सारा इस्राएल एक भएर भेला हुन्छ

इस्राएल हाम्रा पिताको सामु भेला हुन्छ र यो कसरी भयो भनी सोध्छ, तर बेन्यामीनले गिबाका मानिसहरूलाई सुम्पिन इन्कार गर्छ र आफ्नै दाजुभाइसँग लड्छ। इस्राएलले सोधपुछ गर्छ, युद्धमा पठाइन्छ, र दुई दिनमा चालीस हजार गुमाउँछ। तेस्रो दिन तिनीहरू रुन्छन्, उपवास बस्छन्, विजयी हुन्छन् — त्यसपछि हरेक सहर जलाउँछन्।

अध्याय 20।

दानदेखि बेर्शेबासम्म र गिलादको भूमिसमेतका सारा इस्राएलीहरू निस्केर आए, र मिस्पामा हाम्रा पिताको सामु सारा सभा एउटै मानिसझैँ भेला भयो। सारा मानिसहरूका, इस्राएलका सबै कुलका अगुवाहरूले हाम्रा पिताका जनताको सभामा आ-आफ्नो स्थान लिए— पैदल हिँड्ने तरवारधारी 4,00,000 जना। इस्राएलीहरू मिस्पामा गएका कुरा बेन्यामीनीहरूले सुने। इस्राएलीहरूले भने, “हामीलाई भन, यो दुष्ट काम कसरी भयो?”

मारिएकी स्त्रीका पति ती लेवीले जवाफ दिए, “म र मेरी उपपत्नी रात बिताउन बेन्यामीनको गिबामा आयौँ। गिबाका मानिसहरू मेरो विरुद्ध आए र राति घरलाई घेरे, र मलाई मार्ने विचार गरे। तिनीहरूले मेरी उपपत्नीलाई बलात्कार गरे, र त्यो मरिन्। तब मैले मेरी उपपत्नीलाई लिएर टुक्रा-टुक्रा पारेँ, र इस्राएलको उत्तराधिकारभरि पठाएँ, किनभने तिनीहरूले इस्राएलमा लज्जास्पद र घृणित काम गरे। हेर, तिमीहरू सारा इस्राएलीहरू हो— यहीँ र अहिले नै आफ्नो निर्णय र सल्लाह देओ।”

सारा मानिसहरू एक भएर उठे, र भने, “हामीमध्ये कोही पनि आफ्नो पालमा जानेछैन; हामीमध्ये कोही पनि आफ्नो घर फर्कनेछैन। अब गिबालाई हामी यसो गर्नेछौँ: चिट्ठा हालेर त्यसमाथि आक्रमण गर्नेछौँ। इस्राएलका हरेक कुलबाट सयमा दस जना, हजारमा एक सय, दस हजारमा एक हजार मानिस लिनेछौँ, ताकि बेन्यामीनको गिबामा जाने फौजका निम्ति रसद ल्याउन सकियोस्, र त्यसले इस्राएलमा गरेको सारा घृणित कामको बदला लिन सकियोस्।” यसरी इस्राएलका सारा मानिसहरू एकजुट भई त्यस सहरको विरुद्ध भेला भए। इस्राएलका कुलहरूले बेन्यामीनको कुलभरि मानिस पठाएर सोधे, “तिमीहरूका बीचमा भएको यो दुष्ट काम कस्तो हो? अब गिबाका ती निकम्मा मानिसहरूलाई सुम्पिदेओ, ताकि हामी तिनीहरूलाई मृत्युदण्ड दिऔँ र इस्राएलबाट यो दुष्टता हटाऔँ।” तर बेन्यामीनीहरूले आफ्ना दाजुभाइ इस्राएलीहरूको कुरा सुनेनन्।

बरु बेन्यामीनीहरू इस्राएलीहरूसँग युद्ध गर्न जान आफ्ना सहरहरूबाट गिबामा भेला भए। त्यस दिन बेन्यामीनले आफ्ना सहरहरूबाट 26,000 तरवारधारी, र गिबाका बासिन्दाहरूबाट चुनिएका 700 जना मानिस भेला पारे। यी सारा फौजमा चुनिएका 700 जना देब्रेहत्ते मानिस थिए, जसमध्ये हरेकले कपालको रौँमा ढुङ्गा हानेर पनि नचुकाउन सक्थे। बेन्यामीनबाहेक इस्राएलका मानिसहरूले 4,00,000 तरवारधारी भेला पारे, जसमध्ये हरेक एक-एक योद्धा थिए।

इस्राएलीहरू निस्केर बेथेलमा गए, र हाम्रा पितासँग सोधे, “बेन्यामीनीहरूको विरुद्ध युद्ध गर्न हामीमध्ये पहिले को जाने?” अनि हाम्रा पिताले भन्नुभयो, “यहूदा पहिले जानेछ।”

यसैले इस्राएलीहरू बिहान उठे र गिबानेर छाउनी हाले। इस्राएलका मानिसहरू बेन्यामीनसँग युद्ध गर्न निस्के र गिबामा तिनीहरूको विरुद्ध मोर्चा बाँधे। बेन्यामीनीहरू गिबाबाट निस्के र त्यस दिन मैदानमा 22,000 इस्राएलीहरूलाई काटेर ढाले। तर इस्राएलको सेनाले साहस बटुल्यो र पहिलो दिन आफू रहेकै ठाउँमा फेरि युद्धको मोर्चा बाँध्यो।

इस्राएलीहरू माथि गए, साँझसम्मै हाम्रा पिताको सामु रोए, र सोधे, “के हामी आफ्ना दाजुभाइ बेन्यामीनीहरूसँग फेरि युद्ध गर्ने?” अनि हाम्रा पिताले भन्नुभयो, “तिनीहरूको विरुद्ध जाओ।”

यसैले दोस्रो दिन इस्राएलीहरू बेन्यामीनीहरूको विरुद्ध अगाडि बढे। दोस्रो दिन बेन्यामीन गिबाबाट तिनीहरूको विरुद्ध निस्क्यो र अरू 18,000 इस्राएलीहरूलाई काटेर ढाल्यो, जो सबै तरवारले सुसज्जित थिए।

तब सारा इस्राएलीहरू, सम्पूर्ण सेना, बेथेलमा गए र त्यहाँ हाम्रा पिताको सामु रोइरहे। त्यस दिन तिनीहरूले साँझसम्मै उपवास बसे, र उहाँको सामु होमबलि र मेलबलि चढाए। इस्राएलीहरूले हाम्रा पितासँग सोधे। (ती दिनमा हाम्रा पिताको करारको सन्दूक त्यहीँ थियो,

र हारूनका नाति, एलाजारका छोरा पीनहासले त्यसको सामु सेवा गर्थे।) तिनीहरूले सोधे, “के हामी आफ्ना दाजुभाइ बेन्यामीनीहरूसँग युद्ध गर्न फेरि निस्कने, कि रोक्ने?” हाम्रा पिताले जवाफ दिनुभयो, “जाओ, किनभने भोलि म तिनीहरूलाई तिमीहरूका हातमा सुम्पनेछु।”

तब इस्राएलले गिबाको चारैतिर मानिसहरूलाई ढुकेर बस्न राखे। तेस्रो दिन इस्राएलीहरू बेन्यामीनीहरूको विरुद्ध कुच गरे र पहिलेझैँ गिबाको विरुद्ध मोर्चा लिए। बेन्यामीनीहरू तिनीहरूलाई भेट्न निस्के र सहरबाट टाढा तानिए। पहिलेझैँ तिनीहरूले मानिसहरूलाई प्रहार गर्न थाले, र खुला मैदान र बाटाहरूमा इस्राएलका झन्डै तीस जना मानिसलाई मारे—एउटा बाटो बेथेलतिर, अर्को गिबातिर जान्थ्यो।

बेन्यामीनीहरूले भने, “हामी तिनीहरूलाई पहिलेझैँ पराजित गर्दैछौँ।” तर इस्राएलले भनेको थियो, “हामी भागौँ र तिनीहरूलाई सहरबाट बाटाहरूतिर तानौँ।”

इस्राएलका सारा मानिसहरू आ-आफ्नो ठाउँबाट उठे र बाल-तामारमा मोर्चा बाँधे, र इस्राएलका ढुकेर बसेका मानिसहरू गेबाको पश्चिमपट्टिको आफ्नो ठाउँबाट एक्कासि निस्के। इस्राएलका उत्कृष्ट 10,000 जना गिबाको विरुद्ध अगाडि बढे, र घमासान युद्ध भयो; तर विपत्ति आफूहरूमाथि आइपर्दैछ भन्ने कुरा बेन्यामीनीहरूले बुझेनन्। हाम्रा पिताले इस्राएलको सामु बेन्यामीनलाई पराजित गर्नुभयो; त्यस दिन इस्राएलले बेन्यामीनका 25,100 जना मानिसलाई काटेर ढाल्यो, जो सबै तरवारले सुसज्जित थिए। बेन्यामीनीहरूले आफूहरू पराजित भएको देखे। इस्राएलका मानिसहरूले गिबाको विरुद्ध राखेका ढुकेर बसेका मानिसहरूमाथि भरोसा गरेर बेन्यामीनलाई ठाउँ छाडे। ढुकेर बसेका मानिसहरू एक्कासि गिबाको विरुद्ध हुत्तिए; तिनीहरू फैलिए र सारा सहरलाई तरवारले प्रहार गरे। इस्राएलका मानिसहरूले ढुकेर बसेका मानिसहरूसँग एउटा सङ्केत तय गरेका थिए: सहरबाट धुवाँको ठूलो बादल उठ्नु। इस्राएलका मानिसहरू युद्धमा फर्कनेथिए। बेन्यामीनले तिनीहरूलाई प्रहार गर्न थालेको थियो, र झन्डै तीस जनालाई मारेको थियो, र सोच्यो, “निश्चय नै पहिलो युद्धमाझैँ तिनीहरू हाम्रो सामु पराजित भएका छन्।” जब सहरबाट धुवाँको मुस्लो उठ्न थाल्यो, तब बेन्यामीनीहरूले पछाडि फर्केर हेरे— र सारा सहर आकाशतिर धुवाँ भई उठ्दै थियो। इस्राएलका मानिसहरू फर्के, र आफूहरूमाथि विपत्ति आइपुगेको देखेर बेन्यामीनका मानिसहरू आत्तिए। यसैले तिनीहरू इस्राएलका मानिसहरूको सामुबाट उजाडस्थानतिर फर्के, तर युद्धले तिनीहरूलाई भेट्यो, र सहरहरूबाट आएकाहरूले तिनीहरूलाई युद्धको बीचमा नै काटेर ढाले। तिनीहरूले बेन्यामीनीहरूलाई घेरे, खेदे, र गिबाको पूर्वपट्टिको तिनीहरूको विश्राम गर्ने ठाउँमा भेट्टाए। 18,000 बेन्यामीनीहरू ढले, जो सबै वीर योद्धा थिए। बाँकीहरू उजाडस्थानतिर रिम्मोनको चट्टानतिर भागे, तर इस्राएलले बाटाहरूमा 5,000 जनालाई काटेर ढाल्यो, र तिनीहरूलाई गिदोमसम्म खेद्दै अरू 2,000 जनालाई मार्‍यो। यसरी त्यस दिन ढल्ने सारा बेन्यामीनीहरू 25,000 तरवारधारी थिए, जो सबै वीर योद्धा थिए। तर 600 जना मानिस उजाडस्थानमा रिम्मोनको चट्टानतिर भागे, र त्यहाँ चार महिना बसे। इस्राएलका मानिसहरू बेन्यामीनीहरूमाथि फर्के र तिनीहरूलाई तरवारले प्रहार गरे— सारा सहर, मानिसहरू, पशुहरू, र भेट्टाएका सबै कुरा। तिनीहरूले आफ्नो बाटोमा पर्ने हरेक सहरलाई पनि जलाए।