न्यायकर्ता 21 FHB Father's Heart Bible™

21 ¹इस्राएलका मानिसहरूले मिस्पामा यस्तो शपथ खाएका थिए, “हामीमध्ये कसैले पनि आफ्नी छोरी बेन्यामीनलाई पत्नीको रूपमा दिनेछैन।” ²मानिसहरू बेथेलमा आए, र साँझसम्म हाम्रा पिताको सामु त्यहाँ बसे, अनि ठूलो सोरले कराउँदै धुरुधुरु रोए। ³तिनीहरूले भने, “हे हाम्रा पिता, इस्राएलका परमेश्वर, इस्राएलमा यस्तो किन भयो—आज इस्राएलबाट एउटा कुल किन हराएको छ?”

⁴भोलिपल्ट मानिसहरू बिहान सबेरै उठे, त्यहाँ एउटा वेदी बनाए, अनि होमबलि र मेलबलि चढाए। ⁵तब इस्राएलका मानिसहरूले सोधे, “इस्राएलका सबै कुलमध्ये कुनचाहिँ सभामा, हाम्रा पिताकहाँ आएन?” किनकि तिनीहरूले यस्तो कडा शपथ खाएका थिए, मिस्पामा हाम्रा पिताकहाँ नआउने जोकोही निश्चय नै मारिनुपर्छ। ⁶इस्राएलीहरूले आफ्ना दाजुभाइ बेन्यामीनको निम्ति शोक गरे। तिनीहरूले भने, “आज इस्राएलबाट एउटा कुल काटिएर अलग भएको छ। ⁷बाँचेकाहरूका निम्ति हामी कसरी पत्नीहरू ल्याउन सक्छौँ, किनकि हामीले त आफ्ना छोरीहरू तिनीहरूलाई नदिने भनेर हाम्रा पिताको नाममा शपथ खाइसक्यौँ?” ⁸तब तिनीहरूले सोधे, “इस्राएलका कुलहरूमध्ये कुनचाहिँ मिस्पामा हाम्रा पिताकहाँ आएन?” याबेश-गिलादबाट कोही पनि छाउनीमा, सभामा आएको थिएन। ⁹किनकि जब मानिसहरू गनिए, त्यहाँ याबेश-गिलादका बासिन्दामध्ये एक जना पनि थिएनन्। ¹⁰सभाले आफ्ना सबैभन्दा वीर योद्धाहरूमध्ये 12,000 जनालाई त्यहाँ पठायो, र यस्तो आज्ञा दियो, “जाओ, याबेश-गिलादका बासिन्दाहरूलाई स्त्री र बालबच्चासमेत तरवारले प्रहार गर। ¹¹यसो गर, हरेक पुरुष र पुरुषसँग सम्बन्ध राखेकी हरेक स्त्रीलाई विनाशको निम्ति सम्पूर्ण रूपले नष्ट गर।” ¹²याबेश-गिलादका बासिन्दाहरूमध्ये तिनीहरूले पुरुषसँग कहिल्यै नसुतेका 400 जना जवान कन्याहरू भेट्टाए, र तिनीहरूलाई कनान देशको शीलोको छाउनीमा ल्याए।

¹³तब सारा समुदायले रिम्मोनको चट्टानमा रहेका बेन्यामीनीहरूकहाँ सन्देश पठाए, र तिनीहरूलाई शान्तिको घोषणा गरे। ¹⁴त्यस बेला बेन्यामीन फर्के; तिनीहरूले याबेश-गिलादबाट जीवितै राखिएका स्त्रीहरू तिनीहरूलाई दिए—तापनि ती सबैका निम्ति पुगेनन्। ¹⁵मानिसहरूले बेन्यामीनको निम्ति शोक गरे, किनकि हाम्रा पिताले इस्राएलका कुलहरूमा एउटा दरार बनाउनुभएको थियो। ¹⁶सभाका अगुवाहरूले भने, “बेन्यामीनका स्त्रीहरू नष्ट भइसकेकाले बाँचेकाहरूका निम्ति हामी कसरी पत्नीहरू ल्याउने होला?” ¹⁷तिनीहरूले भने, “इस्राएलबाट एउटा कुल नमेटियोस् भनेर बेन्यामीनका बाँचेकाहरूलाई उत्तराधिकार चाहिन्छ। ¹⁸तर हामी आफ्ना छोरीहरू तिनीहरूलाई पत्नीको रूपमा दिन सक्दैनौँ, किनकि इस्राएलले यस्तो शपथ खाएको थियो, ‘बेन्यामीनलाई पत्नी दिने जोकोही श्रापित होस्।’” ¹⁹तिनीहरूले भने, “शीलोमा हाम्रा पिताको वार्षिक चाड हुन्छ, जुन बेथेलको उत्तरमा, बेथेलदेखि शकेमतिर उक्लने बाटोको पूर्वमा, र लबोनाको दक्षिणमा पर्छ।” ²⁰अनि तिनीहरूले बेन्यामीनीहरूलाई यस्तो अर्ती दिए, “जाओ र दाखबारीहरूमा लुक। ²¹हेर—जब शीलोका जवान स्त्रीहरू नाच्न बाहिर निस्कन्छन्, तब दाखबारीहरूबाट झम्टिएर निस्क, र हरेकले शीलोका जवान स्त्रीहरूमध्येबाट एक-एक जना पत्नी समात, अनि बेन्यामीनको देशमा जाओ। ²²जब तिनीहरूका बुबा वा दाजुभाइ हामीकहाँ गुनासो गर्न आउँछन्, तब हामी तिनीहरूलाई यसो भन्नेछौँ, हाम्रो खातिर तिनीहरूलाई कृपा देखाओ, किनकि युद्धमा हामीले हरेकका निम्ति पत्नी पक्रन सकेनौँ, अनि तिमीहरू आफैँले पनि तिनीहरूलाई पत्नीहरू दिएनौ—नत्र अहिले तिमीहरू दोषी हुने थियौ।”

²³त्यसैले बेन्यामीनका छोराहरूले यसै गरे, तिनीहरूले समातेका नर्तकीहरूमध्येबाट हरेकले एक-एक जना पत्नी लगे, अनि आफ्नो उत्तराधिकारमा फर्केर गए, सहरहरू पुनर्निर्माण गरे, र त्यहाँ बसोबास गरे। ²⁴त्यस बेला इस्राएलीहरू त्यहाँबाट गए, हरेक आ-आफ्ना कुल र वंशतिर; हरेक त्यहाँबाट निस्केर आफ्नो उत्तराधिकारमा गयो। ²⁵ती दिनहरूमा इस्राएलमा कुनै राजा थिएन; हरेकले आफ्नै दृष्टिमा जे ठीक लाग्थ्यो, त्यही गर्थ्यो।