Dadger 18 FHB Father's Heart Bible™

18 ¹Di wan rojan de padîşahê Îsraêl tunebû. Eşîra Dan li herêmekê digeriya ku lê bicî bibe, çimkî heta wê demê di nav eşîrên Îsraêl de ji wan re mîratek nekiribû. ²Danîtiyan pênc mêrên êrdar ji eşîra xwe, ji Zorayê û Eştaolê, şandin ku welêt bişopînin û bikolin. Ji wan re gotin: “Herin, welêt bikolin.” Ew gihîştin çiyayên Efrayîmê, ba mala Mîka, û şevê li wir man.

³Li nêzî mala Mîka wan dengê Lawiyê ciwan nas kir, loma li wir çûn hundir û jê re gotin: “Kê tu anî vir? Tu li vî cihî çi dikî? Li vir tu çi heyî?”

⁴Wî ji wan re got: “Mîka ji min re wiha û wiha kir; wî ez bi kirê girtim, û ez bûm kahînê wî.”

⁵Ji wî re gotin: “Ji kerema xwe ji Bavê me bipirse, da ku em bizanin ka ev rêwîtiya ku em dikin wê serkeftî be an na.”

⁶Kahîn ji wan re got: “Bi silametî herin. Rêwîtiya we di bin çavdêriya Bavê me de ye.”

⁷Îcar pênc mêr çûn Layîşê û dîtin ku gelê wê bi aramî dijî, mîna Sîdoniyan — bêdeng û ewle — di welêt de ji tu tiştî kêm nîne û xwedî dewlemendî ne. Ew ji Sîdoniyan dûr bûn û bi tu kesî re têkiliya wan tunebû. ⁸Gava ew vegeriyan ba merivên xwe li Zorayê û Eştaolê, ji wan hat pirsîn: “We çi dît?”

⁹Wan got: “Rabin, em êrîşî wan bikin! Me welêt dît — ew gelek baş e. Ma hûnê tiştekî nekin? Megerin ku herin û welêt bistînin. ¹⁰Gava hûn bigihîjin wir, hûnê bigihîjin gelekî bêguman di welatekî fireh de. Bavê me ew daye destê we — cihekî ku li ser rûyê erdê ji tu tiştî kêm nîne.”

¹¹Ji eşîra Dan 600 mêr, bi çekên şer çekdarkirî, ji Zorayê û Eştaolê rêketin. ¹²Ew hildikişiyan û li Kîriyat-Yearîmê ya li Cihûdayê kon vedan. Loma heta îro jê re Mahane-dan tê gotin; ew li rojavayê Kîriyat-Yearîmê ye. ¹³Ji wir ew derbasî çiyayên Efrayîmê bûn û gihîştin mala Mîka.

¹⁴Hingê pênc mêrên ku welatê Layîşê şopandibûn ji merivên xwe re gotin: “Ma hûn dizanin ku di van malan de efodek, pûtên malê, peykerek daçandî û pûtekî rijandî heye? Niha biryar bidin ka hûnê çi bikin.” ¹⁵Îcar ew çûn hundir û gihîştin mala Lawiyê ciwan, mala Mîka, û silav li wî kirin. ¹⁶600 mêrên Danîtiyan ên çekdarkirî li ber deriyê dergeh sekinîn. ¹⁷Pênc mêrên ku welat şopandibûn çûn hundir û peykerê daçandî, efod, pûtên malê û pûtê rijandî stand, dema ku kahîn bi 600 mêrên çekdarkirî re li ber deriyê dergeh sekinîbû.

¹⁸Gava van mêran kete mala Mîka û peykerê daçandî, efod, pûtên malê û pûtê rijandî standin, kahîn ji wan pirsî: “Hûn çi dikin?”

¹⁹Wan got: “Bêdeng be! Destê xwe deyne ser devê xwe, bi me re were. Ji me re bibe bav û kahîn. Ji te re çêtir e ku tu kahînê mala mirovekî bî, an jî yê eşîrek û malbatek di Îsraêl de?”

²⁰Dilê kahîn şa bû. Wî efod, pûtên malê û peykerê daçandî stand û di nav gel de çû. ²¹Hingê ew zivirîn û rêketin, zarok, heywan û malê xwe li pêşiya xwe danîn. ²²Gava ew ji mala Mîka dûr ketibûn, mêrên li nêzî wê hatin gazîkirin û gihîştin Danîtiyan. ²³Wan li Danîtiyan qîriya; ew zivirîn û ji Mîka re gotin: “Çi bi te hatiye ku te mêrên xwe gazî kirin?”

²⁴Wî got: “We xwedayên ku min çêkirin û kahîn standin û çûn. Ji min re çi maye? Hûn çawa dikarin ji min bipirsin, ‘Çi bi te hatiye?’”

²⁵Danîtiyan ji wî re gotin: “Nede ku dengê te di nav me de bê bihîstin, an na mêrên hêrsbûyî wê êrîşî te bikin, û tuyê canê xwe û canê malbata xwe winda bikî.”

²⁶Danîtiyan li rêya xwe çûn; û gava Mîka dît ku ew ji wî xurttir in, ew vegeriya mala xwe. ²⁷Wan tiştê ku Mîka çêkiribû, û kahînê wî, standin û gihîştin Layîşê — gelekî bêdeng û bêguman — ew bi tîrêja şûr xistin û bajar bi êgir şewitandin. ²⁸Tu kesî nikaribû wan rizgar bike, çimkî bajar ji Sîdonê dûr bû û bi tu kesî re têkiliya wî tunebû. Ew di newalê de bû ya ku ji Bet-rehobê re ye. Danîtiyan bajar ji nû ve ava kir û lê bicî bûn. ²⁹Wan navê bajêr kir Dan, li ser navê bapîrê xwe Dan, kurê Îsraêl; lê navê bajêr berê Layîş bû. ³⁰Danîtiyan peykerê daçandî ji xwe re danîn. Yonatan, kurê Gêrşom, kurê Mûsa, û kurên wî heta roja girtina welêt kahînên eşîra Danîtiyan bûn. ³¹Wan peykerê daçandî yê ku Mîka çêkiribû ji xwe re danîn, tevahiya wê demê ku mala Bavê me li Şîloyê bû.