သူကြီး 21 FHB Father's Heart Bible™

21 ¹ဣသရေလအမျိုးသားတို့သည် မိဇပါမြို့၌ “ငါတို့တွင် မည်သူမျှ မိမိသမီးကို ဗင်္ယာမိန်အမျိုးသားအား မယားအဖြစ် မပေးစားရ” ဟု ကျိန်ဆိုခဲ့ကြ၏။ ²လူတို့သည် ဗေသလမြို့သို့လာ၍ ညဦးတိုင်အောင် ငါတို့၏ခမည်းတော်ရှေ့တော်၌ထိုင်လျက် အော်ဟစ်၍ ပြင်းစွာ ငိုကြွေးကြ၏။ ³သူတို့က “အို အဖခမည်းတော်၊ ဣသရေလအမျိုး၏ဘုရားသခင်၊ ယနေ့ ဣသရေလအမျိုးထဲမှ အနွယ်တစ်နွယ် ပျောက်ဆုံးရသကဲ့သို့ ဤအမှုသည် ဣသရေလအမျိုး၌ အဘယ်ကြောင့်ဖြစ်ရပါသနည်း” ဟု လျှောက်ကြ၏။

⁴နက်ဖြန်နံနက်စောစော လူတို့သည်ထ၍ ထိုအရပ်၌ ယဇ်ပလ္လင်ကိုတည်ပြီးလျှင် မီးရှို့ရာယဇ်နှင့် မိဿဟာယယဇ်တို့ကို ပူဇော်ကြ၏။ ⁵ထိုအခါ ဣသရေလအမျိုးသားတို့က “ဣသရေလအနွယ်အပေါင်းတို့တွင် အဘယ်အနွယ်သည် ငါတို့၏ခမည်းတော်ထံ၊ စည်းဝေးရာသို့ မတက်မလာဘဲနေသနည်း” ဟု မေးကြ၏။ အကြောင်းမူကား၊ မိဇပါမြို့၌ ငါတို့၏ခမည်းတော်ထံသို့ မတက်မလာသောသူကို ဧကန်အမှန် သေစေရမည်ဟု ကြီးစွာသောကျိန်ဆိုခြင်းဖြင့် ကျိန်ဆိုခဲ့ကြသောကြောင့်တည်း။ ⁶ဣသရေလအမျိုးသားတို့သည် မိမိတို့ညီအစ်ကို ဗင်္ယာမိန်အတွက် ဝမ်းနည်းကြေကွဲကြ၏။ သူတို့က “ယနေ့ အနွယ်တစ်နွယ်သည် ဣသရေလအမျိုးမှ ပြတ်၍သွားပြီ။ ⁷ငါတို့သည် မိမိတို့သမီးများကို သူတို့အား မပေးစားရန် ငါတို့၏ခမည်းတော်ကိုတိုင်တည်၍ ကျိန်ဆိုခဲ့ကြပြီဖြစ်ရာ၊ ကျန်ကြွင်းသူတို့အတွက် မယားတို့ကို အဘယ်သို့ရနိုင်မည်နည်း” ဟု ဆိုကြ၏။ ⁸ထို့နောက် သူတို့က “မိဇပါမြို့၌ ငါတို့၏ခမည်းတော်ထံသို့ ဣသရေလအနွယ်တို့တွင် အဘယ်အနွယ်သည် မတက်မလာဘဲနေသနည်း” ဟု မေးကြ၏။ ဂိလဒ်ပြည် ယာဗက်မြို့သားတစ်ဦးမျှ တပ်စခန်းသို့၊ စည်းဝေးရာသို့ မလာခဲ့ပေ။ ⁹အကြောင်းမူကား၊ လူတို့ကိုရေတွက်သောအခါ ဂိလဒ်ပြည် ယာဗက်မြို့သားတစ်ဦးမျှ ထိုအရပ်၌ မရှိချေ။ ¹⁰စည်းဝေးသောပရိသတ်သည် မိမိတို့တွင် အရဲဆုံးသော စစ်သူရဲ တစ်သောင်းနှစ်ထောင်ကို ထိုအရပ်သို့စေလွှတ်၍ “သွား၍ ဂိလဒ်ပြည် ယာဗက်မြို့သားတို့ကို မိန်းမနှင့် ကလေးများအပါအဝင် ထားဖြင့် လုပ်ကြံကြလော့။ ¹¹ဤသို့ပြုကြလော့။ ယောက်ျားရှိသမျှနှင့် ယောက်ျားနှင့်ဆက်ဆံဖူးသော မိန်းမရှိသမျှကို ရှင်းရှင်းဖျက်ဆီးကြလော့” ဟု မှာထားကြ၏။ ¹²ဂိလဒ်ပြည် ယာဗက်မြို့သားတို့တွင် ယောက်ျားနှင့် မအိပ်ဖူးသေးသော အပျိုကညာ လေးရာကိုတွေ့၍ ခါနာန်ပြည် ရှိလောမြို့ရှိ တပ်စခန်းသို့ ဆောင်ခဲ့ကြ၏။

¹³ထို့နောက် ပရိသတ်အပေါင်းသည် ရိမ္မုန်ကျောက်၌ရှိသော ဗင်္ယာမိန်အမျိုးသားတို့ထံသို့ လူစေလွှတ်၍ စစ်ပြေငြိမ်းကြောင်း ကြေညာကြ၏။ ¹⁴ထိုအခါ ဗင်္ယာမိန်အမျိုးသားတို့ပြန်လာ၍ ဂိလဒ်ပြည် ယာဗက်မြို့မှ အသက်ချမ်းသာပေးထားသော မိန်းမတို့ကို သူတို့အားပေးကြ၏။ သို့ရာတွင် သူတို့အားလုံးအတွက် မလုံမလောက်သေး။ ¹⁵ငါတို့၏ခမည်းတော်သည် ဣသရေလအနွယ်တို့တွင် ပေါက်ပြဲခြင်းကို ဖြစ်စေတော်မူသောကြောင့် လူတို့သည် ဗင်္ယာမိန်အတွက် ဝမ်းနည်းကြေကွဲကြ၏။ ¹⁶ပရိသတ်၏ အသက်ကြီးသူတို့က “ဗင်္ယာမိန်အမျိုး၏ မိန်းမတို့သည် သုတ်သင်ဖျက်ဆီးခြင်းခံရသောကြောင့် ကျန်ကြွင်းသူတို့အတွက် မယားတို့ကို အဘယ်သို့ရနိုင်မည်နည်း” ဟု ဆိုကြ၏။ ¹⁷သူတို့က “ဣသရေလအမျိုးမှ အနွယ်တစ်နွယ် မပျောက်ပျက်စေရန် ဗင်္ယာမိန်အမျိုး ကျန်ကြွင်းသူတို့အဖို့ အမွေခံရမည်။ ¹⁸ဣသရေလအမျိုးသည် ‘ဗင်္ယာမိန်အမျိုးအား မယားပေးစားသောသူသည် ကျိန်ခြင်းကိုခံစေ’ ဟု ကျိန်ဆိုခဲ့သောကြောင့် ငါတို့သည် မိမိတို့သမီးများကို သူတို့အား မယားအဖြစ် မပေးစားနိုင်” ဟု ဆိုကြ၏။ ¹⁹သူတို့က “ဗေသလမြို့မြောက်ဘက်၊ ဗေသလမြို့မှ ရှေခင်မြို့သို့ တက်သွားသောလမ်း၏အရှေ့ဘက်၊ လေဗောနမြို့တောင်ဘက်တွင်ရှိသော ရှိလောမြို့၌ ငါတို့၏ခမည်းတော်၏ နှစ်စဉ်ပွဲတော်ရှိ၏” ဟု ဆိုကြ၏။ ²⁰ထို့နောက် သူတို့သည် ဗင်္ယာမိန်အမျိုးသားတို့အား “သွား၍ စပျစ်ဥယျာဉ်များ၌ ပုန်းနေကြလော့။ ²¹စောင့်ကြည့်ကြလော့။ ရှိလောမြို့သူ အပျိုတို့သည် ကခုန်ရန်ထွက်လာသောအခါ စပျစ်ဥယျာဉ်များမှ ပြေးထွက်၍ ရှိလောမြို့သူ အပျိုတို့ထဲမှ လူတိုင်း မိမိအတွက် မယားတစ်ဦးစီကို ဖမ်းယူပြီးလျှင် ဗင်္ယာမိန်ပြည်သို့ သွားကြလော့။ ²²သူတို့၏ဖခင်များ သို့မဟုတ် ညီအစ်ကိုတို့သည် ငါတို့ထံ၌ အပြစ်တင်ရန်လာသောအခါ ‘ငါတို့သည် စစ်ပွဲ၌ လူတိုင်းအတွက် မယားကို မဖမ်းယူနိုင်ခဲ့သဖြင့်လည်းကောင်း၊ သင်တို့ကိုယ်တိုင်လည်း သူတို့အား မယားမပေးစားခဲ့သဖြင့်လည်းကောင်း၊ ငါတို့မျက်နှာကိုထောက်၍ သူတို့အား ကျေးဇူးပြုကြပါ။ သို့မဟုတ်လျှင် ယခုအခါ သင်တို့၌ အပြစ်ရှိလိမ့်မည်’ ဟု ငါတို့ပြောကြမည်” ဟု မှာထားကြ၏။

²³ဗင်္ယာမိန်အမျိုးသားတို့သည် ထိုသို့ပြု၍ မိမိတို့ဖမ်းယူသော ကခုန်သူတို့ထဲမှ လူတိုင်းအတွက် မယားတစ်ဦးစီကို သိမ်းယူပြီးလျှင် မိမိတို့အမွေခံရာသို့ပြန်သွား၍ မြို့တို့ကို ပြန်လည်တည်ဆောက်ကာ ထိုအရပ်၌ နေထိုင်ကြ၏။ ²⁴ထိုအခါ ဣသရေလအမျိုးသားတို့သည် ထိုအရပ်မှ အသီးသီး မိမိတို့အနွယ်နှင့် အဆွေအမျိုးထံသို့ ထွက်ခွာကြ၏။ လူတိုင်း ထိုအရပ်မှ မိမိအမွေခံရာသို့ ထွက်သွားကြ၏။ ²⁵ထိုကာလ၌ ဣသရေလအမျိုး၌ ရှင်ဘုရင်မရှိသဖြင့် လူတိုင်း မိမိ၏အမြင်၌ မှန်ရာကိုသာ ပြုမူကြ၏။