ਰੂਥ 2

2 ¹ਨਾਓਮੀ ਦਾ ਉਸ ਦੇ ਪਤੀ ਵੱਲੋਂ ਇੱਕ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਸੀ, ਜੋ ਅਲੀਮਲਕ ਦੇ ਘਰਾਣੇ ਦਾ ਇੱਕ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਅਤੇ ਧਨਵਾਨ ਮਨੁੱਖ ਸੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਂ ਬੋਅਜ਼ ਸੀ। ²ਮੋਆਬਣ ਰੂਥ ਨੇ ਨਾਓਮੀ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, “ਮੈਨੂੰ ਖੇਤ ਵਿੱਚ ਜਾਣ ਦਿਓ, ਤਾਂ ਜੋ ਮੈਂ ਕਿਸੇ ਅਜਿਹੇ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਸਿੱਟੇ ਚੁਗਾਂ ਜਿਸ ਦੀ ਨਜ਼ਰ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਦਯਾ ਪਾਵਾਂ।” ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਜਾਹ, ਮੇਰੀਏ ਧੀਏ।”

³ਸੋ ਉਹ ਗਈ ਅਤੇ ਵਾਢਿਆਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਖੇਤ ਵਿੱਚ ਸਿੱਟੇ ਚੁਗਣ ਲੱਗੀ, ਅਤੇ ਸੰਜੋਗ ਨਾਲ ਉਹ ਬੋਅਜ਼ ਦੇ ਖੇਤ ਵਿੱਚ ਆ ਪਹੁੰਚੀ, ਜੋ ਅਲੀਮਲਕ ਦੇ ਘਰਾਣੇ ਵਿੱਚੋਂ ਸੀ।

⁴ਓਦੋਂ ਹੀ ਬੋਅਜ਼ ਬੈਤਲਹਮ ਤੋਂ ਆਇਆ ਅਤੇ ਵਾਢਿਆਂ ਨੂੰ ਕਹਿਣ ਲੱਗਾ, “ਸਾਡਾ ਪਿਤਾ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਹੋਵੇ।” ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, “ਸਾਡਾ ਪਿਤਾ ਤੈਨੂੰ ਬਰਕਤ ਦੇਵੇ।”

⁵ਫੇਰ ਬੋਅਜ਼ ਨੇ ਆਪਣੇ ਉਸ ਨੌਕਰ ਨੂੰ ਜੋ ਵਾਢਿਆਂ ਉੱਤੇ ਨਿਯੁਕਤ ਸੀ ਪੁੱਛਿਆ, “ਇਹ ਮੁਟਿਆਰ ਕਿਸ ਦੀ ਹੈ?”

⁶ਉਸ ਨੌਕਰ ਨੇ ਜੋ ਵਾਢਿਆਂ ਉੱਤੇ ਨਿਯੁਕਤ ਸੀ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, “ਇਹ ਉਹ ਮੋਆਬਣ ਮੁਟਿਆਰ ਹੈ ਜੋ ਨਾਓਮੀ ਨਾਲ ਮੋਆਬ ਦੇ ਦੇਸ ਤੋਂ ਮੁੜ ਆਈ ਹੈ। ⁷ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, ‘ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਮੈਨੂੰ ਵਾਢਿਆਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਪੂਲਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਿੱਟੇ ਚੁਗਣ ਅਤੇ ਇਕੱਠੇ ਕਰਨ ਦਿਓ।’ ਸੋ ਉਹ ਆਈ ਅਤੇ ਸਵੇਰ ਤੋਂ ਹੁਣ ਤੱਕ ਇੱਥੇ ਟਿਕੀ ਰਹੀ ਹੈ, ਸਿਰਫ਼ ਥੋੜ੍ਹੀ ਦੇਰ ਛਾਂ ਵਿੱਚ ਅਰਾਮ ਕੀਤਾ।”

⁸ਬੋਅਜ਼ ਨੇ ਰੂਥ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, “ਸੁਣ, ਮੇਰੀਏ ਧੀਏ। ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਖੇਤ ਵਿੱਚ ਸਿੱਟੇ ਚੁਗਣ ਨਾ ਜਾ, ਨਾ ਹੀ ਇੱਥੋਂ ਜਾ; ਸਗੋਂ ਮੇਰੀਆਂ ਦਾਸੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਹੀ ਰਹੁ। ⁹ਜਿਹੜਾ ਖੇਤ ਉਹ ਵੱਢਦੀਆਂ ਹਨ ਉਸ ਉੱਤੇ ਨਜ਼ਰ ਰੱਖ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ-ਪਿੱਛੇ ਚੱਲ। ਮੈਂ ਗੱਭਰੂਆਂ ਨੂੰ ਹੁਕਮ ਦੇ ਦਿੱਤਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਤੈਨੂੰ ਨਾ ਛੂਹਣ। ਜਦੋਂ ਤੈਨੂੰ ਪਿਆਸ ਲੱਗੇ ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਭਾਂਡਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਪਾਣੀ ਪੀ ਜੋ ਗੱਭਰੂਆਂ ਨੇ ਭਰੇ ਹਨ।”

¹⁰ਉਹ ਮੂੰਹ ਭਾਰ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਝੁਕ ਗਈ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, “ਮੈਂ ਤਾਂ ਇੱਕ ਪਰਦੇਸਣ ਹਾਂ, ਫੇਰ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਨਜ਼ਰ ਵਿੱਚ ਕਿਵੇਂ ਦਯਾ ਪਾਈ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੀ ਸਾਰ ਲਈ?”

¹¹ਬੋਅਜ਼ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, “ਤੇਰੇ ਪਤੀ ਦੀ ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਜੋ ਕੁਝ ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਸੱਸ ਲਈ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਮੈਂ ਸੁਣ ਲਿਆ ਹੈ—ਕਿ ਕਿਵੇਂ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ, ਮਾਤਾ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਜਨਮ-ਭੂਮੀ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਕੌਮ ਕੋਲ ਆਈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਤੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੀ ਸੀ। ¹²ਸਾਡਾ ਪਿਤਾ ਤੇਰੇ ਕੰਮ ਦਾ ਬਦਲਾ ਦੇਵੇ; ਸਾਡਾ ਪਿਤਾ, ਇਸਰਾਏਲ ਦਾ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ, ਜਿਸ ਦੇ ਖੰਭਾਂ ਹੇਠ ਤੂੰ ਪਨਾਹ ਲੈਣ ਆਈ ਹੈਂ, ਤੈਨੂੰ ਪੂਰਾ ਫਲ ਦੇਵੇ।”

¹³ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਹੇ ਮੇਰੇ ਸੁਆਮੀ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਨਜ਼ਰ ਵਿੱਚ ਦਯਾ ਪਾਵਾਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਦਿਲਾਸਾ ਦਿੱਤਾ ਹੈ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਦਾਸੀ ਨਾਲ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਬੋਲੇ ਹੋ, ਭਾਵੇਂ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਦਾਸੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਵੀ ਨਹੀਂ ਹਾਂ।”

¹⁴ਰੋਟੀ ਖਾਣ ਦੇ ਵੇਲੇ ਬੋਅਜ਼ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, “ਇੱਥੇ ਆ, ਰੋਟੀ ਖਾਹ ਅਤੇ ਆਪਣਾ ਟੁਕੜਾ ਸਿਰਕੇ ਵਿੱਚ ਡੁਬੋ।” ਸੋ ਉਹ ਵਾਢਿਆਂ ਦੇ ਕੋਲ ਬੈਠ ਗਈ; ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਭੁੱਜੇ ਹੋਏ ਦਾਣੇ ਦਿੱਤੇ। ਉਸ ਨੇ ਰੱਜ ਕੇ ਖਾਧਾ ਅਤੇ ਕੁਝ ਬਚਾ ਵੀ ਲਿਆ।

¹⁵ਜਦੋਂ ਉਹ ਸਿੱਟੇ ਚੁਗਣ ਲਈ ਉੱਠੀ, ਤਾਂ ਬੋਅਜ਼ ਨੇ ਆਪਣੇ ਗੱਭਰੂਆਂ ਨੂੰ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ, “ਇਸ ਨੂੰ ਪੂਲਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਵੀ ਸਿੱਟੇ ਚੁਗਣ ਦਿਓ ਅਤੇ ਇਸ ਨੂੰ ਸ਼ਰਮਿੰਦਾ ਨਾ ਕਰੋ। ¹⁶ਸਗੋਂ ਉਸ ਲਈ ਭਰੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੁਝ ਸਿੱਟੇ ਖਿੱਚ ਕੇ ਸੁੱਟ ਦਿਓ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਚੁਗਣ ਲਈ ਛੱਡ ਦਿਓ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਨਾ ਝਿੜਕੋ।”

¹⁷ਸੋ ਉਹ ਸ਼ਾਮ ਤੱਕ ਖੇਤ ਵਿੱਚ ਸਿੱਟੇ ਚੁਗਦੀ ਰਹੀ, ਫੇਰ ਜੋ ਕੁਝ ਉਸ ਨੇ ਚੁਗਿਆ ਸੀ ਉਸ ਨੂੰ ਕੁੱਟਿਆ—ਤਾਂ ਲਗਭਗ ਵੀਹ ਸੇਰ ਜੌਂ ਨਿਕਲੇ। ¹⁸ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਚੁੱਕ ਕੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਲੈ ਗਈ; ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਸੱਸ ਨੇ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਉਸ ਨੇ ਕਿੰਨਾ ਕੁਝ ਚੁਗਿਆ ਹੈ। ਉਸ ਨੇ ਉਹ ਵੀ ਕੱਢ ਕੇ ਦਿੱਤਾ ਜੋ ਰੱਜ ਕੇ ਖਾਣ ਮਗਰੋਂ ਬਚਾਇਆ ਸੀ।

¹⁹ਉਸ ਦੀ ਸੱਸ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, “ਤੂੰ ਅੱਜ ਕਿੱਥੇ ਚੁਗਿਆ? ਤੂੰ ਕਿੱਥੇ ਕੰਮ ਕੀਤਾ? ਧੰਨ ਹੋਵੇ ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਜਿਸ ਨੇ ਤੇਰੀ ਸਾਰ ਲਈ!” ਤਾਂ ਰੂਥ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਉਹ ਕਿਸ ਦੇ ਖੇਤ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕਰਦੀ ਰਹੀ: “ਜਿਸ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਨਾਲ ਮੈਂ ਅੱਜ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਉਸ ਦਾ ਨਾਂ ਬੋਅਜ਼ ਹੈ।”

²⁰ਨਾਓਮੀ ਨੇ ਆਪਣੀ ਨੂੰਹ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, “ਸਾਡਾ ਪਿਤਾ ਉਸ ਨੂੰ ਬਰਕਤ ਦੇਵੇ, ਜਿਸ ਨੇ ਜੀਉਂਦਿਆਂ ਅਤੇ ਮਰਿਆਂ ਉੱਤੋਂ ਆਪਣੀ ਦਯਾ ਨਹੀਂ ਹਟਾਈ।” ਉਸ ਨੇ ਅੱਗੇ ਕਿਹਾ, “ਇਹ ਮਨੁੱਖ ਸਾਡਾ ਨੇੜਲਾ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਹੈ, ਸਾਡੇ ਛੁਡਾਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ।” ^a a v20 ਨਾਓਮੀ ਬੋਅਜ਼ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਛੁਡਾਉਣ ਵਾਲੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਦੱਸਦੀ ਹੈ — ਉਹ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਜਿਸ ਨੂੰ ਗੁਆਚੀ ਹੋਈ ਚੀਜ਼ ਨੂੰ ਮੁੜ ਖ਼ਰੀਦਣ ਅਤੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨੂੰ ਬਹਾਲ ਕਰਨ ਦਾ ਹੱਕ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਬੋਅਜ਼ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਯਿਸੂ ਦਾ ਪਰਛਾਵਾਂ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਡਾ ਛੁਡਾਉਣ ਵਾਲਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸਾਨੂੰ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਘਰ ਲਿਆਉਣ ਲਈ ਮੁੱਲ ਚੁਕਾਉਂਦਾ ਹੈ।

²¹ਫੇਰ ਮੋਆਬਣ ਰੂਥ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਉਸ ਨੇ ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਵੀ ਕਿਹਾ, ‘ਜਦ ਤੱਕ ਮੇਰੀ ਸਾਰੀ ਵਾਢੀ ਮੁੱਕ ਨਾ ਜਾਵੇ, ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਕਾਮਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਹੀ ਰਹੁ।’”

²²ਨਾਓਮੀ ਨੇ ਆਪਣੀ ਨੂੰਹ ਰੂਥ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, “ਚੰਗਾ ਹੈ, ਮੇਰੀਏ ਧੀਏ—ਤੂੰ ਉਸ ਦੀਆਂ ਦਾਸੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਹੀ ਜਾ, ਤਾਂ ਜੋ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਖੇਤ ਵਿੱਚ ਤੈਨੂੰ ਕੋਈ ਦੁੱਖ ਨਾ ਦੇਵੇ।” ²³ਸੋ ਉਹ ਜੌਂ ਅਤੇ ਕਣਕ ਦੀ ਵਾਢੀ ਮੁੱਕਣ ਤੱਕ ਸਿੱਟੇ ਚੁਗਦੀ ਹੋਈ ਬੋਅਜ਼ ਦੀਆਂ ਦਾਸੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਰਹੀ, ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਸੱਸ ਦੇ ਕੋਲ ਵੱਸਦੀ ਰਹੀ।