Zilamek bi navê Boaz
Rûta diçe derve ku genim berhev bike û, ne bi rasthatinê, digihîje zeviya Boaz, xizmekî. Ew wê diparêze, têr dike û pîroz dike ji ber ku wê li bin baskên Bavê me penaber bûye. Naomî navî dibihîze û di malbatê de xilaskarekî nas dike.
2 1Naomî ji aliyê mêrê xwe ve xizmek hebû, zilamekî navdar û dewlemend ji eşîra Elîmelek, bi navê Boaz. 2Rûta Moabî ji Naomî re got: “Bila ez li pey kesê ku di çavên wî de kerem bibînim, genim berhev bikim.” Wê got: “Here, keça min.”
3Loma ew derket û li pey palevanan genim berhev kir, û wusa qewimî ku ew hat zeviya ku ya Boaz bû, ji malbata Elîmelek.
4Tam wê gavê Boaz ji Beytlehmê hat û ji palevanan re got: “Bila Bavê me bi we re be.” Wan bersiv da: “Bila Bavê me te pîroz bike.”
5Paşê Boaz ji serkarê xwe re got: “Ev keçik a kê ye?”
6Serkar bersiv da: “Ev keça ciwan a Moabî ye ku bi Naomî re ji welatê Moabê vegeriya. 7Wê got: ‘Ji kerema xwe bihêle ku ez li pey palevanan genim berhev bikim û di nav bistiyan de kom bikim.’ Ew hat û ji sibê heta niha li vir maye, tenê demeke kurt li holikê bîhna xwe veda.”
8Boaz ji Rûtê re got: “Guhdarî bike, keça min. Li zeviyeke din genim berhev meke û ji vir meçe; nêzîkî keçikên min bimîne. 9Li zeviya ku ew didirûn binêre û li pey wan here. Min ji xortan re got ku dest nedin te. Gava tî bibî, ji cerên ku xortan dagirtine, vexwe.”
10Ew li erdê deverû bû û jê pirsî: “Çima min di çavên te de kerem dît, ku tu bala xwe didî min, biyaniyekê?”
11Boaz bersiv da: “Her tiştê ku te ji bo xwesiya xwe kiriye, ji roja ku mêrê te mir ve, min bihîstiye—ka te çawa bav û diya xwe û welatê xwe hişt û hatî gelekî ku berê te nas nedikir. 12Bila Bavê me heqê kirina te bide; bila Bavê me, Xwedayê Îsraêl, yê ku tu ji bo penaxwaziyê hatî bin baskên wî, xelata te bi tevahî bide.”
13“Bila ez di çavên te de kerem bibînim, ezbenî,” wê got, “çimkî te ez teselî kirim û bi xizmetkara xwe re bi dilovanî peyivî, her çend ez ne yek ji xizmetkarên te me.”
14Di dema xwarinê de Boaz got: “Were vir, hinek nan bixwe, perçeyê xwe di sihika şerabê de bike.” Ew li kêleka palevanan rûnişt; wî genimê biraştî da wê. Wê têr xwar û hinek jî ma.
15Gava ew rabû ku berhev bike, Boaz emir da xortên xwe: “Bihêlin ku ew di nav bistiyan de jî berhev bike; wê şermezar nekin. 16Li şûna wê, ji gidîşan ji bo wê simbilan bikişînin û bihêlin ku ew wan hilîne, û wê lome nekin.”
17Wê heta êvarê li zeviyê berhev kir, paşê tiştê ku kom kiribû lêxist—nêzîkî bîst kod ceh. 18Wê ew hilgirt bajêr; xwesiya wê dît ka wê çiqas berhev kiribû. Her wiha wê tiştê ku piştî têr-xwarinê mabû derxist û da wê.
19Xwesiya wê jê pirsî: “Îro te li ku kom kir? Te li ku xebitî? Bila ew zilamê ku bala xwe daye te pîroz be!” Rûtê got zeviya kê ye: “Zilamê ku ez îro bi wî re xebitîm Boaz e.”
20Naomî ji bûka xwe re got: “Bila Bavê me wî pîroz bike, yê ku dilovaniya wî ne ji zindiyan û ne jî ji miriyan qut nebûye.” Wê zêde kir: “Ew xizmekî nêzîk e, yek ji xilaskarên me.” a a v20 Naomî Boaz wekî yek ji xizm-xilaskarên wan bi nav dike — ew xizmê ku mafê wî heye ku tiştê winda vekire û malbatê ji nû ve ava bike. Rola Boaz li vir nîşana Îsa ye, Xilaskarê me yê ku bihayê wê dide da ku me bîne mala Bavê me.
21Paşê Rûta Moabî got: “Wî ji min re jî got: ‘Bi karkerên min re bimîne heta ku ew hemû berhema min biqedînin.’”
22Naomî ji bûka xwe Rûtê re got: “Baş e, keça min—bi keçikên wî re derkeve, da ku li zeviyeke din zirar negihîje te.” 23Ew nêzîkî keçikên Boaz ma, berhev dikir heta ku dirûna cêh û genim xilas bû, û bi xwesiya xwe re jiya.
