ஆதியாகமம் 21

21 ¹ எங்கள் பிதா தாம் சொன்னபடியே சாராளைச் சந்தித்தார்; தாம் வாக்குத்தத்தம்பண்ணினபடியே சரியாக அவளுக்குச் செய்தார். ² சாராள் கர்ப்பவதியாகி, எங்கள் பிதா ஆபிரகாமுக்குக் குறித்திருந்த காலத்திலே, அவனுடைய முதிர்வயதிலே அவனுக்கு ஒரு மகனைப் பெற்றாள். ³ சாராள் தனக்குப் பெற்ற மகனுக்கு ஆபிரகாம் ஈசாக்கு என்று பேரிட்டான். ⁴ எங்கள் பிதா தனக்குக் கட்டளையிட்டபடியே, ஆபிரகாம் தன் மகனாகிய ஈசாக்கு எட்டு நாட்களானபோது அவனுக்கு விருத்தசேதனம்பண்ணினான். ⁵ தன் மகனாகிய ஈசாக்கு அவனுக்குப் பிறந்தபோது ஆபிரகாம் நூறு வயதாயிருந்தான். ⁶ சாராள்: “எங்கள் பிதா எனக்கு நகைப்பை உண்டாக்கினார்; இதைக் கேட்கிற யாவரும் என்னோடேகூட நகைப்பார்கள்” என்றாள். ^a a v6 ஈசாக்கு என்பதற்கு எபிரெயு மொழியில் ‘அவன் நகைக்கிறான்’ என்று அர்த்தம் — இயலாத வாக்குத்தத்தத்தைக் குறித்து சாராள் நகைத்த நகைப்பே அவனுடைய பெயராகவே ஆயிற்று. ⁷ மேலும் அவள்: “சாராள் பிள்ளைகளுக்குப் பால் கொடுப்பாள் என்று ஆபிரகாமுக்கு யார் சொல்லியிருப்பார்கள்? ஆயினும் அவருடைய முதிர்வயதிலே அவருக்கு ஒரு மகனைப் பெற்றேனே” என்றாள்.

ஈசாக்குக்கான விருந்து

⁸ அந்தப் பிள்ளை வளர்ந்து பால்மறந்தது; ஈசாக்கு பால்மறந்த நாளிலே ஆபிரகாம் ஒரு பெரிய விருந்து செய்தான். ⁹ ஆனால், எகிப்தியளாகிய ஆகார் ஆபிரகாமுக்குப் பெற்ற மகன் பரியாசம்பண்ணுகிறதைச் சாராள் கண்டாள். ¹⁰ அவள் ஆபிரகாமை நோக்கி: “இந்த அடிமைப்பெண்ணையும் அவள் மகனையும் துரத்திவிடும்; இந்த அடிமைப்பெண்ணின் மகன் என் மகனாகிய ஈசாக்குடன் சுதந்தரத்தில் ஒருபோதும் பங்கடையமாட்டான்” என்றாள்.

¹¹ இந்தக் காரியம் தன் மகனைக் குறித்ததாயிருந்தபடியால், ஆபிரகாமுக்கு மிகவும் துக்கமாயிருந்தது.

¹² ஆனால் எங்கள் பிதா ஆபிரகாமை நோக்கி: “இந்தப் பிள்ளையைக் குறித்தும் உன் அடிமைப்பெண்ணைக் குறித்தும் விசனப்படாதே. சாராள் உனக்குச் சொல்கிறபடியெல்லாம் அவள் சொல்கேட்டு நட; ஏனெனில் ஈசாக்கின்மூலமாய் உன் சந்ததி விளங்கும். ¹³ அந்த அடிமைப்பெண்ணின் மகனும் உன் சந்ததியாயிருக்கிறபடியால், அவனையும் ஒரு ஜாதியாக்குவேன்” என்றார்.

¹⁴ மறுநாள் அதிகாலையில் ஆபிரகாம் அப்பத்தையும் ஒரு தோல்பையில் தண்ணீரையும் எடுத்து ஆகாருக்குக் கொடுத்து, அவைகளையும் பிள்ளையையும் அவள் தோளின்மேல் வைத்து, அவளை அனுப்பிவிட்டான். அவள் புறப்பட்டுப்போய், பெயெர்செபாவின் வனாந்தரத்திலே அலைந்து திரிந்தாள். ¹⁵ தோல்பையிலிருந்த தண்ணீர் தீர்ந்தபோது, அவள் பிள்ளையை ஒரு புதரின்கீழே வைத்துவிட்டு, ¹⁶ “இந்தப் பிள்ளை சாகிறதை நான் பார்க்கமாட்டேன்” என்று சொல்லி, சுமார் நூறு கெஜம் தூரத்தில் எதிராகப் போய் உட்கார்ந்தாள். அங்கே உட்கார்ந்திருக்கும்போது, அவள் மனமுடைந்து சத்தமிட்டு அழுதாள். ¹⁷ எங்கள் பிதா பிள்ளையின் சத்தத்தைக் கேட்டார்; அவருடைய தூதன் வானத்திலிருந்து ஆகாரைக் கூப்பிட்டு: “ஆகாரே, உனக்கு என்ன? பயப்படாதே; பிள்ளை கிடக்கும் இடத்திலிருந்து அவனுடைய சத்தத்தை எங்கள் பிதா கேட்டார். ¹⁸ நீ எழுந்து, பிள்ளையைத் தூக்கி, அவனை உன் கையினால் பிடித்துக்கொள்; அவனை ஒரு பெரிய ஜாதியாக்குவேன்” என்றார். ¹⁹ அப்பொழுது எங்கள் பிதா அவளுடைய கண்களைத் திறந்தார்; அவள் ஒரு தண்ணீர்த் துரவைக் கண்டு, போய், தோல்பையில் தண்ணீரை நிரப்பி, பிள்ளைக்குக் குடிக்கக் கொடுத்தாள்.

²⁰ பிள்ளை வளர்ந்துவரும்போது எங்கள் பிதா அவனோடேகூட இருந்தார். அவன் வனாந்தரத்தில் வாசம்பண்ணி, வில்வித்தையில் வல்லவனானான். ²¹ அவன் பாரான் வனாந்தரத்தில் குடியிருந்தான்; அவனுடைய தாய் எகிப்து தேசத்திலிருந்து அவனுக்கு ஒரு பெண்ணை மணமுடித்தாள்.

அபிமெலேக்கின் ஆணை

²² அக்காலத்திலே அபிமெலேக்கும் அவனுடைய படைத்தலைவனாகிய பிகோலும் ஆபிரகாமை நோக்கி: “நீ செய்கிற எல்லாவற்றிலும் தேவன் உன்னோடே இருக்கிறார். ²³ நீ என்னிடத்திலாவது என் பிள்ளைகளிடத்திலாவது என் சந்ததியாரிடத்திலாவது வஞ்சகமாய் நடக்கமாட்டேன் என்று இப்பொழுது இங்கே தேவனுக்கு முன்பாக எனக்கு ஆணையிட்டுக்கொடு. நான் உனக்குச் செய்த தயவின்படியே, நீ எனக்கும், நீ பரதேசியாய்த் தங்கியிருந்த இந்த தேசத்திற்கும் செய்யவேண்டும்” என்றான்.

²⁴ அதற்கு ஆபிரகாம்: “நான் ஆணையிடுகிறேன்” என்றான். ²⁵ அபிமெலேக்கின் வேலைக்காரர் பலவந்தமாய்ப் பிடித்துக்கொண்ட ஒரு தண்ணீர்த் துரவைக் குறித்து, ஆபிரகாம் அபிமெலேக்கிடத்தில் முறையிட்டான். ²⁶ அதற்கு அபிமெலேக்கு: “இதைச் செய்தவன் யாரென்று எனக்குத் தெரியாது; நீயும் இதை எனக்குத் தெரிவிக்கவில்லை; இன்றைக்கே இதை நான் கேள்விப்படுகிறேன்” என்றான்.

²⁷ அப்பொழுது ஆபிரகாம் ஆடுமாடுகளைக் கொண்டுவந்து அபிமெலேக்குக்குக் கொடுத்தான்; அவர்கள் இருவரும் உடன்படிக்கைபண்ணிக்கொண்டார்கள். ²⁸ ஆபிரகாம் மந்தையிலிருந்து ஏழு பெண்ணாட்டுக்குட்டிகளைப் பிரித்துவைத்தான். ²⁹ அபிமெலேக்கு ஆபிரகாமை நோக்கி: “நீ பிரித்துவைத்த இந்த ஏழு பெண்ணாட்டுக்குட்டிகளின் கருத்து என்ன?” என்று கேட்டான்.

³⁰ அதற்கு அவன்: “இந்தத் துரவை நான் வெட்டினேன் என்பதற்குச் சாட்சியாக, இந்த ஏழு பெண்ணாட்டுக்குட்டிகளை நீ என் கையிலிருந்து ஏற்றுக்கொள்ளவேண்டும்” என்றான். ³¹ அவ்விடத்தில் அவர்கள் இருவரும் ஆணையிட்டுக்கொண்டபடியால், அந்த இடம் பெயெர்செபா என்று அழைக்கப்பட்டது. ^b b v31 பெயெர்செபா என்பது ‘ஏழின் துரவு’ என்றும் ‘ஆணையின் துரவு’ என்றும் இரட்டை அர்த்தம் கொண்டுள்ளது — ஆபிரகாம் துரவின் அருகே ஆணையிட்ட இந்தச் சம்பவத்திற்கு இரண்டு பொருளும் பொருந்துகின்றன. ³² அவர்கள் பெயெர்செபாவிலே உடன்படிக்கைபண்ணினபின்பு, அபிமெலேக்கும் அவனுடைய படைத்தலைவனாகிய பிகோலும் எழுந்து, பெலிஸ்தர் தேசத்திற்குத் திரும்பிப்போனார்கள். ³³ ஆபிரகாம் பெயெர்செபாவிலே ஒரு தமரிஸ்க் மரத்தை நட்டு, அங்கே எங்கள் நித்திய பிதாவாகிய ஏல் ஓலாம் என்னும் எங்கள் பிதாவின் நாமத்தைத் தொழுதுகொண்டான். ^c c v33 ஏல் ஓலாம் என்பதற்கு ‘நித்திய தேவன்’ என்று அர்த்தம். ஆபிரகாம் பெயெர்செபாவிலே எங்கள் பிதாவுக்கு இந்த நாமத்தைச் சூட்டினான் — தலைமுறை தலைமுறையாகத் தம்முடைய உடன்படிக்கை வாக்குத்தத்தங்களை நிலைநிறுத்துகிற நித்தியமுள்ளவர். ³⁴ ஆபிரகாம் பெலிஸ்தர் தேசத்திலே அநேகநாள் தங்கியிருந்தான்.