Rarancang Naomi
Naomi ngutus Rut ka tempat ngirik peuting-peuting pikeun ménta Boas ngampihan manéhna ku simbutna. Boas kagét, tuluy bungah: manéhna nyebut Rut awéwé utama, ngaberkahan manéhna demi Rama urang, sarta sumpah rék nebus manéhna lamun baraya nu leuwih deukeut henteu daék.
3 1Tuluy Naomi, mitohana, nyarios, “Nyai, naha teu kudu Ibu neangan tempat pkeun hidep, supaya hidep senang? 2Lain Boas teh baraya urang, anu bujang-bujang awewena tadi dibarengan ku Nyai? Tah peuting ieu anjeunna keur napian jamawut di tempat ngirik. 3Jadi Nyai kudu mandi, make seuseungitan, make jubah, tuluy turun ka tempat ngirik. Tapi ulah nembongan ka anjeunna memeh anjeunna anggeus tuang jeung nginum. 4Lamun anjeunna geus ngagoler, awaskeun tempatna; tuluy datangan, buka samping tina sampeanana, geus kitu pek ngagoler—engke ku anjeunna rek dituduhkeun naon anu kudu dipigawe ku hidep.”
5Waler Rut ka mitohana, “Sagala anu diomongkeun ku Ibu ku abdi rek dilampahkeun.” 6Ti dinya manehna turun ka tempat ngirik, tuluy ngalampahkeun sagala anu geus dibejakeun ku mitohana. 7Sanggeus Boas tuang, nginum, sarta hatena senang, tuluy anjeunna ngagoler di tungtung tumpukan gandum. Rut nyampeurkeun kalawan nyamuni, muka samping tina sampeanana, tuluy ngagoler. 8Tengah peuting Boas ngarenjag, anjeunna ngaleos, tuluy katingali aya awewe ngagoler deukeut sampeanana! 9“Saha ieu teh?” saur anjeunna. “Abdi Rut, badega Juragan,” wangsul Rut. “Mangga tilepan samping Juragan tangkeupkeun ka badega, margi Juragan teh baraya anu wajib nebus.” a a v9 Nangkeupkeun tungtung pakean ka saurang jalma teh hiji pamenta pikeun nikah jeung panangtayungan.
10Saur Boas, “Mugia Nyai diberkahan ku Rama urang. Kahadean Nyai anu panungtung ieu leuwih hade ti batan anu ti heula, sabab Nyai henteu ngudag-ngudag jajaka, boh anu miskin boh anu beunghar. 11Ayeuna, Nyai, ulah sieun. Sagala pamenta Nyai ku Akang rek dicumponan, sabab sakumna urang kota terang yen Nyai teh awewe anu hade tabeat. 12Enya, bener Akang teh baraya anu wajib nebus, tapi aya baraya sejen anu leuwih deukeut ti batan Akang. 13Ayeuna mondok heula peuting ieu. Isukan, lamun manehna daek nebus Nyai—hade, sina manehna nebus. Tapi lamun manehna embung, demi Rama urang anu jumeneng, Akang anu bakal nebus Nyai. Pek ngagoler nepi ka isuk.”
14Rut ngagoler deukeut sampeanana nepi ka isuk, tuluy hudang memeh aya nu bisa silih tenjo rarayna, sabab Boas geus ngomong, “Ulah aya nu nyaho yen aya awewe datang ka tempat ngirik.” 15Saur anjeunna, “Bawa karembong anu dipake ku Nyai; amparkeun.” Rut ngamparkeun. Ku anjeunna dieusian jamawut genep taker, tuluy diteundeun dina karembong Rut, geus kitu Boas asup ka jero kota.
16Sanggeus Rut datang ka mitohana, Naomi nanya, “Kumaha, Nyai?” Tuluy Rut nyaritakeun sagala anu geus dipigawe ku Boas ka manehna. 17Pokna, “Ieu jamawut genep taker dipaparinkeun ku anjeunna ka abdi, saurna, ‘Ulah balik ka mitoha hampa leungeun.’”
18Saur Naomi, “Antosan heula, Nyai, nepi ka Nyai nyaho kumaha tungtungna, sabab eta jalma moal reureuh samemeh perkara ieu anggeus dibereskeun poe ieu keneh.”