သူကြီး 18 FHB Father's Heart Bible™

18 ¹ထိုကာလ၌ ဣသရေလအမျိုး၌ ရှင်ဘုရင်မရှိ။ ဒါန်အနွယ်သည် ထိုအချိန်အထိ ဣသရေလအနွယ်များအလယ်တွင် အမွေမြေ မကျရောက်သေးသောကြောင့် အခြေချနေထိုင်ရန် နယ်မြေကို ရှာဖွေလျက်ရှိ၏။ ²ဒါန်အမျိုးသားတို့သည် မိမိတို့အနွယ်ထဲမှ ဇောရာမြို့နှင့်ဧရှတောလမြို့မှ ရဲရင့်သောသူငါးယောက်ကို ပြည်ကို စူးစမ်းထောက်လှမ်းစေရန် စေလွှတ်ကြ၏။ သူတို့က “သွား၍ ပြည်ကို စူးစမ်းကြလော့” ဟုဆိုကြ၏။ ထိုသူတို့သည် ဧဖရိမ်တောင်ကုန်းဒေသရှိ မိက္ခာ၏အိမ်သို့ ရောက်၍ ထိုအရပ်၌ ညအိပ်ကြ၏။

³မိက္ခာ၏အိမ်အနီးသို့ရောက်သောအခါ လေဝိအမျိုးသားလုလင်၏အသံကို မှတ်မိသဖြင့် ထိုအိမ်သို့ဝင်၍ သူ့အား “သင့်ကို ဤအရပ်သို့ မည်သူ ခေါ်ဆောင်ခဲ့သနည်း။ ဤအရပ်၌ သင်သည် အဘယ်အမှုကို ပြုသနည်း။ ဤအရပ်၌ သင့်၌ အဘယ်အရာ ရှိသနည်း” ဟုဆိုကြ၏။

⁴သူက “မိက္ခာသည် ဤမျှဤမျှ ငါ့အတွက်ပြုခဲ့၏။ ငါ့ကို ငှားရမ်း၍ ငါသည် သူ၏ယဇ်ပုရောဟိတ်ဖြစ်လာ၏” ဟုဆို၏။

⁵သူတို့က “ငါတို့ သွားမည့်ခရီး အောင်မြင်မည် မအောင်မြင်မည်ကို သိနိုင်ရန် ငါတို့၏ခမည်းတော်ထံ မေးလျှောက်ပေးပါ” ဟုဆိုကြ၏။

⁶ယဇ်ပုရောဟိတ်က “ငြိမ်သက်စွာ သွားကြလော့။ သင်တို့၏ခရီးသည် ငါတို့၏ခမည်းတော်၏ ကြည့်ရှုစောင့်ရှောက်တော်မူခြင်းအောက်၌ ရှိ၏” ဟုဆို၏။

⁷ထို့ကြောင့် ထိုသူငါးယောက်သည် လဲရှမြို့သို့ သွား၍ ထိုမြို့သားတို့သည် ဇိဒုန်မြို့သားတို့ကဲ့သို့ ငြိမ်ဝပ်လုံခြုံစွာနှင့် စိုးရိမ်စရာမရှိဘဲ နေထိုင်လျက် ပြည်တွင် အဘယ်အရာမျှ မချို့တဲ့ဘဲ ဥစ္စာကြွယ်ဝကြသည်ကို မြင်ကြ၏။ သူတို့သည် ဇိဒုန်မြို့သားတို့နှင့် ဝေးကွာ၍ မည်သူနှင့်မျှ အဆက်အသွယ်မရှိကြ။ ⁸ဇောရာမြို့နှင့်ဧရှတောလမြို့ရှိ မိမိတို့ဆွေမျိုးတို့ထံသို့ ပြန်ရောက်ကြသောအခါ ဆွေမျိုးတို့က “သင်တို့ အဘယ်အရာကို တွေ့ရှိခဲ့ကြသနည်း” ဟုမေးကြ၏။

⁹သူတို့က “ထကြလော့၊ သူတို့ကို တိုက်ခိုက်ကြစို့။ ထိုပြည်ကို ငါတို့ မြင်ခဲ့ပြီ၊ အလွန်ကောင်း၏။ သင်တို့သည် ဘာမျှ မပြုဘဲ နေကြမည်လော။ ထိုပြည်သို့ သွား၍ သိမ်းယူရန် မနှောင့်နှေးကြနှင့်။ ¹⁰သင်တို့ ရောက်သောအခါ ကျယ်ဝန်းသောပြည်၌ သတိမမူဘဲနေသော လူမျိုးထံသို့ ရောက်ကြလိမ့်မည်။ ငါတို့၏ခမည်းတော်သည် ထိုပြည်ကို သင်တို့လက်သို့ အပ်ပေးတော်မူပြီ၊ မြေကြီးပေါ်တွင် အဘယ်အရာမျှ မချို့တဲ့သော အရပ်ဖြစ်၏” ဟုဆိုကြ၏။

¹¹စစ်လက်နက်များကို ကိုင်ဆောင်ထားသော ဒါန်အနွယ်သား ခြောက်ရာသည် ဇောရာမြို့နှင့်ဧရှတောလမြို့မှ ထွက်ခွာကြ၏။ ¹²သူတို့သည် တက်သွား၍ ယုဒပြည်ရှိ ကိရယတ်ယာရိမ်မြို့၌ စခန်းချကြ၏။ ထို့ကြောင့် ထိုအရပ်ကို ယနေ့တိုင် မဟာနေဒန်ဟု ခေါ်ဆိုကြ၏။ ထိုအရပ်သည် ကိရယတ်ယာရိမ်မြို့၏ အနောက်ဘက်၌ တည်ရှိ၏။ ¹³ထိုအရပ်မှ ဧဖရိမ်တောင်ကုန်းဒေသသို့ ဖြတ်သွား၍ မိက္ခာ၏အိမ်သို့ ရောက်ကြ၏။

¹⁴ထိုအခါ လဲရှပြည်ကို စူးစမ်းထောက်လှမ်းခဲ့သော သူငါးယောက်သည် မိမိတို့ဆွေမျိုးတို့အား “ဤအိမ်တို့၌ ဧဖုဒ်၊ အိမ်စောင့်ရုပ်တု၊ ထုလုပ်သောရုပ်တုနှင့် သွန်းလုပ်သောရုပ်တုတို့ ရှိသည်ကို သင်တို့ သိကြသလော။ ယခု အဘယ်သို့ ပြုမည်ကို ဆုံးဖြတ်ကြလော့” ဟုဆိုကြ၏။ ¹⁵ထို့ကြောင့် ထိုအိမ်သို့ဝင်၍ လေဝိအမျိုးသားလုလင်၏အိမ်ဖြစ်သော မိက္ခာ၏အိမ်သို့ ရောက်လာ၍ သူ့အား နှုတ်ဆက်ကြ၏။ ¹⁶စစ်လက်နက် ကိုင်ဆောင်ထားသော ဒါန်အမျိုးသား ခြောက်ရာသည် တံခါးဝ၌ ရပ်နေကြ၏။ ¹⁷ပြည်ကို စူးစမ်းထောက်လှမ်းခဲ့သော သူငါးယောက်သည် အထဲသို့ဝင်၍ ထုလုပ်သောရုပ်တု၊ ဧဖုဒ်၊ အိမ်စောင့်ရုပ်တုနှင့် သွန်းလုပ်သောရုပ်တုတို့ကို ယူကြ၏။ ထိုအချိန်၌ ယဇ်ပုရောဟိတ်သည် စစ်လက်နက် ကိုင်ဆောင်ထားသော သူခြောက်ရာနှင့်အတူ တံခါးဝ၌ ရပ်နေ၏။

¹⁸ထိုသူတို့သည် မိက္ခာ၏အိမ်ထဲသို့ ဝင်၍ ထုလုပ်သောရုပ်တု၊ ဧဖုဒ်၊ အိမ်စောင့်ရုပ်တုနှင့် သွန်းလုပ်သောရုပ်တုတို့ကို ယူကြသောအခါ ယဇ်ပုရောဟိတ်က “သင်တို့ အဘယ်အမှုကို ပြုကြသနည်း” ဟုမေး၏။

¹⁹သူတို့က “တိတ်ဆိတ်စွာ နေလော့။ သင့်လက်ကို သင့်ပါးစပ်ပေါ်တွင် တင်၍ ငါတို့နှင့်အတူ လိုက်ခဲ့လော့။ ငါတို့၏ အဖနှင့် ယဇ်ပုရောဟိတ် ဖြစ်လော့။ လူတစ်ဦး၏အိမ်၌ ယဇ်ပုရောဟိတ် ဖြစ်ခြင်းနှင့် ဣသရေလအမျိုး၏ အနွယ်တစ်ခုနှင့် အမျိုးအနွယ်တစ်ခု၌ ယဇ်ပုရောဟိတ် ဖြစ်ခြင်း၊ အဘယ်သည် သင့်အတွက် သာ၍ ကောင်းသနည်း” ဟုဆိုကြ၏။

²⁰ယဇ်ပုရောဟိတ်သည် စိတ်နှလုံး ရွှင်လန်းဝမ်းမြောက်၍ ဧဖုဒ်၊ အိမ်စောင့်ရုပ်တုနှင့် ထုလုပ်သောရုပ်တုတို့ကို ယူပြီးလျှင် လူများအလယ်သို့ ဝင်သွား၏။ ²¹ထို့နောက် သူတို့သည် လှည့်ပြန်၍ ကလေးသူငယ်များ၊ တိရစ္ဆာန်များနှင့် မိမိတို့၏ ဥစ္စာပစ္စည်းများကို ရှေ့မှ ထားလျက် ထွက်ခွာကြ၏။ ²²သူတို့သည် မိက္ခာ၏အိမ်မှ ထွက်ခွာသွားကြပြီးသောအခါ မိက္ခာ၏အိမ်အနီးရှိ လူတို့ကို စုရုံးခေါ်ယူ၍ ဒါန်အမျိုးသားတို့နောက်သို့ လိုက်မီကြ၏။ ²³သူတို့သည် ဒါန်အမျိုးသားတို့ကို ဟစ်အော်ကြသောအခါ ဒါန်အမျိုးသားတို့သည် လှည့်ကြည့်၍ မိက္ခာအား “သင်သည် လူစုဝေး ခေါ်ယူလာရအောင် အဘယ်အမှု ရှိသနည်း” ဟုဆိုကြ၏။

²⁴မိက္ခာက “ငါလုပ်သော ဘုရားများနှင့် ယဇ်ပုရောဟိတ်ကို သင်တို့ ယူ၍ ထွက်သွားကြပြီ။ ငါ့၌ အဘယ်အရာ ကျန်ရှိသေးသနည်း။ သို့ဖြစ်လျက် ‘သင်သည် အဘယ်အမှု ရှိသနည်း’ ဟု ငါ့ကို အဘယ်သို့ မေးနိုင်ကြသနည်း” ဟုဆို၏။

²⁵ဒါန်အမျိုးသားတို့က “ငါတို့အလယ်တွင် သင့်အသံကို မကြားစေနှင့်။ သို့မဟုတ် စိတ်ဆိုးသောသူတို့သည် သင့်ကို တိုက်ခိုက်သဖြင့် သင်၏အသက်နှင့် သင့်အိမ်သူအိမ်သားတို့၏ အသက်များ ဆုံးရှုံးရလိမ့်မည်” ဟုဆိုကြ၏။

²⁶ဒါန်အမျိုးသားတို့သည် မိမိတို့ခရီးကို ဆက်သွားကြ၏။ မိက္ခာသည် သူတို့သည် မိမိထက် အားကြီးသည်ကို မြင်သောအခါ လှည့်၍ မိမိအိမ်သို့ ပြန်သွား၏။ ²⁷သူတို့သည် မိက္ခာ လုပ်ထားသောအရာများနှင့် သူ၏ယဇ်ပုရောဟိတ်ကို ယူဆောင်၍ ငြိမ်ဝပ်စွာ သတိမမူဘဲနေသော လဲရှမြို့သားတို့ထံသို့ ရောက်လာကြပြီးလျှင် သူတို့ကို ဓားဖြင့် လုပ်ကြံ၍ မြို့ကို မီးရှို့ကြ၏။ ²⁸ထိုမြို့သည် ဇိဒုန်မြို့နှင့် ဝေးကွာ၍ မည်သူနှင့်မျှ အဆက်အသွယ်မရှိသောကြောင့် သူတို့ကို ကယ်တင်နိုင်သူ တစ်ဦးမျှ မရှိ။ ထိုမြို့သည် ဗက်ရဟောဘမြို့ပိုင် ချိုင့်ဝှမ်း၌ တည်ရှိ၏။ ဒါန်အမျိုးသားတို့သည် မြို့ကို ပြန်လည်တည်ဆောက်၍ ထိုအရပ်၌ အခြေချနေထိုင်ကြ၏။ ²⁹ဣသရေလ၏သားဖြစ်သော မိမိတို့၏ဘိုးဘေး ဒါန်၏နာမည်ကို အစွဲပြု၍ ထိုမြို့ကို ဒါန်မြို့ဟု မှည့်ခေါ်ကြ၏။ သို့ရာတွင် ထိုမြို့ကို ရှေးယခင်က လဲရှမြို့ဟု ခေါ်ဆိုခဲ့ကြ၏။ ³⁰ဒါန်အမျိုးသားတို့သည် ထုလုပ်သောရုပ်တုကို မိမိတို့အတွက် ထူထောင်ကြ၏။ မောရှေ၏သား ဂေရရှုံ၏သား ယောနသန်နှင့် သူ၏သားတို့သည် ထိုပြည် သုံ့ပန်းဖမ်းဆီးခံရသောနေ့တိုင်အောင် ဒါန်အနွယ်၏ ယဇ်ပုရောဟိတ်များ ဖြစ်ကြ၏။ ³¹ငါတို့၏ခမည်းတော်၏အိမ်တော်သည် ရှိလောမြို့၌ ရှိနေသမျှ ကာလပတ်လုံး သူတို့သည် မိက္ခာ လုပ်ထားသော ထုလုပ်သောရုပ်တုကို မိမိတို့အတွက် ထူထောင်ထားကြ၏။