ରତର ବିବରଣ 2 FHB Father's Heart Bible™

2 ¹ନୟମୀଙ୍କ ସ୍ଵାମୀଙ୍କ ସମ୍ପର୍କରେ ଜଣେ କୁଟୁମ୍ବ ଥିଲେ, ଯେ ଏଲିମେଲକଙ୍କ ବଂଶର ଜଣେ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ ଓ ଧନୀ ବ୍ୟକ୍ତି, ତାହାଙ୍କ ନାମ ବୋୟଜ ଥିଲା। ²ମୋୟାବୀୟା ରୂତ ନୟମୀଙ୍କୁ କହିଲା, “ମୁଁ କ୍ଷେତକୁ ଯାଇ, ଯାହାଠାରୁ ଅନୁଗ୍ରହ ପାଇବି, ତାହାର ପଛେ ପଛେ ଶୀଷା ସଂଗ୍ରହ କରିବି।” ସେ କହିଲେ, “ଯାଅ, ମୋʼ ଝିଅ।”

³ତେଣୁ ସେ ବାହାରିଯାଇ କ୍ଷେତରେ ଶସ୍ୟଛେଦକମାନଙ୍କ ପଛେ ପଛେ ଶୀଷା ସଂଗ୍ରହ କଲା, ଆଉ ଏଲିମେଲକଙ୍କ ବଂଶୀୟ ବୋୟଜଙ୍କ କ୍ଷେତ ଭାଗକୁ ହଠାତ୍ ଆସି ପହଞ୍ଚିଲା।

⁴ଠିକ୍ ସେହି ସମୟରେ ବୋୟଜ ବେଥଲିହିମରୁ ଆସି ଶସ୍ୟଛେଦକମାନଙ୍କୁ କହିଲେ, “ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ସଙ୍ଗେ ଥାଉନ୍ତୁ।” ସେମାନେ ଉତ୍ତର ଦେଲେ, “ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ଆପଣଙ୍କୁ ଆଶୀର୍ବାଦ କରନ୍ତୁ।”

⁵ତତ୍ପରେ ବୋୟଜ ଶସ୍ୟଛେଦକମାନଙ୍କ ଉପରେ ନିଯୁକ୍ତ ଆପଣା ଦାସକୁ ପଚାରିଲେ, “ଏ ଯୁବତୀ କାହାର?”

⁶ଶସ୍ୟଛେଦକମାନଙ୍କ ଉପରେ ନିଯୁକ୍ତ ଦାସ ଉତ୍ତର ଦେଲା, “ଏ ସେହି ମୋୟାବୀୟା ଯୁବତୀ, ଯେ ମୋୟାବ ଦେଶରୁ ନୟମୀଙ୍କ ସଙ୍ଗେ ଫେରିଆସିଅଛି। ⁷ସେ କହିଥିଲା, ‘ବିନତି କରୁଅଛି, ମୋତେ ଶସ୍ୟଛେଦକମାନଙ୍କ ପଛେ ପଛେ ବିଡ଼ାସବୁ ମଧ୍ୟରେ ଶୀଷା ସଂଗ୍ରହ କରିବାକୁ ଦିଅ।’ ତେଣୁ ସେ ଆସି ପ୍ରଭାତଠାରୁ ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ରହିଅଛି, କେବଳ ଅଳ୍ପ ସମୟ କୁଟୀରରେ ବିଶ୍ରାମ କରିଅଛି।”

⁸ବୋୟଜ ରୂତକୁ କହିଲେ, “ଶୁଣ, ମୋʼ ଝିଅ। ଅନ୍ୟ କ୍ଷେତକୁ ଶୀଷା ସଂଗ୍ରହ କରିବାକୁ ଯାଅ ନାହିଁ, କିଅବା ଏ ସ୍ଥାନ ଛାଡ଼ି ଯାଅ ନାହିଁ; ମାତ୍ର ମୋʼ ଯୁବତୀମାନଙ୍କ ସଙ୍ଗେ ଲାଗି ରୁହ। ⁹ସେମାନେ ଯେଉଁ କ୍ଷେତ କାଟୁଛନ୍ତି, ତହିଁ ପ୍ରତି ଦୃଷ୍ଟି ରଖ ଓ ସେମାନଙ୍କ ପଛେ ପଛେ ଯାଅ। ମୁଁ ଯୁବକମାନଙ୍କୁ ଆଜ୍ଞା ଦେଇଅଛି ଯେ ସେମାନେ ତୁମ୍ଭକୁ ସ୍ପର୍ଶ ନ କରନ୍ତୁ। ତୃଷ୍ଣା ହେଲେ, ଯୁବକମାନେ ଯେଉଁ କୁମ୍ଭରେ ଜଳ ଭରିଛନ୍ତି, ତହିଁରୁ ଯାଇ ପାନ କର।”

¹⁰ସେତେବେଳେ ସେ ଭୂମିରେ ମୁହଁ ମାଡ଼ି ପ୍ରଣାମ କରି ତାହାଙ୍କୁ କହିଲା, “ମୁଁ ତ ବିଦେଶିନୀ, ତଥାପି ଆପଣ ମୋତେ ମନୋଯୋଗ କରୁଅଛନ୍ତି; ମୁଁ କିପରି ଆପଣଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟିରେ ଅନୁଗ୍ରହ ପାଇଲି?”

¹¹ବୋୟଜ ଉତ୍ତର ଦେଲେ, “ତୁମ୍ଭ ସ୍ଵାମୀଙ୍କ ମୃତ୍ୟୁ ପରଠାରୁ ତୁମ୍ଭେ ଆପଣା ଶାଶୁ ନିମନ୍ତେ ଯାହା ଯାହା କରିଅଛ, ତାହାସବୁ ମୁଁ ଶୁଣିଅଛି—କିପରି ତୁମ୍ଭେ ଆପଣା ପିତା, ମାତା ଓ ଜନ୍ମଭୂମି ଛାଡ଼ି, ପୂର୍ବେ ଅଜ୍ଞାତ ଏକ ଗୋଷ୍ଠୀ ନିକଟକୁ ଆସିଅଛ। ¹²ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ତୁମ୍ଭ କର୍ମର ପ୍ରତିଫଳ ଦିଅନ୍ତୁ; ଇସ୍ରାଏଲର ପରମେଶ୍ଵର ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା, ଯାହାଙ୍କ ପକ୍ଷ ତଳେ ତୁମ୍ଭେ ଆଶ୍ରୟ ନେବାକୁ ଆସିଅଛ, ସେ ତୁମ୍ଭକୁ ପୂର୍ଣ୍ଣ ପୁରସ୍କାର ଦିଅନ୍ତୁ।”

¹³ସେ କହିଲା, “ହେ ମୋʼ ପ୍ରଭୁ, ମୁଁ ଆପଣଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟିରେ ଅନୁଗ୍ରହ ପାଏ; କାରଣ ମୁଁ ଆପଣଙ୍କ ଦାସୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଜଣେ ନ ହେଲେ ହେଁ, ଆପଣ ମୋତେ ସାନ୍ତ୍ଵନା ଦେଇଅଛନ୍ତି ଓ ଆପଣା ଦାସୀ ସହିତ ଦୟାଳୁ ବାକ୍ୟ କହିଅଛନ୍ତି।”

¹⁴ଭୋଜନ ସମୟରେ ବୋୟଜ କହିଲେ, “ଏଠାକୁ ଆସ, କିଛି ରୁଟି ଖାଅ, ଆପଣା ରୁଟିଖଣ୍ଡ ଅମ୍ଲରସରେ ବୁଡ଼ାଅ।” ତେଣୁ ସେ ଶସ୍ୟଛେଦକମାନଙ୍କ ପାଖରେ ବସିଲା; ଆଉ ସେ ତାହାକୁ ଭଜା ଶସ୍ୟ ଦେଲେ। ସେ ତୃପ୍ତି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଖାଇଲା ଓ କିଛି ଅବଶିଷ୍ଟ ରଖିଲା।

¹⁵ପୁଣି ସେ ଶୀଷା ସଂଗ୍ରହ କରିବାକୁ ଉଠନ୍ତେ, ବୋୟଜ ଆପଣା ଯୁବକମାନଙ୍କୁ ଆଜ୍ଞା ଦେଇ କହିଲେ, “ତାହାକୁ ବିଡ଼ାସବୁ ମଧ୍ୟରେ ସୁଦ୍ଧା ଶୀଷା ସଂଗ୍ରହ କରିବାକୁ ଦିଅ; ତାହାକୁ ଲଜ୍ଜା ଦିଅ ନାହିଁ। ¹⁶ବରଂ ତାହା ନିମନ୍ତେ ବିଡ଼ାରୁ କେତେକ ଶୀଷା ଟାଣି କାଢ଼ି, ତାହା ସଂଗ୍ରହ କରିବା ପାଇଁ ଛାଡ଼ିଦିଅ, ଆଉ ତାହାକୁ ଧମକ ଦିଅ ନାହିଁ।”

¹⁷ଏହିପରି ସେ ସନ୍ଧ୍ୟା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ କ୍ଷେତରେ ଶୀଷା ସଂଗ୍ରହ କଲା, ପୁଣି ସଂଗୃହୀତ ଶସ୍ୟ ପିଟି ବାହାର କଲା—ତାହା ପ୍ରାୟ କୋଡ଼ିଏ ସେର ଯବ ହେଲା। ¹⁸ସେ ତାହା ନଗରକୁ ବୋହିନେଲା; ଆଉ ତାହାର ଶାଶୁ ସେ କେତେ ଶୀଷା ସଂଗ୍ରହ କରିଅଛି, ତାହା ଦେଖିଲେ। ପୁଣି ସେ ଆପଣା ତୃପ୍ତିରେ ଭୋଜନ କଲା ପରେ ଯାହା ରଖିଥିଲା, ତାହା ବାହାର କରି ଶାଶୁଙ୍କୁ ଦେଲା।

¹⁹ତାହାର ଶାଶୁ ପଚାରିଲେ, “ଆଜି ତୁମ୍ଭେ କେଉଁଠାରେ ଶୀଷା ସଂଗ୍ରହ କଲ? କେଉଁଠାରେ କାର୍ଯ୍ୟ କଲ? ଯେ ତୁମ୍ଭ ପ୍ରତି ମନୋଯୋଗ କଲେ, ସେ ଆଶୀର୍ବାଦ ପ୍ରାପ୍ତ ହେଉନ୍ତୁ।” ତେଣୁ ରୂତ ଆପଣା କର୍ମକର୍ତ୍ତାର ନାମ ଜଣାଇ କହିଲା, “ଯାହାଙ୍କ ସଙ୍ଗେ ମୁଁ ଆଜି କାର୍ଯ୍ୟ କଲି, ସେହି ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କ ନାମ ବୋୟଜ।”

²⁰ନୟମୀ ଆପଣା ବୋହୂକୁ କହିଲେ, “ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ତାହାଙ୍କୁ ଆଶୀର୍ବାଦ କରନ୍ତୁ, ଯାହାଙ୍କ ଦୟା ଜୀବିତ କି ମୃତ ଲୋକଙ୍କଠାରୁ ଦୂର ହୋଇ ନାହିଁ।” ସେ ଆହୁରି କହିଲେ, “ସେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କର ଜଣେ ନିକଟ କୁଟୁମ୍ବ, ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ମୁକ୍ତିକର୍ତ୍ତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଜଣେ।” ^a a v20 ନୟମୀ ବୋୟଜଙ୍କୁ ସେମାନଙ୍କର ଜଣେ କୁଟୁମ୍ବ-ମୁକ୍ତିକର୍ତ୍ତା ବୋଲି ନାମ ଦେଉଅଛନ୍ତି—ଯେଉଁ କୁଟୁମ୍ବର ହଜିଯାଇଥିବା ସମ୍ପତ୍ତି ପୁନର୍ବାର କ୍ରୟ କରି ପରିବାରକୁ ପୁନଃସ୍ଥାପିତ କରିବାର ଅଧିକାର ଥାଏ। ବୋୟଜଙ୍କ ଏହି ଭୂମିକା ଯୀଶୁଙ୍କର ପୂର୍ବାଭାସ ଦିଏ, ଯେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ମୁକ୍ତିକର୍ତ୍ତା, ଆମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ନିକଟକୁ ଗୃହକୁ ଆଣିବା ନିମନ୍ତେ ମୂଲ୍ୟ ଦେଇଥାଆନ୍ତି।

²¹ତତ୍ପରେ ମୋୟାବୀୟା ରୂତ କହିଲା, “ସେ ମୋତେ ଏହା ସୁଦ୍ଧା କହିଲେ, ‘ମୋହର ସମସ୍ତ ଶସ୍ୟ କଟା ସମାପ୍ତ ନ ହେବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ତୁମ୍ଭେ ମୋʼ କର୍ମଚାରୀମାନଙ୍କ ସଙ୍ଗେ ଲାଗି ରୁହ।’”

²²ନୟମୀ ଆପଣା ବୋହୂ ରୂତକୁ କହିଲେ, “ଭଲ, ମୋʼ ଝିଅ—ତୁମ୍ଭେ ତାହାଙ୍କ ଯୁବତୀମାନଙ୍କ ସଙ୍ଗେ ବାହାରିଯାଅ, ଯେପରି ଅନ୍ୟ କ୍ଷେତରେ ତୁମ୍ଭର କୌଣସି ଅନିଷ୍ଟ ନ ହୁଏ।” ²³ଏଣୁ ଯବ ଓ ଗହମ କଟା ସମାପ୍ତ ନ ହେବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେ ବୋୟଜଙ୍କ ଯୁବତୀମାନଙ୍କ ସଙ୍ଗେ ଲାଗି ରହି ଶୀଷା ସଂଗ୍ରହ କଲା, ପୁଣି ଆପଣା ଶାଶୁଙ୍କ ସଙ୍ଗେ ବାସ କଲା।