ڇپيل
ڪتاب

شهر جي دروازي تي بوعز

شهر جي دروازي تي بوعز ويجھي ڇوٽڪارو ڏيندڙ کي چونڊ ڪرڻ لاءِ چوي ٿو، ۽ اهو ماڻهو پوئتي هٽي ٿو. بوعز زمين خريد ڪري ٿو، روت سان شادي ڪري ٿو، ۽ اسان جو پيءُ هن کي پٽ ڏئي ٿو. عورتون نعمي کي چون ٿيون ته هوءَ ڇوٽڪارو ڏيندڙ کان سواءِ نه ڇڏي وئي؛ ڇوڪرو جي نسل ڏاڏي دائود تائين پهچي ٿي.

باب 4.

بوعز شهر جي دروازي ڏانهن وڃي ويٺو. جڏهن اهو ڇڏائيندڙ مائٽ، جنهن جو ذڪر بوعز ڪيو هو، لنگهي آيو، تڏهن بوعز چيس تہ ”اي دوست، هيڏانهن اچي ويھہ.“ سو هو اچي ويٺو. پوءِ شهر جي ڏهن بزرگن کي وٺي چيائين تہ ”هتي ويھو.“ سو اهي ويھي رهيا. ڇڏائيندڙ مائٽ کي چيائين تہ ”نعمي، جيڪا موآب جي ملڪ کان موٽي آئي آهي، اسان جي ڀاءُ اليملڪ جي زمين جو ٽڪرو وڪڻي ٿي. تنهنڪري مون ارادو ڪيو تہ توکي ٻڌايان: هتي ويٺلن ۽ منهنجي قوم جي بزرگن جي اڳيان اهو خريد ڪر. جيڪڏهن تون ڇڏائيندين تہ ڇڏاءِ. جيڪڏهن نہ، تہ مون کي ٻڌاءِ تہ مان ڄاڻان، ڇاڪاڻ تہ توکان سواءِ ڪو ڇڏائڻ وارو ناهي، ۽ توکان پوءِ مان آهيان.“ هن چيو تہ ”مان ڇڏائيندس.“

بوعز چيو تہ ”جنهن ڏينهن تون نعمي کان پوکي خريد ڪندين، انهيءَ ڏينهن مئل جي بيواھ، موآبي روت کي بہ حاصل ڪندين، تہ جيئن مئل جو نالو سندس ميراث تي قائم رهي.“

تڏهن ڇڏائيندڙ چيو تہ ”مان پاڻ اهو نہ ٿو ڇڏائي سگھان، نہ تہ پنهنجي ميراث کي برباد ڪري ڇڏيندس. منهنجو ڇڏائڻ جو حق تون وٺ، ڇاڪاڻ تہ مان ڇڏائي نہ ٿو سگھان.“

اڳ اسرائيل ۾ ڇڏائڻ يا مٽائڻ جي ڪنهن بہ سودي کي پختو ڪرڻ لاءِ، ماڻهو پنهنجي جتي لاهي ٻئي کي ڏيندو هو. اسرائيل ۾ معاهدا اهڙيءَ طرح پختا ٿيندا هئا. a a v7 قديم اسرائيل ۾ جتي لاهي سرِعام ڏيڻ ڪنهن قانوني سودي کي پختو ڪندو هو — ڄڻ شاهدن جي اڳيان معاهدي تي دستخط ڪرڻ. تنهنڪري جڏهن ڇڏائيندڙ مائٽ بوعز کي چيو تہ ”پاڻ لاءِ خريد ڪر،“ تڏهن هن پنهنجي جتي لاهي ڇڏي.

پوءِ بوعز بزرگن ۽ سڀني ماڻهن کي چيو تہ ”اڄ اوهين شاهد آهيو تہ اليملڪ، ڪليون ۽ محلون جو جيڪو ڪجهه هو، سو سڀ مون نعمي کان خريد ڪيو آهي. انهيءَ سان گڏ مون محلون جي بيواھ، موآبي روت کي بہ پنهنجي زال ڪري ورتو آهي، تہ جيئن مئل جو نالو سندس ميراث سان گڏ قائم رهي، ۽ سندس نالو سندس مائٽن مان يا سندس شهر جي رڪارڊ مان ميٽجي نہ وڃي. اڄ اوهين شاهد آهيو.“

پوءِ دروازي تي موجود سڀني ماڻهن ۽ بزرگن چيو تہ ”اسين شاهد آهيون. اسان جو پيءُ تنهنجي گھر ۾ ايندڙ هن عورت کي راخل ۽ ليا جهڙي ڪري، جن ٻنهي گڏجي اسرائيل جو گھر اڏيو. تون افراته ۾ خوشحال ٿيءُ ۽ بيت لحم ۾ نامور ٿيءُ. جيڪي ٻار اسان جو پيءُ تو کي هن نوجوان عورت ذريعي ڏئي، تن جي وسيلي تنهنجو گھر فارص جي گھر جهڙو ٿئي، جنهن کي تمر يهودا لاءِ ڄڻيو.“

بوعز ۽ روت جي شادي

پوءِ بوعز روت کي پنهنجي زال ڪري ورتو. هو هن سان گڏ سمهيو، ۽ اسان جي پيءُ کيس حمل ڏنو، تہ هن هڪ پٽ ڄڻيو. پوءِ عورتن نعمي کي چيو تہ ”اسان جي پيءُ جي ثنا ٿئي، جنهن اڄ توکي ڇڏائيندڙ مائٽ کان سواءِ نہ ڇڏيو — سندس نالو اسرائيل ۾ مشهور ٿئي! هو تنهنجي زندگي کي نئون ڪندو ۽ تنهنجي پوڙهائپ کي سنڀاليندو، ڇاڪاڻ تہ تنهنجي نونهن، جيڪا توسان پيار ڪري ٿي ۽ تو لاءِ ست پٽن کان بہ وڌيڪ آهي، تنهن هن کي ڄڻيو آهي.“ پوءِ نعمي ٻار کي کڻي، پنهنجي هنج ۾ ويھاري، سندس سنڀال ڪيائين. پاڙي واريون عورتون کيس نالو ڏيندي چيائون تہ ”نعمي لاءِ پٽ ڄائو آهي!“ ۽ کيس عوبيد سڏيائون. هو يسي جو پيءُ هو، ۽ يسي داؤد جو پيءُ.

داؤد تائين نسل

هي فارص جا نسل آهن: فارص کان حصرون ڄائو، حصرون کان رام ۽ رام کان عمي نداب ڄائو، عمي نداب کان نحسون ۽ نحسون کان سلمون ڄائو، سلمون کان بوعز ۽ بوعز کان عوبيد ڄائو، عوبيد کان يسي ۽ يسي کان داؤد ڄائو. b b v22 روت جو ڪتاب شروع کان وٺي هن نالي ڏانهن وڌندو رهيو آهي. داؤد جي گھراڻي مان يسوع ايندو — داؤد جو پٽ، اهو سچو ڇڏائيندڙ مائٽ، جنهن جو بوعز خاموشيءَ سان اڳواٽ اشارو ڏئي ٿو.