چاپ شوی
کتاب

بوعز د دروازې په خوا

د ښار په دروازه کې بوعز نږدې خلاصونکی پرېکړې ته اړ باسي، او هغه سړی شا ته کېږي. بوعز ځمکه اخلي، له روت سره واده کوي، او زموږ پلار هغې ته زوی ورکوي. ښځې نعومي ته وايي چې بې خلاصونکي نه ده پاتې؛ د هلک نسل داود ته رسېږي.

څپرکی 4.

بوعز د ښار دروازې ته لاړو او هلته کښېناستو. کله چې هغه خپلوان خلاصونکے چې هغۀ ذکر کړے وو، تېرېدو، نو بوعز ووئيل، ”اے دوسته، راشه، دلته کښېنه.“ نو هغه راغلو او کښېناستو. بيا هغۀ د ښار لس مشران راوغوښتل او ووئيل، ”دلته کښېنئ.“ نو هغوئ کښېناستل. هغۀ هغه خلاصونکى ته ووئيل، ”نعومى چې د موآب د مُلک نه راستنه شوې ده، هغه د ځمکې هغه ټوټه خرڅوى چې زمونږ د ورور اليملک وه. نو ما فيصله وکړه چې تا ته يې ووايم: دا د دې کښېناستو خلقو او زما د قوم د مشرانو په مخکښې واخله. کۀ تۀ يې خلاصوې، نو خلاص يې کړه. کۀ نه، نو ما ته ووايه چې زۀ پوه شم، ځکه چې ستا نه بغير بل څوک يې نۀ شى خلاصولے، او زۀ ستا نه پس يم.“ هغۀ ووئيل، ”زۀ به يې خلاص کړم.“

بوعز ووئيل، ”په کومه ورځ چې تۀ د نعومى نه دا پټے اخلې، نو هم هغه ورځ تۀ روت موآبۍ هم اخلې، چې د مړۀ سړى کونډه ده، دې دپاره چې د هغۀ نوم د هغۀ په ميراث باندې قائم کړې.“

بيا هغه خلاصونکى ووئيل، ”زۀ خپله يې نۀ شم خلاصولے، ګنې زۀ به خپل ميراث برباد کړم. تۀ زما د خلاصولو حق واخله؛ زۀ يې نۀ شم خلاصولے.“

په پخوا زمانه کښې په اِسرائيل کښې، د جائيداد د خلاصولو يا د بدلولو هر معاملې ته د پختګۍ ورکولو دپاره، سړے به خپله څپلۍ له پښې ايستله او بل سړى ته به يې ورکوله. په اِسرائيل کښې به په دې سره تړونونه تصديق کېدل. a a v7 د څپلۍ ايستل او په ښکاره يې بل ته ورکول په پخوانى اِسرائيل کښې يو قانونى معامله پخه کوله — دا د ګواهانو په مخکښې د تړون د لاسليک کولو برابره خبره وه. نو کله چې هغه خلاصونکى بوعز ته ووئيل، ”دا دپاره ځان واخله،“ نو هغۀ خپله څپلۍ له پښې وايسته.

بيا بوعز مشرانو او ټولو خلقو ته ووئيل، ”تاسو نن ورځ ګواه يئ چې ما د نعومى نه هغه هر څۀ واخستل چې د اليملک، کليون او محلون وو. ما روت موآبۍ هم، چې د محلون کونډه ده، د خپلې ښځې په توګه واخسته، دې دپاره چې د مړۀ سړى نوم د هغۀ د ميراث سره قائم وساتم، چې د هغۀ نوم د هغۀ د کورنۍ يا د هغۀ د کلى د ثبت نه ورک نۀ شى. تاسو نن ورځ ګواه يئ.“

بيا هغه ټول خلق چې په دروازه کښې وُو او مشرانو ووئيل، ”مونږ ګواه يُو. زمونږ پلار دې هغه ښځه چې ستا کور ته داخلېږى، د راخل او ليه په شان کړى، چې دواړو يو ځائ د اِسرائيل کور جوړ کړو. په اِفراته کښې دې ترقى وکړې او په بيت لحم کښې دې نامور شې. ستا کور دې د فارض د کور په شان شى، چې تمر هغه يهوداه ته وزيږولو، د هغه اولاد په وسيله چې زمونږ پلار يې تا ته د دې ځوانې ښځې له لارې درکوى.“

د بوعز او روت وادۀ

نو بوعز روت د خپلې ښځې په توګه واخسته. هغه د هغې سره يو ځائ شو، او زمونږ پلار هغه حامله کړه، او هغې يو زوئ وزيږولو. بيا ښځو نعومى ته ووئيل، ”زمونږ د پلار ثنا دې وى، چې نن ورځ يې تۀ د خلاصونکى نه بغير پرې نۀ ښودلې — د هغۀ نوم دې په اِسرائيل کښې نامور شى! هغه به ستا ژوند تازه کړى او ستا د بوډاتوب په وخت کښې به ستا پالنه کوى، ځکه چې ستا نږور چې تا سره مينه کوى، او تا له د اوو زامنو نه ډېره غوره ده، هغه يې زيږولے دے.“ بيا نعومى هغه ماشوم راواخستو، په خپله غيږه کښې يې کښېناستولو، او د هغۀ پالنه يې وکړه. ګاونډۍ ښځو هغۀ ته نوم کېښودو، ”نعومى له يو زوئ پېدا شو!“ هغوئ د هغۀ نوم عوبيد کېښودو، چې د يسى پلار دے، او د داؤد نيکۀ دے.

داؤد ته رسېدونکے نسب

اوس د فارض نسب دا دے: د فارض نه حضرون پېدا شو، د حضرون نه رام پېدا شو، د رام نه عميناداب پېدا شو، د عميناداب نه نحسون پېدا شو، د نحسون نه سلمون پېدا شو، د سلمون نه بوعز پېدا شو، د بوعز نه عوبيد پېدا شو، د عوبيد نه يسى پېدا شو، او د يسى نه داؤد پېدا شو. b b v22 د روت کِتاب له شروع نه د همدې نوم په لور روان وو. د داؤد د کور نه به عيسىٰ راځى — د داؤد زوئ، هغه رښتونے خپلوان خلاصونکے چې بوعز په خاموشۍ سره د هغۀ اشاره کوى.