ကမ္ဘာဦး 21 FHB Father's Heart Bible™

21 ¹ငါတို့၏ခမည်းတော်သည် မိန့်တော်မူခဲ့သည့်အတိုင်း စာရာကို ကြည့်ရှုတော်မူ၍ ကတိထားတော်မူသည့်အတိုင်း သူ့အတွက် ပြုတော်မူ၏။ ²ငါတို့၏ခမည်းတော် ကတိထားတော်မူသော သတ်မှတ်ထားသည့်အချိန်၌ စာရာသည် ပဋိသန္ဓေစွဲ၍ အာဗြဟံအိုမင်းချိန်တွင် သားတစ်ယောက်ကို ဖွားမြင်၏။ ³အာဗြဟံသည် မိမိအား စာရာဖွားမြင်သော သားကို ဣဇာက်ဟု မှည့်ခေါ်၏။ ⁴ငါတို့၏ခမည်းတော် မိန့်မှာတော်မူသည့်အတိုင်း အာဗြဟံသည် မိမိသား ဣဇာက်ကို ရှစ်ရက်သားအရွယ်၌ အရေဖျားလှီးမင်္ဂလာ ပေး၏။ ⁵မိမိသား ဣဇာက်ကို ဖွားမြင်သောအခါ အာဗြဟံသည် အသက်တစ်ရာ ရှိ၏။ ⁶စာရာက “ငါတို့၏ခမည်းတော်သည် ငါ့ကို ရယ်မောစေတော်မူပြီ။ ကြားသိသူတိုင်း ငါနှင့်အတူ ရယ်မောကြလိမ့်မည်” ဟု ဆို၏။ ^a a v6 ဣဇာက်ဟူသော အမည်သည် ဟေဗြဲဘာသာတွင် ‘သူရယ်မော၏’ ဟု အဓိပ္ပာယ်ရှိ၏။ ဖြစ်နိုင်ဖွယ်မရှိသော ကတိတော်ကို စာရာ ရယ်မောခြင်းသည် သူ၏အမည်ပင် ဖြစ်လာ၏။ ⁷သူက ဆက်လက်၍ “စာရာသည် သားသမီးများကို နို့တိုက်လိမ့်မည်ဟု အာဗြဟံအား မည်သူ ပြောနိုင်မည်နည်း။ သို့ရာတွင် သူ၏အိုမင်းချိန်၌ ငါသည် သားတစ်ယောက်ကို ဖွားမြင်ပြီ” ဟု ဆို၏။

ဣဇာက်အတွက်ပွဲ

⁸သူငယ်သည် ကြီးပြင်း၍ နို့ခွာ၏။ ဣဇာက် နို့ခွာသောနေ့၌ အာဗြဟံသည် ပွဲကြီးတစ်ရပ်ကို ကျင်းပ၏။ ⁹သို့ရာတွင် အဲဂုတ္တုအမျိုးသမီး ဟာဂရ အာဗြဟံအား ဖွားမြင်သော သားသည် ပြက်ရယ်ပြုနေသည်ကို စာရာ မြင်၏။ ¹⁰သူက အာဗြဟံအား “ဤကျွန်မနှင့် သူ၏သားကို နှင်ထုတ်လိုက်ပါ။ ဤကျွန်မ၏သားသည် ငါ့သား ဣဇာက်နှင့်အတူ အမွေကို အလျှင်း မခံစားရ” ဟု ဆို၏။

¹¹ဤအမှုသည် မိမိ၏သားနှင့် သက်ဆိုင်သောကြောင့် အာဗြဟံအား အလွန် စိတ်ပူပန်စေ၏။

¹²သို့ရာတွင် ငါတို့၏ခမည်းတော်က အာဗြဟံအား “ထိုသူငယ်နှင့် သင်၏ကျွန်မအတွက် စိတ်မပူနှင့်။ စာရာ ပြောသမျှကို နားထောင်လော့။ အကြောင်းမူကား သင်၏အမျိုးအနွယ်ကို ဣဇာက်အားဖြင့် ခေါ်ဝေါ်ရလိမ့်မည်။ ¹³ထိုကျွန်မ၏သားသည်လည်း သင်၏အမျိုးအနွယ် ဖြစ်သောကြောင့် သူ့ကို လူမျိုးတစ်မျိုး ငါဖြစ်စေမည်” ဟု မိန့်တော်မူ၏။

¹⁴နောက်တစ်နေ့ နံနက်စောစော အာဗြဟံသည် မုန့်နှင့် ရေဘူးတစ်လုံးကို ယူ၍ ဟာဂရအား ပေးပြီးလျှင် သူငယ်နှင့်အတူ သူ၏ပခုံးပေါ်တွင် တင်ကာ လွှတ်လိုက်၏။ သူသည် ထွက်ခွာ၍ ဗေရရှေဘ တောကန္တာရ၌ လှည့်လည်သွားလာ၏။ ¹⁵ရေဘူးထဲမှ ရေကုန်သောအခါ သူသည် သူငယ်ကို ချုံပုတ်တစ်ခုအောက်၌ ထားခဲ့၏။ ¹⁶သူသည် မြားတစ်ပစ်ခန့်အကွာသို့ သွား၍ ထိုင်ချလျက် “သူငယ်သေသည်ကို ငါ မကြည့်ရက်နိုင်” ဟု ဆို၏။ ထို့နောက် ထိုနေရာ၌ ထိုင်လျက် အသံကုန် ဟစ်၍ ငိုကြွေး၏။

¹⁷ငါတို့၏ခမည်းတော်သည် သူငယ်၏အသံကို ကြားတော်မူ၏။ ခမည်းတော်၏ ကောင်းကင်တမန်သည် ကောင်းကင်မှ ဟာဂရကို ခေါ်၍ “ဟာဂရ၊ အဘယ်အမှု ရှိသနည်း။ မကြောက်နှင့်။ သူငယ် လဲလျောင်းရာအရပ်မှ သူ၏အသံကို ငါတို့၏ခမည်းတော် ကြားတော်မူပြီ။ ¹⁸ထလော့။ သူငယ်ကို ချီပွေ့၍ လက်ဆွဲလော့။ အကြောင်းမူကား သူ့ကို လူမျိုးကြီးတစ်မျိုး ငါဖြစ်စေမည်” ဟု ဆို၏။

¹⁹ထိုအခါ ငါတို့၏ခမည်းတော်သည် သူ၏မျက်စိကို ဖွင့်တော်မူသဖြင့် သူသည် ရေတွင်းတစ်တွင်းကို မြင်၍ သွားပြီးလျှင် ရေဘူးကို ရေဖြည့်ကာ သူငယ်အား ရေတိုက်၏။

²⁰ငါတို့၏ခမည်းတော်သည် ထိုသူငယ် ကြီးပြင်းလာစဉ် သူနှင့်အတူ ရှိတော်မူ၏။ သူသည် တောကန္တာရ၌ နေထိုင်၍ လေးသမား ဖြစ်လာ၏။ ²¹သူသည် ပါရန်တောကန္တာရ၌ နေထိုင်၍ သူ၏အမိသည် အဲဂုတ္တုပြည်မှ မယားတစ်ယောက်ကို သူ့အတွက် ရှာပေး၏။

အဘိမလက်၏ကတိသစ္စာ

²²ထိုအခါ အဘိမလက်နှင့် သူ၏စစ်သူကြီး ဖိကောလတို့သည် အာဗြဟံအား “သင်ပြုသမျှတို့၌ ဘုရားသခင်သည် သင်နှင့်အတူ ရှိတော်မူ၏။ ²³ယခု သင်သည် ငါ့ကိုသော်လည်းကောင်း၊ ငါ့သားသမီးများကိုသော်လည်းကောင်း၊ ငါ့အမျိုးအနွယ်ကိုသော်လည်းကောင်း သစ္စာမဖောက်ပါဟု ဘုရားသခင်ကို တိုင်တည်၍ ဤအရပ်၌ ငါ့အား ကျိန်ဆိုလော့။ ငါသည် သင့်အား ကျေးဇူးပြုသကဲ့သို့ သင်သည်လည်း ငါနှင့် သင်တည်းခိုနေထိုင်ခဲ့သော ဤပြည်အား ထိုနည်းတူ ကျေးဇူးပြုလော့” ဟု ဆို၏။

²⁴အာဗြဟံက “ငါ ကျိန်ဆိုပါ၏” ဟု ဆို၏။ ²⁵ထို့နောက် အဘိမလက်၏ ကျွန်များ သိမ်းယူထားသော ရေတွင်းအကြောင်းကို အာဗြဟံသည် အဘိမလက်အား အပြစ်တင် ညည်းညူ၏။ ²⁶အဘိမလက်က “ဤအမှုကို မည်သူ ပြုသည်ကို ငါ မသိ။ သင်လည်း ငါ့အား မပြောခဲ့။ ယနေ့မှ ငါ ကြားသိရ၏” ဟု ဖြေ၏။

²⁷အာဗြဟံသည် သိုးများနှင့် နွားများကို ယူ၍ အဘိမလက်အား ပေးပြီးလျှင် သူတို့နှစ်ဦးသည် ပဋိညာဉ် ပြုကြ၏။ ²⁸အာဗြဟံသည် သိုးစုထဲမှ သိုးမ ခုနစ်ကောင်ကို သီးခြားခွဲထား၏၊ ²⁹အဘိမလက်က အာဗြဟံအား “သင် သီးခြားခွဲထားသော ဤသိုးမ ခုနစ်ကောင်၏ အဓိပ္ပာယ်ကား အဘယ်နည်း” ဟု မေး၏။

³⁰သူက “ဤရေတွင်းကို ငါ တူးသည့် သက်သေအဖြစ် ဤသိုးမ ခုနစ်ကောင်ကို ငါ့ထံမှ လက်ခံလော့” ဟု ဖြေ၏။ ³¹ထိုအရပ်၌ သူတို့နှစ်ဦး ကျိန်ဆိုခဲ့သောကြောင့် ထိုအရပ်ကို ဗေရရှေဘဟု ခေါ်ဝေါ်ကြ၏။ ^b b v31 ဗေရရှေဘဟူသော စကားသည် “ခုနစ်၏ရေတွင်း” နှင့် “ကျိန်ဆိုခြင်း၏ရေတွင်း” ဟူသော အဓိပ္ပာယ် နှစ်မျိုးကို ဆောင်၏။ အာဗြဟံသည် ရေတွင်းအနီး၌ ကျိန်ဆိုခဲ့သော ဤအခန်းနှင့် အဓိပ္ပာယ် နှစ်မျိုးစလုံး ကိုက်ညီ၏။ ³²သို့ဖြင့် သူတို့သည် ဗေရရှေဘ၌ ပဋိညာဉ် ပြုကြ၏။ ထို့နောက် အဘိမလက်နှင့် သူ၏စစ်သူကြီး ဖိကောလတို့သည် ဖိလိတ္တိပြည်သို့ ပြန်သွားကြ၏။ ³³အာဗြဟံသည် ဗေရရှေဘ၌ မန်ကျည်းပင်တစ်ပင်ကို စိုက်ပျိုး၍ ထိုအရပ်၌ ငါတို့၏ခမည်းတော်၊ ဧလောလံ—ထာဝရတည်တော်မူသော ငါတို့၏ခမည်းတော်၏ နာမတော်ကို ပဌနာပြု၏။ ^c c v33 ဧလောလံဟူသော အမည်သည် ‘ထာဝရတည်တော်မူသော ဘုရားသခင်’ ဟု အဓိပ္ပာယ်ရှိ၏။ အာဗြဟံသည် ဗေရရှေဘ၌ ငါတို့၏ခမည်းတော်အား ဤနာမတော်ကို ပေးခဲ့၏။ ကိုယ်တော်သည် ပဋိညာဉ်ကတိတော်များ မျိုးဆက်တိုင်း၌ တည်မြဲတော်မူသော ထာဝရတည်တော်မူသောအရှင် ဖြစ်တော်မူ၏။ ³⁴အာဗြဟံသည် ဖိလိတ္တိပြည်၌ ကာလ ကြာမြင့်စွာ နေထိုင်လေ၏။