Ayeuna parantos aya citakanana

Hakim-Hakim 18 FHB Father's Heart Bible™

RamaYesusRoh
15% off your first order →
Kitab

Kaom Dan Neangan Tempat pikeun Matuh

Para panalungtik ti kaom Dan anu teu boga tanah menta ka imam sewaan Mika hiji timbalan ti Rama urang, sarta meunang jawaban anu nguntungkeun. Genep ratus jalma anu nyekel pakarang balik deui, ngarampas eusi tempat pamujaan, sarta nawarkeun ka eta imam jamaah anu leuwih gede, sarta anjeunna milu kalawan bungah. Maranehna ngabasmi hiji kota anu tengtrem sarta ngadegkeun eta brahala.

Pasal 18.

Dina jaman harita Israil teu boga raja. Kaom Dan keur neangan wewengkon pikeun matuh, sabab nepi ka harita maranehna acan meunang warisan di antara kaom-kaom Israil. Urang Dan ngutus lima jalma gagah ti golonganana, ti Sora jeung Estaol, pikeun nalengteng jeung niten-niten eta tanah. Ceuk maranehna ka nu lima, “Jig, tingal-tingal eta tanah.” Maranehna nepi ka tanah pagunungan Epraim, ka imah Mika, tuluy ngareureuh sapeuting di dinya.

Deukeut imah Mika maranehna wawuh kana sora budak ngora urang Lewi tea, tuluy maranehna nyimpang ka dinya sarta ngomong ka manehna, “Saha nu mawa maneh ka dieu? Keur naon maneh di dieu? Boga naon maneh di tempat ieu?”

Tembal manehna, “Kieu jeung kitu Mika ka kuring; kuring dibeuli ku manehna, tuluy kuring jadi imamna.”

Ceuk maranehna ka manehna, “Pangnaroskeun ka Rama urang, sangkan kuring nyaho naha lalampahan kuring bakal hasil atawa henteu.”

Tembal imam tea, “Jig geura laleumpang kalawan tengtrem. Lalampahan maraneh aya dina pangraksa Rama urang.”

Tuluy nu lima jalma teh indit ka Lais sarta nenjo pangeusina hirup aman, cara urang Sidon—tengtrem jeung santosa—teu kakurangan naon-naon di eta tanah sarta loba harta. Maranehna jauh ti urang Sidon sarta teu boga urusan jeung sasaha. Sanggeus maranehna balik ka dulur-dulurna di Sora jeung Estaol, maranehna ditanya, “Kumaha, naon nu kapanggih ku maraneh?”

Tembal maranehna, “Hayu urang gempur maranehna! Tanahna geus katenjo ku urang—alus pisan. Na maraneh rek cicing bae? Ulah asa-asa indit ngarebut eta tanah. Ari geus nepi, maraneh bakal manggih hiji bangsa nu teu curiga di tanah nu lega. Rama urang geus masrahkeun eta ka maraneh—hiji tempat nu teu kakurangan naon-naon di bumi.”

Jumlahna 600 jalma ti golongan Dan, dilengkepan ku pakarang perang, indit ti Sora jeung Estaol. Maranehna unggah tuluy masanggrahan di Kiryat-Yearim di Yuda. Ku sabab eta eta tempat disebut Mahane-dan nepi ka kiwari; perenahna di kuloneun Kiryat-Yearim. Ti dinya maranehna meuntas ka tanah pagunungan Epraim tuluy nepi ka imah Mika.

Tuluy nu lima jalma nu geus nalengteng tanah Lais tea ngomong ka dulur-dulurna, “Na maraneh nyaho yen di imah-imah ieu aya epod, arca-arca brahala, hiji arca ukiran, jeung hiji arca tuangan? Ayeuna putuskeun kudu kumaha.” Tuluy maranehna nyimpang sarta datang ka imah budak ngora urang Lewi tea, nya eta imah Mika, tuluy nanyakeun kasalametanana. Nu 600 jalma urang Dan nu marawa pakarang teh narangtung di lawang gapura. Nu lima jalma nu geus nalengteng tanah teh arasup tuluy nyokot arca ukiran, epod, arca-arca brahala, jeung arca tuangan, ari imamna narangtung di lawang gapura jeung nu 600 jalma nu marawa pakarang.

Waktu eta jalma-jalma asup ka imah Mika sarta nyokot arca ukiran, epod, arca-arca brahala, jeung arca tuangan, imam tea nanya ka maranehna, “Keur naraon maraneh teh?”

Tembal maranehna, “Repeh! Tutupan sungut ku leungeun maneh, tuturkeun kami. Jadi bapa jeung imam kami. Lewih hade maneh jadi imam pikeun imah hiji jalma, atawa pikeun hiji kaom jeung golongan di Israil?”

Hate imam tea jadi suka. Manehna nyokot epod, arca-arca brahala, jeung arca ukiran, tuluy ngilu di tengah-tengah jalma rea. Tuluy maranehna malik sarta arindit, barudak, ingon-ingon, jeung babandaanana diheulakeun. Sanggeus maranehna jauh ti imah Mika, jalma-jalma nu caricing deukeut dinya disalaur tuluy ngudag urang Dan. Maranehna gorowok ka urang Dan, nu tuluy maralik sarta ngomong ka Mika, “Aya naon maneh, nepi ka ngahaben ngumpulkeun jalma-jalma maneh?”

Tembal manehna, “Allah-allah gawean kuring jeung imam kuring geus dicokot ku maraneh, tuluy maraneh arindit. Naon deui nu nyesa keur kuring? Kumaha bet bisa maraneh nanya ka kuring, ‘Aya naon maneh?’”

Ceuk urang Dan ka manehna, “Ulah nepi ka sora maneh kadenge di antara kami, bisi aya jalma-jalma nu keur napsu narajang maneh, tuluy maneh jeung sakulawarga maneh paraeh.”

Urang Dan tuluy neruskeun lalampahanana; sarta waktu Mika nenjo yen maranehna leuwih kuat ti batan manehna, manehna balik deui ka imahna. Maranehna mawa barang gawean Mika, jeung imamna, tuluy datang ka Lais—hiji bangsa nu tengtrem jeung teu curiga—tuluy ditarajang ku pedang sarta eta kota diduruk ku seuneu. Teu aya nu bisa nulungan maranehna, sabab eta kota jauh ti Sidon sarta teu boga hubungan jeung sasaha. Perenahna di lebak nu kaasup ka Bet-rehob. Urang Dan ngadegkeun deui eta kota tuluy maratuh di dinya. Eta kota dingaranan Dan, nurutkeun ngaran karuhunna, nya eta Dan, putra Israil; tapi eta kota tadina mah ngaranna Lais. Urang Dan ngadegkeun eta arca ukiran keur maranehna. Yonatan, putra Gersom, putra Musa, jeung anak-anakna jaradi imam pikeun kaom urang Dan nepi ka poe dibuangna eta tanah. Maranehna ngadegkeun keur maranehna arca ukiran gawean Mika, salila imah Rama urang aya di Silo.