Wong Lanang Kang Jenenge Boas
Rut metu ngenèni lan tekan, dudu kanthi kebeneran, ing pategalané Boas, sedulur. Boas ngayomi dhèwèké, maringi pangan, lan mberkahi dhèwèké amarga ngungsi ana ing sangisoré swiwiné Rama kita. Naomi krungu jeneng iku lan ngenali yèn ana panebus ing kulawarga.
2 1Naomi duwe sanak kadang saka pihak bojone, yaiku wong kang kajen lan sugih saka trahe Elimelekh, kang jenenge Boas. 2Rut, wong wadon Moab mau, matur marang Naomi: “Kula badhe kesah ngasag wuwulen wonten ing wingkingipun tiyang ingkang ngeparengaken kula.” Wangsulane Naomi: “Iya, lungaa, anakku.”
3Banjur Rut lunga lan ngasag ana ing samburine wong-wong kang padha derep. Kabeneran dheweke tekan pategalan kang diduweni Boas, saka brayate Elimelekh.
4Dumadakan Boas teka saka Betlehem, banjur ngucap marang wong-wong kang padha derep: “Rama kita nunggila karo kowe kabeh.” Wangsulane wong-wong mau: “Rama kita mugi mberkahana panjenengan.”
5Banjur Boas takon marang mandhore kang ngawasi wong-wong derep: “Wong wadon enom iki anake sapa?”
6Wangsulane mandhor mau: “Punika wong wadon enom bangsa Moab, ingkang wangsul kaliyan Naomi saking tanah Moab. 7Aturipun: ‘Kula nyuwun palilah ngasag lan nglempakaken wuwulen ing antawisipun pantun, wonten ing wingkingipun tiyang ingkang sami derep.’ Piyambakipun sampun dhateng lan tansah nyambut damel wiwit enjing ngantos sapunika, namung ngaso sakedhap wonten ing gubug.”
8Boas kandha marang Rut: “Rungokna, anakku. Aja ngasag ana ing pategalan liya lan aja lunga saka kene; cedhaka karo para batur wadonku enom. 9Delengen pategalan kang padha diderep dening wong-wong wadon mau, lan tutna ing samburine. Aku wis prentah marang para bocah lanang supaya aja padha ngganggu kowe. Yen kowe ngelak, ngombea saka jun kang wis diisi dening para bocah lanang mau.”
10Rut banjur sujud nganti raine konjem ing lemah, sarta matur marang Boas: “Punapa sababipun kula ngantos manggih sih wonten ing paningal panjenengan, ngantos panjenengan nggatosaken dhateng kula, tiyang ngamanca punika?”
11Wangsulane Boas: “Aku wis krungu kabeh apa kang wis koklakoni kanggo maratuwamu wadon sawise bojomu mati—kepriye anggonmu ninggal bapak, biyung lan tanah kelairanmu, banjur teka marang bangsa kang durung koksumurupi sadurunge. 12Muga-muga Rama kita males panggawemu; muga-muga Rama kita, Gusti Allahe Israel, kang swiwine dadi pangungsenmu, paring ganjaran kang sampurna marang kowe.”
13“Mugi kula tansah manggih sih wonten ing paningal panjenengan, bendara,” aturipun Rut, “awit panjenengan sampun nglipur kula lan ngandika kanthi becik dhateng abdi panjenengan, sanadyan kula sanes salah satunggaling abdi panjenengan.”
14Nalika wayah mangan, Boas kandha: “Mrenea, mangana roti, lan celupna potonganmu ing cokak anggur.” Rut banjur lungguh ing sandhinge wong-wong kang padha derep; Boas ngulungake gandum panggang marang dheweke. Rut mangan nganti wareg, lan isih ana turahane.
15Bareng Rut ngadeg arep ngasag maneh, Boas prentah marang para bocah lanange: “Negna dheweke ngasag uga ing antarane pantun-pantun kang wis diberkas; aja padha gawe wirange. 16Malah tariken wuwulen saka berkas-berkas kanggo dheweke, lan tinggalen supaya dipek dheweke, sarta aja padha nyrengeni dheweke.”
17Rut ngasag ing pategalan nganti sore, banjur nutu apa kang wis diklumpukake—kira-kira rong puluh liter jewawut. 18Banjur digawa menyang kutha, lan maratuwane weruh sepira akehe asile anggone ngasag. Rut uga ngetokake lan menehi maratuwane apa kang isih turah sawise dheweke mangan nganti wareg.
19Pitakone maratuwane: “Ngendi anggonmu ngasag dina iki? Ing ngendi kowe nyambut gawe? Binerkahana wong kang wis nggatekake kowe!” Rut banjur ngandhakake pategalane sapa anggone nyambut gawe: “Wong kang dakkancani nyambut gawe dina iki aran Boas.”
20Pangucape Naomi marang mantune: “Muga-muga Rama kita mberkahi wong iku, kang sih-kadarmane ora tau ninggal wong kang isih urip lan wong kang wis mati.” Naomi nambahi: “Wong iku sanak kadang kita kang cedhak, salah sawijining panebus kita.” a a v20 Naomi nyebut Boas minangka salah sawijining panebus-sanak kadange — sanak kadang kang duwe hak nebus apa kang wis ilang lan mbalekake kaanane brayat. Peran Boas ing kene dadi pralambang Gusti Yesus, Panebus kita, kang mbayar reregan supaya bisa nggawa kita mulih marang Rama kita.
21Rut, wong wadon Moab mau, banjur matur: “Malah piyambakipun ngandika dhateng kula: ‘Tetepa karo para buruhku nganti padha rampung anggone panen kabeh.’”
22Pangucape Naomi marang Rut, mantune: “Becik, anakku—metua bebarengan karo para wong wadone enom, supaya kowe ora diganggu ing pategalan liya.” 23Rut banjur tetep cedhak karo para wong wadone Boas kang enom, ngasag nganti rampung mangsa panen jewawut lan gandum, sarta tetep manggon karo maratuwane.