دان جو رهڻ لاءِ جاءِ ڳولڻ

بي زمين دان جا جاسوس ميڪا جي نوڪر ڪاهن کان اسان جي پيءُ جو ڪلام گهرن ٿا ۽ سازگار جواب ماڻين ٿا. ڇهه سؤ hathyar بند ماڻهو موٽن ٿا، مندر کي لُٽين ٿا، ۽ ڪاهن کي وڏي جماعت جي آڇ ڏين ٿا، ۽ هو خوشيءَ سان هلي وڃي ٿو. اهي هڪ پرامن شهر کي تلوار جي گھاٽ لاهين ٿا ۽ مورت کي کڙو ڪن ٿا.

باب 18.

انهن ڏينهن ۾ اسرائيل ۾ ڪو بادشاهه ڪونہ هو. دان جو قبيلو پنهنجي رهڻ لاءِ زمين ڳولي رهيو هو، ڇاڪاڻ تہ ان وقت تائين اسرائيل جي قبيلن مان کين ڪو ورثو نہ مليو هو. دانين پنهنجي ڪٽنب مان پنج بهادر ماڻهو صرعہ ۽ اشتائول مان موڪليا تہ ملڪ جي جاسوسي ۽ ڇنڊڇاڻ ڪن. کين چيائون تہ ”وڃو، ملڪ جي ڇنڊڇاڻ ڪريو.“ اهي افرائيم جي جبلي علائقي ۾ ميڪاه جي گھر تائين پهتا ۽ رات اتي ئي ترسيا.

جڏهن اهي ميڪاه جي گھر جي ويجھو پهتا تہ ليوي جوان جو آواز سڃاتائون، تنهنڪري اتي مڙيا ۽ کيس چيائون تہ ”توکي هتي ڪير آندو؟ تون هن جاءِ تي ڇا ٿو ڪرين؟ هتي تو وٽ ڇا آهي؟“

کين چيائين تہ ”ميڪاه مون سان هيئن هيئن ڪيو؛ مون کي اجرت تي رکيائين ۽ آءٌ سندس ڪاهن ٿيس.“

کيس چيائون تہ ”مهرباني ڪري اسان جي پيءُ کان پڇ، تہ اسان کي خبر پوي تہ جيڪو سفر اسان ڪري رهيا آهيون سو ڪامياب ٿيندو يا نہ.“

ڪاهن کين چيو تہ ”سلامتيءَ سان وڃو. اوهان جو سفر اسان جي پيءُ جي نگهبانيءَ هيٺ آهي.“

پوءِ اهي پنجئي ماڻهو لائش ڏانهن ويا ۽ اتان جي ماڻهن کي صيدونين وانگر امن سان، خاموش ۽ محفوظ رهندي ڏٺائون؛ ملڪ ۾ ڪنهن شيءِ جي کوٽ نہ هئي ۽ دولت وارا هئا. اهي صيدونين کان پري هئا ۽ ڪنهن سان بہ واسطو نہ هئن. جڏهن اهي صرعہ ۽ اشتائول ۾ پنهنجن ڀائرن وٽ موٽي آيا تہ کانئن پڇيو ويو تہ ”ڇا لڌوَ؟“

چيائون تہ ”اٿو، انهن تي ڪاهي پئون! اسان ملڪ ڏٺو آهي، اهو ڏاڍو سٺو آهي. ڇا اوهان ڪجھ نہ ڪندا؟ ملڪ تي قبضو ڪرڻ لاءِ وڃڻ ۾ دير نہ ڪريو. جڏهن اوهان پهچندا تہ بي خبر ماڻهن وٽ ويڪري ملڪ ۾ پهچندا. اسان جي پيءُ اهو اوهان جي حوالي ڪيو آهي — اهڙي جاءِ جتي ڌرتيءَ تي ڪنهن شيءِ جي کوٽ ناهي.“

پوءِ دان جي ڪٽنب مان 600 ماڻهو، جنگي هٿيارن سان ليس، صرعہ ۽ اشتائول مان روانا ٿيا. اهي مٿي چڙهي يهوداه ۾ ڪريت‑يعاريم وٽ خيما کوڙيائون. انهيءَ ڪري اڄ ڏينهن تائين ان جاءِ کي محنہ‑دان سڏجي ٿو؛ اها ڪريت‑يعاريم جي اولهه ۾ آهي. اتان اهي افرائيم جي جبلي علائقي ڏانهن لنگھي ميڪاه جي گھر تائين پهتا.

پوءِ جن پنجن ماڻهن لائش جي ملڪ جي جاسوسي ڪئي هئي، تن پنهنجن ڀائرن کي چيو تہ ”ڇا اوهان کي خبر آهي تہ انهن گھرن ۾ هڪ ايفود، گھريلو بت، هڪ تراشيل مورتي ۽ هڪ ڍاريل بت آهي؟ هاڻي سوچيو تہ ڇا ڪرڻو آهي.“ سو اهي اتي مڙي ليوي جوان جي گھر، يعني ميڪاه جي گھر آيا ۽ کيس سلام ڪيائون. هٿيارن سان ليس 600 دانين دروازي جي دَر تي بيٺا هئا. جن پنجن ماڻهن ملڪ جي جاسوسي ڪئي هئي، اهي اندر گھڙي تراشيل مورتي، ايفود، گھريلو بت ۽ ڍاريل بت کڻي ويا، ان دوران ڪاهن هٿيارن سان ليس 600 ماڻهن سان گڏ دروازي جي دَر تي بيٺو هو.

جڏهن اهي ميڪاه جي گھر ۾ گھڙي تراشيل مورتي، ايفود، گھريلو بت ۽ ڍاريل بت کڻي ويا تہ ڪاهن کانئن پڇيو تہ ”اوهان ڇا ٿا ڪريو؟“

چيائونس تہ ”چپ ڪر! وات تي هٿ رک ۽ اسان سان هل. اسان جو پيءُ ۽ ڪاهن ٿي. تو لاءِ بهتر ڇا آهي: هڪ ماڻهوءَ جي گھر جو ڪاهن ٿيڻ يا اسرائيل ۾ هڪ قبيلي ۽ ڪٽنب جو ڪاهن ٿيڻ؟“

ڪاهن جي دل خوش ٿي. ايفود، گھريلو بت ۽ تراشيل مورتي کڻي ماڻهن جي وچ ۾ هليو ويو. پوءِ اهي موڙي روانا ٿيا ۽ ٻارن، چوپائي مال ۽ پنهنجي سامان کي پاڻ کان اڳيان رکي هليا. جڏهن اهي ميڪاه جي گھر کان ڪجھ پري هليا ويا تہ ميڪاه جي ويجھي گھرن وارن کي سڏي گڏ ڪيو ويو ۽ اهي وڃي دانين سان مليا. هنن دانين کي سڏ ڪيو، تہ اهي موٽي ميڪاه کي چيائون تہ ”توکي ڇا ٿيو آهي جو پنهنجن ماڻهن کي سڏي آندو اٿئي؟“

چيائين تہ ”اوهان منهنجا ٺاهيل معبود ۽ ڪاهن کڻي هليا ويا. منهنجي وٽ ڇا بچيو؟ پوءِ اوهان مون کان ڪيئن ٿا پڇو تہ ’توکي ڇا ٿيو آهي؟‘“

دانين کيس چيو تہ ”اسان جي وچ ۾ پنهنجو آواز نہ ٻڌڻ ڏي، نہ تہ ڪاوڙيل ماڻهو توتي حملو ڪندا ۽ تون پنهنجي ۽ پنهنجي گھر وارن جي جان وڃائي ويهندين.“

دانين پنهنجو رستو ورتو؛ ۽ جڏهن ميڪاه ڏٺو تہ اهي کانئس وڌيڪ زورآور آهن، تڏهن موٽي پنهنجي گھر هليو ويو. ميڪاه جيڪي ٺاهيو هو سو ۽ سندس ڪاهن کڻي لائش تي آيا، جيڪي خاموش ۽ بي خبر ماڻهو هئا؛ کين تلوار جي ڌار سان ماريائون ۽ شهر کي باهه ۾ ساڙي ڇڏيائون. کين ڪوبہ بچائڻ وارو نہ هو، ڇاڪاڻ تہ شهر صيدا کان پري هو ۽ ڪنهن سان واسطو نہ هئس. اهو بيت‑رحوب جي واديءَ ۾ هو. دانين شهر ٻيهر اڏيو ۽ اتي رهڻ لڳا. پنهنجي ابي ڏاڏي دان، جيڪو اسرائيل جو پٽ هو، جي نالي پويان شهر جو نالو دان رکيائون؛ پر شهر جو نالو اڳ ۾ لائش هو. دانين پنهنجي لاءِ تراشيل مورتي کڙي ڪئي. موسيٰ جي پٽ گرشوم جو پٽ يونتن ۽ سندس پٽ ملڪ جي قيد ٿيڻ جي ڏينهن تائين دانين جي قبيلي جا ڪاهن رهيا. ميڪاه جي ٺاهيل تراشيل مورتي پنهنجي لاءِ کڙي ڪيائون، جيستائين اسان جي پيءُ جو گھر شيلوه ۾ رهيو.