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਉਹ ਸੀਦੋਨੀਆਂ ਵਾਂਗ ਬੇਖ਼ੌਫ਼—ਸ਼ਾਂਤ ਤੇ ਸੁਰੱਖਿਅਤ—ਵੱਸ ਰਹੇ ਸਨ, ਧਰਤੀ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਚੀਜ਼ ਦੀ ਥੁੜ ਨਹੀਂ ਸੀ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਧਨ ਸੀ। ਉਹ ਸੀਦੋਨੀਆਂ ਤੋਂ ਦੂਰ ਸਨ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਕਿਸੇ ਨਾਲ ਕੋਈ ਵਾਸਤਾ ਨਹੀਂ ਸੀ। ⁸ਜਦ ਉਹ ਸੋਰਾਹ ਤੇ ਅਸ਼ਤਾਓਲ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਸੰਬੰਧੀਆਂ ਕੋਲ ਮੁੜ ਆਏ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ ਗਿਆ, “ਤੁਸਾਂ ਕੀ ਲੱਭਿਆ?”

⁹ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਖਿਆ, “ਉੱਠੋ, ਆਓ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਹੱਲਾ ਕਰੀਏ! ਅਸਾਂ ਧਰਤੀ ਵੇਖੀ ਹੈ—ਉਹ ਬਹੁਤ ਹੀ ਚੰਗੀ ਹੈ। ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਕਰੋਗੇ? ਉਸ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਜਾ ਕੇ ਆਪਣੇ ਕਬਜ਼ੇ ਵਿੱਚ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਢਿੱਲ ਨਾ ਕਰੋ। ¹⁰ਜਦ ਤੁਸੀਂ ਪਹੁੰਚੋਗੇ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਇੱਕ ਬੇਫ਼ਿਕਰ ਲੋਕਾਂ ਕੋਲ ਖੁੱਲ੍ਹੀ-ਚੌੜੀ ਧਰਤੀ ਵਿੱਚ ਜਾ ਪਹੁੰਚੋਗੇ। ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਉਹ ਤੁਹਾਡੇ ਹੱਥ ਸੌਂਪ ਦਿੱਤੀ ਹੈ—ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਥਾਂ ਜਿੱਥੇ ਧਰਤੀ ਦੀ ਕਿਸੇ ਚੀਜ਼ ਦੀ ਥੁੜ ਨਹੀਂ।”

¹¹ਦਾਨ ਦੇ ਕੁਲ ਦੇ 600 ਮਨੁੱਖ, ਲੜਾਈ ਦੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਲੈਸ, ਸੋਰਾਹ ਤੇ ਅਸ਼ਤਾਓਲ ਤੋਂ ਤੁਰ ਪਏ। ¹²ਉਹ ਉੱਪਰ ਜਾ ਕੇ ਯਹੂਦਾਹ ਦੇ ਕਿਰਯਥ-ਯਆਰੀਮ ਕੋਲ ਡੇਰਾ ਲਾ ਬੈਠੇ। ਇਸੇ ਕਾਰਨ ਉਹ ਥਾਂ ਅੱਜ ਤੱਕ ਮਹਨੇਹ-ਦਾਨ ਸਦਾਉਂਦੀ ਹੈ; ਇਹ ਕਿਰਯਥ-ਯਆਰੀਮ ਦੇ ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਹੈ। ¹³ਉੱਥੋਂ ਉਹ ਇਫ਼ਰਾਈਮ ਦੇ ਪਹਾੜੀ ਦੇਸ ਨੂੰ ਲੰਘ ਗਏ ਅਤੇ ਮੀਕਾਹ ਦੇ ਘਰ ਪਹੁੰਚੇ।

¹⁴ਤਦ ਉਹ ਪੰਜ ਮਨੁੱਖ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਲਾਇਸ਼ ਦੀ ਧਰਤੀ ਦੀ ਸੂਹ ਲਈ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਸੰਬੰਧੀਆਂ ਨੂੰ ਆਖਣ ਲੱਗੇ, “ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਜਾਣਦੇ ਹੋ ਕਿ ਇਨ੍ਹਾਂ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਏਫ਼ੋਦ, ਘਰੇਲੂ ਬੁੱਤ, ਇੱਕ ਉੱਕਰੀ ਹੋਈ ਮੂਰਤ ਅਤੇ ਇੱਕ ਢਾਲੀ ਹੋਈ ਮੂਰਤ ਹੈ? ਹੁਣ ਸੋਚ ਲਓ ਕਿ ਕੀ ਕਰਨਾ ਹੈ।” ¹⁵ਸੋ ਉਹ ਉੱਧਰ ਮੁੜ ਕੇ ਉਸ ਜੁਆਨ ਲੇਵੀ ਦੇ ਘਰ, ਮੀਕਾਹ ਦੇ ਘਰ ਆਏ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਸੁਖ-ਸਾਂਦ ਪੁੱਛੀ। ¹⁶ਦਾਨ ਦੇ 600 ਹਥਿਆਰਬੰਦ ਮਨੁੱਖ ਫਾਟਕ ਦੇ ਬੂਹੇ ਉੱਤੇ ਖਲੋ ਗਏ। ¹⁷ਉਹ ਪੰਜ ਮਨੁੱਖ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਧਰਤੀ ਦੀ ਸੂਹ ਲਈ ਸੀ, ਅੰਦਰ ਜਾ ਕੇ ਉੱਕਰੀ ਹੋਈ ਮੂਰਤ, ਏਫ਼ੋਦ, ਘਰੇਲੂ ਬੁੱਤ ਅਤੇ ਢਾਲੀ ਹੋਈ ਮੂਰਤ ਲੈ ਗਏ, ਜਦਕਿ ਜਾਜਕ 600 ਹਥਿਆਰਬੰਦ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨਾਲ ਫਾਟਕ ਦੇ ਬੂਹੇ ਉੱਤੇ ਖਲੋਤਾ ਰਿਹਾ।

¹⁸ਜਦ ਇਹ ਮਨੁੱਖ ਮੀਕਾਹ ਦੇ ਘਰ ਵੜੇ ਅਤੇ ਉੱਕਰੀ ਹੋਈ ਮੂਰਤ, ਏਫ਼ੋਦ, ਘਰੇਲੂ ਬੁੱਤ ਤੇ ਢਾਲੀ ਹੋਈ ਮੂਰਤ ਲੈ ਲਈ, ਤਾਂ ਜਾਜਕ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, “ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਕੀ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ?”

¹⁹ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਖਿਆ, “ਚੁੱਪ! ਆਪਣੇ ਮੂੰਹ ਉੱਤੇ ਹੱਥ ਰੱਖ, ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਚੱਲ। ਸਾਡਾ ਪਿਤਾ ਤੇ ਜਾਜਕ ਬਣ ਜਾ। ਤੇਰੇ ਲਈ ਕੀ ਚੰਗਾ ਹੈ—ਇੱਕ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਘਰ ਦਾ ਜਾਜਕ ਹੋਣਾ, ਜਾਂ ਇਸਰਾਏਲ ਦੇ ਇੱਕ ਗੋਤ ਤੇ ਕੁਲ ਦਾ?”

²⁰ਜਾਜਕ ਦਾ ਮਨ ਖ਼ੁਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਏਫ਼ੋਦ, ਘਰੇਲੂ ਬੁੱਤ ਤੇ ਉੱਕਰੀ ਹੋਈ ਮੂਰਤ ਲਈ ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਹੋ ਤੁਰਿਆ। ²¹ਫੇਰ ਉਹ ਮੁੜ ਕੇ ਤੁਰ ਪਏ, ਅਤੇ ਬੱਚਿਆਂ, ਪਸ਼ੂਆਂ ਤੇ ਆਪਣੇ ਮਾਲ-ਅਸਬਾਬ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਅੱਗੇ ਕਰ ਲਿਆ। ²²ਜਦ ਉਹ ਮੀਕਾਹ ਦੇ ਘਰ ਤੋਂ ਕੁਝ ਦੂਰ ਨਿਕਲ ਗਏ, ਤਾਂ ਮੀਕਾਹ ਦੇ ਘਰ ਦੇ ਲਾਗੇ ਦੇ ਮਨੁੱਖ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਦਾਨੀਆਂ ਦੇ ਮਗਰ ਜਾ ਪਹੁੰਚੇ। ²³ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਦਾਨੀਆਂ ਨੂੰ ਹਾਕਾਂ ਮਾਰੀਆਂ, ਅਤੇ ਉਹ ਮੁੜ ਕੇ ਮੀਕਾਹ ਨੂੰ ਆਖਣ ਲੱਗੇ, “ਤੈਨੂੰ ਕੀ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨਾਲ ਇੰਝ ਹਾਕਾਂ ਮਾਰਦਾ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈਂ?”

²⁴ਉਸ ਨੇ ਆਖਿਆ, “ਜਿਹੜੇ ਦੇਵਤੇ ਮੈਂ ਬਣਾਏ ਸਨ ਉਹ ਤੁਸੀਂ ਲੈ ਗਏ ਹੋ ਅਤੇ ਜਾਜਕ ਨੂੰ ਵੀ, ਅਤੇ ਤੁਰ ਪਏ ਹੋ। ਹੁਣ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਕੀ ਬਾਕੀ ਰਹਿ ਗਿਆ? ਫੇਰ ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਆਖਦੇ ਹੋ, ‘ਤੈਨੂੰ ਕੀ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ?’”

²⁵ਦਾਨੀਆਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, “ਸਾਡੇ ਵਿਚਕਾਰ ਤੇਰੀ ਅਵਾਜ਼ ਨਾ ਸੁਣਾਈ ਦੇਵੇ, ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆਏ ਮਨੁੱਖ ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਹੱਲਾ ਕਰਨਗੇ, ਅਤੇ ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਜਾਨ ਤੇ ਆਪਣੇ ਘਰਾਣੇ ਦੀਆਂ ਜਾਨਾਂ ਗੁਆ ਬੈਠੇਂਗਾ।”

²⁶ਦਾਨੀ ਆਪਣੇ ਰਾਹ ਤੁਰਦੇ ਗਏ; ਅਤੇ ਜਦ ਮੀਕਾਹ ਨੇ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਉਹ ਉਸ ਨਾਲੋਂ ਬਹੁਤ ਤਕੜੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਉਹ ਮੁੜ ਕੇ ਆਪਣੇ ਘਰ ਚਲਾ ਗਿਆ। ²⁷ਉਹ ਉਸ ਵਸਤੂ ਨੂੰ ਜੋ ਮੀਕਾਹ ਨੇ ਬਣਾਈ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਜਾਜਕ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਲਾਇਸ਼ ਪਹੁੰਚੇ—ਇੱਕ ਸ਼ਾਂਤ ਤੇ ਬੇਫ਼ਿਕਰ ਲੋਕਾਂ ਕੋਲ—ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਤਲਵਾਰ ਦੀ ਧਾਰ ਨਾਲ ਮਾਰ ਸੁੱਟਿਆ ਅਤੇ ਸ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਅੱਗ ਨਾਲ ਸਾੜ ਦਿੱਤਾ। ²⁸ਕੋਈ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬਚਾ ਨਾ ਸਕਿਆ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਸ਼ਹਿਰ ਸੀਦੋਨ ਤੋਂ ਦੂਰ ਪਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਕਿਸੇ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਕੋਈ ਵਾਸਤਾ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਇਹ ਉਸ ਵਾਦੀ ਵਿੱਚ ਵੱਸਿਆ ਸੀ ਜੋ ਬੈਤ-ਰਹੋਬ ਦੀ ਹੈ। ਦਾਨੀਆਂ ਨੇ ਸ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਮੁੜ ਉਸਾਰਿਆ ਅਤੇ ਉੱਥੇ ਵੱਸ ਗਏ। ²⁹ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸ਼ਹਿਰ ਦਾ ਨਾਂ ਦਾਨ ਰੱਖਿਆ, ਆਪਣੇ ਵਡੇਰੇ ਦਾਨ ਦੇ ਨਾਂ ਉੱਤੇ, ਜੋ ਇਸਰਾਏਲ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ; ਪਰ ਪਹਿਲਾਂ ਉਸ ਸ਼ਹਿਰ ਦਾ ਨਾਂ ਲਾਇਸ਼ ਸੀ। ³⁰ਦਾਨੀਆਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਲਈ ਉਹ ਉੱਕਰੀ ਹੋਈ ਮੂਰਤ ਖੜ੍ਹੀ ਕਰ ਲਈ। ਯੋਨਾਥਾਨ, ਗੇਰਸ਼ੋਮ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਮੂਸਾ ਦਾ ਪੋਤਾ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦਾਨੀਆਂ ਦੇ ਗੋਤ ਦੇ ਜਾਜਕ ਰਹੇ, ਧਰਤੀ ਦੀ ਗ਼ੁਲਾਮੀ ਦੇ ਦਿਨ ਤੱਕ। ³¹ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਲਈ ਉਹ ਉੱਕਰੀ ਹੋਈ ਮੂਰਤ ਖੜ੍ਹੀ ਕਰ ਰੱਖੀ ਜੋ ਮੀਕਾਹ ਨੇ ਬਣਾਈ ਸੀ, ਓਨਾ ਸਾਰਾ ਸਮਾਂ ਜਦ ਤੱਕ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਦਾ ਘਰ ਸ਼ੀਲੋਹ ਵਿੱਚ ਰਿਹਾ।