Genesis 21 FHB Father's Heart Bible™

21 ¹Ons Vader het Sara besoek, net soos hy gesê het, en vir haar gedoen wat hy beloof het. ²Sara het swanger geword en vir Abraham ’n seun gebaar in sy ouderdom, op die vasgestelde tyd wat ons Vader hom beloof het. ³Abraham het die seun wat Sara vir hom gebaar het, Isak genoem. ⁴Abraham het sy seun Isak op die ouderdom van agt dae besny, soos ons Vader hom beveel het. ⁵Abraham was honderd jaar oud toe sy seun Isak vir hom gebore is. ⁶Sara het gesê: “Ons Vader het my laat lag; elkeen wat dit hoor, sal saam met my lag.” ^a a v6 Isak beteken ‘hy lag’ in Hebreeus — Sara se lag oor die onmoontlike belofte word sy naam. ⁷Sy het bygevoeg: “Wie sou vir Abraham gesê het dat Sara kinders sou soog? Tog het ek vir hom ’n seun gebaar in sy ouderdom.”

Die Fees vir Isak

⁸Die kind het gegroei en is gespeen; die dag toe Isak gespeen is, het Abraham ’n groot fees gehou. ⁹Maar Sara het die seun gesien wat Hagar, die Egiptenaar, vir Abraham gebaar het, en hy het gespot. ¹⁰Sy het vir Abraham gesê: “Jaag hierdie slavin en haar seun weg; hierdie slavin se seun sal nooit saam met my seun Isak erf nie.”

¹¹Dit het Abraham diep ontstel, omdat dit sy seun geraak het.

¹²Maar ons Vader het vir Abraham gesê: “Moenie ontsteld wees oor die seun en jou slavin nie. Luister na Sara in alles wat sy vir jou sê, want jou nageslag sal deur Isak genoem word. ¹³Ek sal ook die slavin se seun ’n nasie maak, omdat hy jou nageslag is.”

¹⁴Vroeg die volgende môre het Abraham brood en ’n sak water geneem, dit vir Hagar gegee, dit saam met die kind op haar skouer gesit, en haar weggestuur. Sy het weggegaan en in die woestyn van Berseba rondgedwaal. ¹⁵Toe die water in die watersak op was, het sy die seun onder een van die bosse neergelê. ¹⁶Sy het omtrent ’n boogskoot ver gaan sit, want sy het gesê: “Ek kan nie die seun sien sterf nie.” Toe sit sy daar, verhef haar stem en huil.

¹⁷Ons Vader het die seun se stem gehoor; sy boodskapper het uit die hemel na Hagar geroep: “Wat is fout, Hagar? Moenie bang wees nie — ons Vader het die seun se stem gehoor waar hy lê. ¹⁸Staan op, tel die seun op en neem hom aan die hand, want Ek sal hom ’n groot nasie maak.”

¹⁹Toe het ons Vader haar oë geopen; sy het ’n put met water gesien, het die watersak gaan vul en toe die seun laat drink.

²⁰Ons Vader was met die seun terwyl hy grootgeword het. Hy het in die woestyn gewoon en ’n boogskutter geword. ²¹Hy het in die woestyn van Paran gewoon, en sy moeder het vir hom ’n vrou uit Egipte gekry.

Abimeleg se Eed

²²In daardie tyd het Abimeleg en Pikol, die bevelvoerder van sy leër, vir Abraham gesê: “God is met jou in alles wat jy doen. ²³Sweer nou hier vir my by God dat jy my, my kinders of my nageslag nie sal verraai nie. Betoon aan my en aan hierdie land waar jy as vreemdeling gewoon het, dieselfde goedheid wat ek aan jou betoon het.”

²⁴Abraham het gesê: “Ek sweer dit.” ²⁵Toe het Abraham by Abimeleg gekla oor ’n put met water wat Abimeleg se dienaars in beslag geneem het. ²⁶Abimeleg het geantwoord: “Ek weet nie wie dit gedoen het nie. Jy het my nie vertel nie, en ek het eers vandag daarvan gehoor.”

²⁷Abraham het skape en beeste geneem en dit vir Abimeleg gegee, en die twee het ’n verbond gesluit. ²⁸Abraham het sewe ooilammers van die trop afgesonder, ²⁹en Abimeleg het vir Abraham gevra: “Wat beteken hierdie sewe ooilammers wat jy afgesonder het?”

³⁰Hy het geantwoord: “Aanvaar hierdie sewe ooilammers van my as bewys dat ek hierdie put gegrawe het.” ³¹Daarom is daardie plek Berseba genoem, omdat die twee van hulle daar ’n eed gesweer het. ^b b v31 Berseba dra die dubbele betekenis van “put van sewe” en “put van die eed” — albei betekenisse pas by hierdie toneel waar Abraham ’n eed langs die put gesweer het. ³²So het hulle by Berseba ’n verbond gesluit. Toe het Abimeleg en Pikol, sy leërbevelvoerder, na die land van die Filistyne teruggekeer. ³³Abraham het ’n tamarisk in Berseba geplant, en daar het hy die naam van ons Vader aangeroep, El-Olam — ons ewige Vader. ^c c v33 El-Olam beteken ‘die Ewige God.’ Abraham het ons Vader hierdie naam by Berseba gegee — die ewige een wie se verbondsbeloftes deur elke geslag standhou. ³⁴En Abraham het ’n lang tyd in die land van die Filistyne gebly.