رهبرَ 20 FHB Father's Heart Bible™

20 ¹سڀ اسرائيلي ٻاهر نڪتا، ۽ دان کان بيرشبع تائين ۽ جلعاد جي ملڪ سميت سڄي جماعت هڪ ماڻهوءَ وانگر مصفاه ۾ اسان جي پيءُ جي اڳيان گڏ ٿي. ²سڀني ماڻهن جا اڳواڻ، يعني اسرائيل جا سڀ قبيلا، اسان جي پيءُ جي قوم جي جماعت ۾ پنهنجي جاءِ تي بيٺا، جن ۾ چار لک پيادا تلوار ڌاريندڙ هئا. ³بنيمين جي ماڻهن ٻڌو تہ اسرائيلي مصفاه ڏانهن چڙهي ويا آهن. تڏهن اسرائيلين چيو تہ ”اسان کي ٻڌايو، هيءَ برائي ڪيئن ٿي؟“

⁴قتل ٿيل عورت جي مڙس لاوي وراڻيو تہ ”آءٌ ۽ منهنجي ڪنيز بنيمين جي جبعه ۾ رات گذارڻ آياسين. ⁵جبعه جا ماڻهو منهنجي پٺيان آيا ۽ رات جو گهر کي گهيري مون کي ماري ڇڏڻ جو ارادو ڪيائون. منهنجي ڪنيز جي بي حرمتي ڪيائون ۽ هوءَ مري وئي. ⁶پوءِ مون پنهنجي ڪنيز کي کڻي ٽڪرا ٽڪرا ڪري اسرائيل جي سڄي ميراث ۾ موڪليم، ڇاڪاڻ تہ هنن اسرائيل ۾ شرمناڪ بدڪاري ڪئي آهي. ⁷اي سڀ اسرائيليو، ڏسو، هتي ئي پنهنجو فيصلو ۽ صلاح ڏيو.“

⁸سڀ ماڻهو هڪ ٿي اُٿي بيٺا ۽ چيائون تہ ”اسان مان ڪو بہ پنهنجي خيمي ڏانهن نہ ويندو، ڪو بہ پنهنجي گهر نہ موٽندو. ⁹هاڻي جبعه سان اسين هيئن ڪنداسين تہ قرعو وجهي ان تي چڙهائي ڪنداسين. ¹⁰اسرائيل جي هر قبيلي مان هر سؤ ماڻهن مان ڏهه، هر هزار مان سؤ ۽ هر ڏهن هزارن مان هڪ هزار ماڻهو چونڊينداسين، جيئن اهي بنيمين جي جبعه ڏانهن وڃڻ وارن ماڻهن لاءِ رسد آڻين، ۽ لشڪر اسرائيل ۾ ڪيل سموري بدڪاري جو بدلو چڪائي.“ ¹¹سو اسرائيل جا سڀ ماڻهو هڪ ٿي شهر جي خلاف گڏ ٿيا. ¹²اسرائيل جي قبيلن بنيمين جي سڄي قبيلي ۾ ماڻهو موڪلي پڇيو تہ ”اوهان ۾ هيءَ ڪهڙي برائي ٿي آهي؟ ¹³هاڻي جبعه جا اهي بدمعاش اسان جي حوالي ڪريو، تہ جيئن اسين کين قتل ڪريون ۽ اسرائيل مان برائي ڪڍي ڇڏيون.“ پر بنيمين جا ماڻهو پنهنجن ڀائرن، اسرائيلين جو آواز ٻڌڻ لاءِ راضي نہ ٿيا.

¹⁴بلڪ بنيمين جا ماڻهو پنهنجن شهرن مان جبعه ۾ گڏ ٿيا، تہ جيئن اسرائيلين سان وڙهڻ وڃن. ¹⁵ان ڏينهن بنيمين پنهنجن شهرن مان ڇهويهه هزار تلوار ڌاريندڙ ماڻهن جي ڳڻپ ڪئي، ان کان سواءِ جبعه جي رهاڪن مان ست سؤ چونڊيل ماڻهو. ¹⁶انهن سڀني لشڪرين ۾ ست سؤ چونڊيل کٻا ماڻهو هئا، جن مان هر هڪ گوپڻ سان وار تي پٿر اهڙو هڻندو هو جو نشانو نہ چُڪندو هو. ¹⁷بنيمين کان سواءِ اسرائيل جي ماڻهن جي ڳڻپ ٿي تہ چار لک تلوار ڌاريندڙ هئا، جيڪي سڀ جنگي ماڻهو هئا.

¹⁸اسرائيلي اُٿي بيت ايل ڏانهن چڙهي ويا ۽ اسان جي پيءُ کان پڇيائون تہ ”بنيمين جي ماڻهن سان وڙهڻ لاءِ اسان مان پهرين ڪير چڙهي؟“ تڏهن اسان جي پيءُ فرمايو تہ ”يهوداه پهرين چڙهندو.“

¹⁹سو اسرائيلي صبح جو اُٿيا ۽ جبعه جي ويجهو خيما کوڙيائون. ²⁰اسرائيل جا ماڻهو بنيمين سان جنگ ڪرڻ لاءِ نڪتا ۽ جبعه وٽ سندن مقابلي ۾ صفون ٻڌي بيٺا. ²¹بنيمين جا ماڻهو جبعه مان نڪري آيا ۽ ان ڏينهن ميدان ۾ باويهه هزار اسرائيلي ڪٽي وڌائون. ²²پر اسرائيل جي لشڪر همت ڪئي ۽ جتي پهرين ڏينهن بيٺا هئا، اتي ئي ٻيهر جنگ جي صف ٻڌي.

²³اسرائيلي چڙهي ويا، شام تائين اسان جي پيءُ جي اڳيان روئي پڇيائون تہ ”ڇا اسين وري پنهنجن ڀائرن بنيمين جي ماڻهن سان وڙهون؟“ تڏهن اسان جي پيءُ فرمايو تہ ”انهن تي چڙهائي ڪريو.“

²⁴سو اسرائيلي ٻئي ڏينهن بنيمين جي ماڻهن جي سامهون آيا. ²⁵بنيمين ٻئي ڏينهن جبعه مان سندن مقابلي لاءِ نڪتو ۽ ٻيا ارڙهن هزار اسرائيلي ڪٽي وڌائين، جيڪي سڀ تلوار ڌاريندڙ هئا.

²⁶پوءِ سڀ اسرائيلي، سڄو لشڪر، بيت ايل ڏانهن چڙهي ويا ۽ اتي اسان جي پيءُ جي اڳيان روئندا ويٺا. ان ڏينهن شام تائين روزو رکيائون ۽ سندس اڳيان ساڙڻ واريون قربانيون ۽ سلامتيءَ جون قربانيون پيش ڪيائون. ²⁷اسرائيلين اسان جي پيءُ کان پڇيو. (انهن ڏينهن ۾ اسان جي پيءُ جي عهد جو صندوق اتي هو،

²⁸هارون جي پٽ اليعزر جو پٽ فينحاس ان جي اڳيان خدمت ڪندو هو.) هنن پڇيو تہ ”ڇا اسين وري پنهنجن ڀائرن بنيمين جي ماڻهن سان وڙهڻ نڪرون يا بس ڪريون؟“ اسان جي پيءُ فرمايو تہ ”چڙهو، ڇاڪاڻ تہ سڀاڻي آءٌ کين اوهان جي هٿ ۾ ڏيندس.“

²⁹پوءِ اسرائيل جبعه جي چوڌاري گهات ۾ ماڻهو ويهاريا. ³⁰ٽئين ڏينهن اسرائيلين بنيمين جي ماڻهن تي چڙهائي ڪئي ۽ اڳي وانگر جبعه جي سامهون پنهنجون جايون ورتيون. ³¹بنيمين جا ماڻهو مقابلي لاءِ نڪتا ۽ شهر کان پري ڇڪجي ويا. اڳي وانگر ماڻهن کي ڪٽڻ لڳا، ۽ ميدان ۾ ۽ انهن رستن تي، جن مان هڪ بيت ايل ڏانهن ۽ ٻيو جبعه ڏانهن وڃي ٿو، اٽڪل ٽيهه اسرائيلي ماري ڇڏيائون.

³²بنيمين جي ماڻهن چيو تہ ”اسين کين اڳي وانگر ڀڄائي رهيا آهيون.“ پر اسرائيلين چيو هو تہ ”اچو تہ ڀڄون ۽ کين شهر کان ڇڪي رستن ڏانهن آڻيون.“

³³اسرائيل جا سڀ ماڻهو پنهنجين جاين تان اُٿيا ۽ بعل تمر وٽ صف ٻڌي بيٺا، ۽ اسرائيل جو گهات جبع جي اولهه ۾ پنهنجي جاءِ تان ٻاهر ڪڏي نڪتو. ³⁴اسرائيل جا ڏهه هزار چونڊيل ماڻهو جبعه تي چڙهي آيا ۽ جنگ ڏاڍي سخت ٿي؛ پر بنيمين جي ماڻهن کي خبر ئي نہ هئي تہ مٿن آفت ويجهي اچي رهي آهي. ³⁵اسان جي پيءُ بنيمين کي اسرائيل جي اڳيان شڪست ڏني؛ ان ڏينهن اسرائيلين بنيمين جا پنجويهه هزار هڪ سؤ ماڻهو ماري ڇڏيا، جيڪي سڀ تلوار ڌاريندڙ هئا. ³⁶بنيمين جي ماڻهن ڏٺو تہ هو هارائجي ويا آهن. اسرائيل جي ماڻهن بنيمين جي اڳيان جاءِ ڇڏي ڏني، ڇاڪاڻ تہ کين انهيءَ گهات تي ڀروسو هو جيڪو هنن جبعه جي خلاف ويهاريو هو. ³⁷گهات اوچتو جبعه تي ڇاپو هنيو؛ ڦهلجي ويا ۽ سڄي شهر کي تلوار سان ماري ڇڏيائون. ³⁸اسرائيل جي ماڻهن ۽ گهات جي وچ ۾ نشان هي مقرر ٿيل هو تہ شهر مان دونهين جو وڏو ڪڪر مٿي چڙهي. ³⁹اسرائيل جا ماڻهو جنگ ۾ ڦري موٽيا. بنيمين کين ڪٽڻ شروع ڪيو هو، اٽڪل ٽيهن کي ماري چڪو هو، ۽ پاڻ ۾ چيائين تہ ”يقيناً هي پهرين جنگ وانگر اسان جي اڳيان هارائجي ويا آهن.“ ⁴⁰جڏهن شهر مان دونهين جو ٿنڀو مٿي چڙهڻ لڳو، تڏهن بنيمين جي ماڻهن پوئتي ڏٺو تہ سڄو شهر دونهون ٿي آسمان ڏانهن چڙهي رهيو هو. ⁴¹اسرائيل جا ماڻهو ڦريا، ۽ بنيمين جا ماڻهو ڀؤ کائي ويا، ڇاڪاڻ تہ ڏٺائون تہ مٿن آفت اچي پهتي آهي. ⁴²سو اهي اسرائيل جي ماڻهن جي اڳيان بيابان ڏانهن ڦريا، پر جنگ کين اچي پهتي، ۽ شهرن مان آيل ماڻهن وچ ۾ ئي کين ڪٽي ڇڏيو. ⁴³کين گهيري ورتائون، پٺيان پيا ۽ جبعه جي اوڀر ۾ سندن آرام جي جاءِ تي کين اچي پڪڙيائون. ⁴⁴بنيمين جا ارڙهن هزار ماڻهو ڪري پيا، جيڪي سڀ بهادر هئا. ⁴⁵باقي ماڻهو بيابان ڏانهن رمون جي پٿر ڏانهن ڀڄي ويا، پر اسرائيلين رستن تي پنج هزار ڪٽي ڇڏيا ۽ گدعوم تائين پٺيان پئجي ٻيا ٻه هزار ماري ڇڏيائون. ⁴⁶سو ان ڏينهن بنيمين جا جيڪي ڪل ڪري پيا، سي پنجويهه هزار تلوار ڌاريندڙ هئا، جيڪي سڀ بهادر هئا. ⁴⁷پر ڇهه سؤ ماڻهو ڀڄي بيابان ۾ رمون جي پٿر ڏانهن هليا ويا ۽ اتي چار مهينا رهيا. ⁴⁸اسرائيل جا ماڻهو بنيمين جي ماڻهن تي موٽي آيا ۽ کين تلوار سان ماري ڇڏيائون، سڄو شهر، ماڻهو، جانور ۽ جيڪو ڪجهه مليائون. پنهنجي رستي ۾ ايندڙ هر شهر کي بہ باھ ڏئي ساڙي ڇڏيائون.