’n Man met die naam Boas
Rut gaan uit om are op te tel en kom, nie toevallig nie, op die land van Boas, 'n bloedverwant, uit. Hy beskerm haar, gee haar kos en seën haar omdat sy onder ons Vader se vlerke skuiling gesoek het. Naomi hoor die naam en herken 'n losser in die familie.
2 1Naomi het ’n familielid aan haar man se kant gehad, ’n vooraanstaande, welgestelde man uit Elimelek se geslag, met die naam Boas. 2Rut, die Moabitiese vrou, het vir Naomi gesê: “Laat ek na die land toe gaan en are optel agter iemand wat vir my goedgesind is.” Toe sê sy: “Gaan, my dogter.”
3Sy het toe uitgegaan en agter die snymaaiers are opgetel, en sy het toevallig gekom op die stuk land wat aan Boas uit Elimelek se familie behoort het.
4Net toe het Boas van Betlehem af gekom en vir die snymaaiers gesê: “Mag ons Vader by julle wees.” “Mag ons Vader jou seën,” het hulle geantwoord.
5Toe sê Boas vir sy voorman: “Wie se jong vrou is dit?”
6Die voorman het geantwoord: “Dit is die jong Moabitiese vrou wat saam met Naomi uit die land Moab teruggekom het. 7Sy het gesê: ‘Laat my asseblief are optel en tussen die gerwe agter die snymaaiers bymekaarmaak.’ Sy het gekom en het van die oggend af tot nou toe gebly, en net ’n rukkie in die afdak gerus.”
8Boas het vir Rut gesê: “Luister, my dogter. Moenie in ’n ander land are optel of hiervandaan weggaan nie; bly naby my jong vroue. 9Hou die land dop waar hulle oes en loop agter hulle aan. Ek het die jong mans gesê om jou nie aan te raak nie. Wanneer jy dors is, drink uit die kanne wat die jong mans gevul het.”
10Sy het met haar gesig tot op die grond gebuig en vir hom gevra: “Waarom het ek guns in u oë gevind, dat u my raaksien, ’n vreemdeling?”
11Boas het geantwoord: “Ek het alles gehoor wat jy vir jou skoonmoeder gedoen het vandat jou man gesterf het — hoe jy jou vader, moeder en jou vaderland verlaat het om na ’n volk te kom wat jy voorheen nie geken het nie. 12Mag ons Vader jou daad vergeld; mag ons Vader, die God van Israel, onder wie se vleuels jy skuiling kom soek het, jou ten volle beloon.”
13“Mag ek guns in u oë vind, my heer,” het sy gesê, “want u het my getroos en vriendelik met u dienares gepraat, al is ek nie een van u dienaresse nie.”
14Met etenstyd het Boas gesê: “Kom hier, eet van die brood en doop jou stukkie in die wynasyn.” Sy het langs die snymaaiers gaan sit; hy het vir haar gebraaide koring aangegee. Sy het versadig geëet en het nog oorgehad.
15Toe sy opstaan om are op te tel, het Boas sy jong mans beveel: “Laat haar selfs tussen die gerwe are optel; moenie haar verneder nie. 16Trek eerder vir haar halms uit die bondels uit en los dit vir haar om op te tel, en moenie haar teregwys nie.”
17Sy het tot in die aand in die land are opgetel en toe uitgeslaan wat sy bymekaargemaak het — omtrent twintig liter gars. 18Sy het dit na die dorp toe gedra; haar skoonmoeder het gesien hoeveel sy opgetel het. Sy het ook uitgehaal en vir haar gegee wat sy oorgehou het nadat sy versadig geëet het.
19Haar skoonmoeder het gevra: “Waar het jy vandag bymekaargemaak? Waar het jy gewerk? Geseënd is die man wat jou raakgesien het!” Rut het vertel by wie se land sy was: “Die man by wie ek vandag gewerk het, is Boas.”
20Naomi het vir haar skoondogter gesê: “Mag ons Vader hom seën, wie se troue liefde nie die lewendes of die dooies verlaat het nie.” Sy het bygevoeg: “Hy is ’n naby familielid, een van ons lossers.” a a v20 Naomi noem Boas as een van hulle lossers — die familielid met die reg om terug te koop wat verlore was en die familie te herstel. Boas se rol hier is ’n voorafskaduwing van Jesus, ons Verlosser wat die prys betaal om ons tuis te bring by ons Vader.
21Toe sê Rut, die Moabitiese vrou: “Hy het selfs vir my gesê: ‘Bly by my werkers totdat hulle my hele oes afgehandel het.’”
22Naomi het vir haar skoondogter Rut gesê: “Goed, my dogter — gaan saam met sy jong vroue uit, sodat jy nie in ’n ander land leed aangedoen word nie.” 23Sy het naby Boas se jong vroue gebly en are opgetel totdat die gars- en koringoeste verby was, en sy het by haar skoonmoeder gewoon.
