پېدايښت 21 FHB Father's Heart Bible™

21 ¹زمونږ پلار ساره ته پاملرنه وکړه، لکه څنګه چې هغۀ فرمائيلى وُو، او څۀ چې يې وعده کړې وه هغه يې ورته پوره کړل. ²ساره اُميدواره شوه، او د اِبراهيم په زړښت کښې يې هغۀ ته يو زوئ وزېږولو، هم په هغه ټاکلى وخت چې زمونږ پلار ورسره وعده کړې وه. ³اِبراهيم هغه زوئ ته چې ساره ورته زېږولے وو، د اِسحاق نوم ورکړو. ⁴اِبراهيم خپل زوئ اِسحاق د اتو ورځو په عمر کښې سنت کړو، لکه څنګه چې زمونږ پلار هغۀ ته حُکم کړے وو. ⁵کله چې د اِبراهيم زوئ اِسحاق پېدا شو، نو اِبراهيم سل کلن وو. ⁶سارې ووئيل چې، ”زمونږ پلار زۀ وخندولم؛ هر څوک چې دا واورى هغه به راسره خاندى.“ ^a a v6 د اِسحاق مطلب په عبرانۍ ژبه کښې دا دے چې ’هغه خاندى‘ — د سارې خندا په هغه ناشونې وعده باندې د هغۀ نوم شو. ⁷هغې نور دا هم ووئيل چې، ”چا به اِبراهيم ته وئيلى وُو چې ساره به بچو ته تى ورکوى؟ خو بيا هم ما د هغۀ په زړښت کښې هغۀ ته يو زوئ وزېږولو.“

د اِسحاق دپاره دعوت

⁸هغه بچے لوئ شو او د تى نه بيل شو؛ په کومه ورځ چې اِسحاق د تى نه بيل شو، اِبراهيم لوئ دعوت ورکړو. ⁹خو سارې هغه زوئ وليدو چې هاجرې مِصرۍ اِبراهيم ته زېږولے وو، او هغه ملنډې وهلې. ¹⁰هغې اِبراهيم ته ووئيل چې، ”دا وينځه او د هغې زوئ وباسه؛ د دې وينځې زوئ به زما د زوئ اِسحاق سره هيڅکله ميراث ونۀ لرى.“

¹¹دا خبره اِبراهيم ته ډېره بده ولګېده، ځکه چې د هغۀ د خپل زوئ په حقله وه.

¹²خو زمونږ پلار اِبراهيم ته وفرمائيل چې، ”د دې هلک او د خپلې وينځې په حقله مۀ خپه کېږه. څۀ چې ساره درته وائى هغه ټول ومنه، ځکه چې ستا نسل به د اِسحاق په نوم وبللے شى. ¹³زۀ به د دې وينځې زوئ هم يو قوم جوړ کړم، ځکه چې هغه ستا نسل دے.“

¹⁴بله ورځ سحر وختى اِبراهيم ډوډۍ او د اوبو يوه مشک راواخسته او هاجرې ته يې ورکړه، او د بچى سره يې د هغې په اوږه باندې کېښودل، او هغه يې روانه کړه. هغه لاړه او د بيرسبع په بيابان کښې سرګردانه وګرځېده. ¹⁵کله چې په مشک کښې اوبۀ خلاصې شوې، نو هغې هلک د يو بوټى لاندې کېښودو. ¹⁶هغه لاړه او د يو غشى د ويشتلو د واټن په اندازه لرې کښېناسته، ځکه چې هغې ووئيل چې، ”زۀ د هلک مرګ نۀ شم کتلے.“ نو هغه هلته کښېناسته، خپل آواز يې پورته کړو او وژړل.

¹⁷زمونږ پلار د هلک آواز واورېدو؛ د هغۀ فرښتې هاجرې ته له آسمانه آواز وکړو چې، ”اے هاجرې، څۀ خبره ده؟ يرېږه مه — زمونږ پلار د هلک آواز له هغه ځايه چې پروت دے واورېدو. ¹⁸پاڅه، هلک پورته کړه او د هغۀ لاس ونيسه، ځکه چې زۀ به هغه يو لوئ قوم جوړ کړم.“

¹⁹بيا زمونږ پلار د هغې سترګې خلاصې کړې؛ هغې د اوبو يو کوهے وليدو، لاړه او مشک يې ډک کړو، او بيا يې هلک ته اوبۀ ورکړې.

²⁰زمونږ پلار د هغه هلک سره وو، او هغه لوئ شو. هغه په بيابان کښې اوسېدو او د غشى ويشتونکے شو. ²¹هغه د فاران په بيابان کښې اوسېدو، او د هغۀ مور د مِصر نه ورته يوه ښځه راوسته.

د ابيملک قسم

²²په هغه وخت کښې، ابيملک او د هغۀ د فوځ سردار فيکول اِبراهيم ته ووئيل چې، ”په هر هغه کار کښې چې تۀ کوې خُدائ پاک درسره دے. ²³اوس دلته په خُدائ پاک قسم وخوره چې تۀ به زما، زما د بچو او زما د نسل سره بې‌وفائى نۀ کوې. لکه څنګه چې ما تا سره مهربانى کړې ده، هم هغسې مهربانى ما سره او د دې ملک سره وکړه چې تۀ پکښې پردے اوسېدلے يې.“

²⁴اِبراهيم ووئيل چې، ”زۀ قسم خورم.“ ²⁵بيا اِبراهيم د اوبو د هغه کوهى په حقله ابيملک ته شکايت وکړو چې د ابيملک نوکرانو په زور نيولے وو. ²⁶ابيملک جواب ورکړو چې، ”زۀ نۀ پوهېږم چې دا کار چا کړے دے. تا ما ته هم نۀ وو وئيلى، او ما يواځې نن د دې په حقله واورېدل.“

²⁷اِبراهيم ګډې او غواوې راواخستې او ابيملک ته يې ورکړې، او دواړو يو لوظ وکړو. ²⁸اِبراهيم د رمې نه اوۀ ښځينه ورى بيل کړل، ²⁹او ابيملک له اِبراهيم نه وپوښتل چې، ”د دې اوو ښځينه ورو مطلب څۀ دے چې تا بيل کړى دى؟“

³⁰هغۀ جواب ورکړو چې، ”دا اوۀ ښځينه ورى زما نه قبول کړه، دې دپاره چې دا ثبوت وى چې دا کوهے ما کيندلے دے.“ ³¹نو ځکه هغه ځائ د بيرسبع په نوم ياد شو، ځکه چې هلته دواړو قسم وخوړو. ^b b v31 د بيرسبع نوم دوه مطلبه لرى، ’د اوو کوهے‘ او ’د قسم کوهے‘ — دواړه مطلبونه په دې منظره کښې برابر دى چرته چې اِبراهيم د کوهى سره قسم وخوړو. ³²نو هغوئ په بيرسبع کښې يو لوظ وکړو. بيا ابيملک او د هغۀ د فوځ سردار فيکول د فلسطينيانو ملک ته بيرته لاړل. ³³اِبراهيم په بيرسبع کښې يوه غاز ونه کېنوله، او هلته يې د زمونږ پلار، اېل اولام — زمونږ ابدى پلار، نوم ياد کړو. ^c c v33 د اېل اولام مطلب دا دے چې ’ابدى خُدائ پاک‘. اِبراهيم په بيرسبع کښې زمونږ پلار ته دا نوم ورکړو — هغه ابدى ذات چې د هغۀ د لوظ وعدې په هر پښت کښې قائمې وى. ³⁴او اِبراهيم د فلسطينيانو په ملک کښې ډېره موده پاتې شو.