Tiggulutom sa Betlehem

Sa madulom nga mga adlaw sang mga hukom, isa ka hilway nga sugilanon sang pagkamatinumanon kag pagtubos: ang isa ka balo nga dumuluong nadala sa pamilya sang aton Amay paagi sa isa ka paryente nga manugtubos, kag nangin lola sa tuhod ni Hari David.

Kapitulo 1.

Sang nagagahum ang mga hukom, nag-abut ang tiggulutom sa duta, kag ang isa ka tawo nga taga-Betlehem sang Juda naglakat upod sa iya asawa kag duha ka anak nga lalaki agud magpuyo anay sa kapatagan sang Moab. Ang ngalan sang tawo amo si Elimelec, ang iya asawa si Noemi, kag ang iya duha ka anak nga lalaki amo si Mahalon kag si Quelion—mga Efratnon nga taga-Betlehem sang Juda. Nagkadto sila sa duta sang Moab kag nagpuyo didto. Niyan napatay si Elimelec nga bana ni Noemi, kag nabilin sia upod sa iya duha ka anak nga lalaki. Nagpangasawa sila sang mga babayi nga Moabnon—si Orfa kag si Ruth—kag nagpuyo sila didto sing mga napulo ka tuig. Napatay man sila nga duha ni Mahalon kag ni Quelion, kag nabilin si Noemi nga wala na sang iya duha ka anak kag bana.

Ang Indi Mabugto nga Paghigot ni Ruth

Sa kapatagan sang Moab, nabatian ni Noemi nga ginduaw sang aton Amay ang iya katawohan, nga ginhatagan sila sing pagkaon, gani naghimos sia upod sa iya duha ka umagad nga babayi agud magbalik halin didto. Naghalin sia sa duog nga iya ginpuy-an, upod sa iya duha ka umagad nga babayi, kag naglakat sila sa dalan pabalik sa duta sang Juda. Nagsiling si Noemi sa iya duha ka umagad nga babayi, “Magbalik kamo, ang kada isa sa balay sang iya iloy. Kabay nga ang aton Amay magpakita sing kaayo sa inyo, subong sang inyo ginhimo sa mga patay kag sa akon. Kabay nga ang aton Amay maghatag sa kada isa sa inyo sing kapahuwayan sa balay sang isa pa ka bana.” Niyan ginhalukan niya sila, kag naghibi sila sing tunay.

Kag nagsiling sila sa iya, “Indi—magabalik kami upod sa imo pakadto sa imo katawohan.”

Nagsiling si Noemi, “Magbalik kamo, mga anak ko. Ngaa magaupod kamo sa akon? May pa bala ako mga anak nga lalaki sa akon taguangkan nga mangin inyo mga bana? Magbalik kamo, mga anak ko, maglakat kamo, kay tigulang na gid ako nga indi na makapamana. Bisan magsiling ako nga may paglaum pa, bisan may bana ako karon nga gab-i kag mag-anak sing mga lalaki, hulaton bala ninyo sila tubtub nga magdaku sila? Magapabilin bala kamo nga walay bana tungud sa ila? Indi, mga anak ko—mas mapait ini sa akon sang sa inyo, kay ang kamut sang aton Amay nagbatok sa akon.”

Sa sini naghibi sila liwat sing tunay. Niyan ginhalukan ni Orfa ang iya ugangan nga babayi sa pagpanamyaw, apang si Ruth nagpangapyot sa iya. Nagsiling si Noemi, “Yari karon, ang imo bilas nagbalik sa iya katawohan kag sa iya mga dios. Magbalik ka upod sa iya.”

Nagsiling si Ruth, “Dili mo ako pag-ipilit sa pagbiya sa imo ukon sa pagtalikod halin sa pagsunod sa imo. Kon diin ka magkadto, didto man ako magakadto; kon diin ka magpuyo, didto man ako magapuyo. Ang imo katawohan mangin akon katawohan, kag ang imo Dios akon Dios. ^a Kon diin ka mapatay, didto man ako mapatay, kag didto ako ilubong. Kabay nga ang aton Amay magsilot sa akon sing tuman gid kon may bisan ano luwas sa kamatayon nga magpain sa imo kag sa akon.”

Sang nakita ni Noemi nga desidido si Ruth sa pag-upod sa iya, wala na sia magsiling sing liwat sa iya.

Gani naglakat silang duha tubtub nga nakaabut sila sa Betlehem. Sang nagsulod sila sa Betlehem, nagkinagamo ang bug-os nga banwa tungud sa ila, kag nagsiling ang mga babayi, “Amo bala ini si Noemi?”

“Dili ninyo ako pagtawga nga Noemi,” siling niya. “Tawga ninyo ako nga Mara—kay ang Labing Gamhanan nagpaantus sa akon sing tuman nga kapaitan. ^b Naglakat ako nga puno, apang gindala ako pabalik sang aton Amay nga walay dala. Ngaa tawgon ninyo ako nga Noemi, kon ang aton Amay nagsakit sa akon kag ang Labing Gamhanan nagpadala sing kalaut sa akon?” Gani nagbalik si Noemi halin sa kapatagan sang Moab upod kay Ruth nga Moabnon, nga iya umagad, nga nagbalik upod sa iya. Nakaabut sila sa Betlehem sang nagsugod ang tig-alani sang sebada.