Kajadian 21 FHB Father's Heart Bible™

21 ¹Ari Rama urang ngalayad ka Sarah, sakumaha anu geus dipangandikakeuna-Na, sarta ngalaksanakeun pikeun manehna sakumaha anu geus dijangjikeuna-Na. ²Sarah ngandeg, terus ngalahirkeun hiji putra ti Ibrahim dina mangsa kolotna, dina waktu anu geus ditangtukeun ku Rama urang. ³Ku Ibrahim eta putra nu dilahirkeun ku Sarah teh dingaranan Ishak. ⁴Waktu Ishak putrana umur dalapan poe, ku Ibrahim disunat, sakumaha anu geus diparentahkeun ku Rama urang ka anjeunna. ⁵Harita Ibrahim umurna geus saratus taun, waktu Ishak putrana dilahirkeun. ⁶Ari saur Sarah, “Rama urang geus ngajadikeun kaula seuri; sakur anu ngadenge ieu bakal milu seuri jeung kaula.” ^a a v6 Ishak hartina ‘manehna seuri’ dina basa Ibrani — seurina Sarah waktu ngadenge jangji anu mustahil teh jadi ngaran putrana. ⁷Saurna deui, “Saha anu bakal nyangka rek nyaritakeun ka Ibrahim yen Sarah bakal nyusuan anak? Tapi kaula geus ngalahirkeun putra pikeun anjeunna dina mangsa kolotna.”

Pesta pikeun Ishak

⁸Eta budak beuki gede tuluy dipegatan nyusu; dina poe Ishak dipegatan nyusu, Ibrahim nyieun pesta anu gede. ⁹Tapi Sarah ningali putra Ibrahim ti Hajar, wanita urang Mesir tea, keur ngaheureuyan. ¹⁰Pok manehna ngomong ka Ibrahim, “Usir eta awewe badega jeung anakna; anak eta awewe badega moal pisan-pisan meunang warisan babarengan jeung anak kaula, Ishak.”

¹¹Hal ieu matak nyeri pisan kana manah Ibrahim, karana eta teh ngeunaan putrana.

¹²Tapi Rama urang ngandika ka Ibrahim, “Maneh ulah nalangsa ngeunaan eta budak jeung awewe badega maneh. Turutkeun sagala anu diomongkeun ku Sarah ka maneh, sabab turunan maneh bakal diitung ngaliwatan Ishak. ¹³Tapi anak eta awewe badega oge ku Kami rek dijadikeun hiji bangsa, karana manehna teh turunan maneh.”

¹⁴Isukna, pasubuh-subuh, Ibrahim nyokot roti jeung kantong cai, dibikeun ka Hajar, dipangkukeun kana taktakna bareng jeung budakna, tuluy manehna dititah indit. Hajar angkat, terus ngalanglang di gurun keusik Beer-syeba. ¹⁵Sanggeus caina dina kantong beak, budakna ku manehna dieundeukeun handapeun hiji rungkun. ¹⁶Manehna tuluy indit, diuk rada anggang kira-kira sajauh ingsetan panah, sabab pokna, “Teu kuat kaula nenjo budak nepi ka maot.” Tuluy manehna diuk di dinya, terus ceurik ngagukguk.

¹⁷Rama urang ngadangu sora eta budak; terus utusana-Na nyalukan Hajar ti sawarga, “Ku naon, Hajar? Ulah sieun — Rama urang geus ngadangu sora budak di tempatna ngalempreh. ¹⁸Geura cengkat, angkat budak teh, cekel leungeunna, sabab ku Kami rek dijadikeun hiji bangsa anu gede.”

¹⁹Geus kitu Rama urang ngabuka panon Hajar; manehna ningali aya sumur cai, tuluy indit ngeusian kantong ku cai, terus budakna diinuman.

²⁰Rama urang nyarengan eta budak nepi ka gede. Manehna cicing di gurun keusik tuluy jadi jalma anu pinter manah. ²¹Manehna cicing di gurun keusik Paran, sarta ku indungna dipangnyandakkeun bojo ti tanah Mesir.

Sumpah Abimelekh

²²Dina mangsa harita, Abimelekh jeung Pikol, panglima baladna, ngomong ka Ibrahim, “Allah nyarengan anjeun dina sagala rupa anu dipilampah ku anjeun. ²³Ku margi kitu, ayeuna sumpah ka kuring di dieu demi Allah, yen anjeun moal ngahianat ka kuring, ka anak kuring, atawa ka turunan kuring. Jiad kahadean ka kuring jeung ka ieu tanah tempat anjeun nganjrek salaku urang asing, sakumaha kahadean anu geus ditembongkeun ku kuring ka anjeun.”

²⁴Tembal Ibrahim, “Kuring sumpah.” ²⁵Tapi Ibrahim nyawad ka Abimelekh ngeunaan hiji sumur cai anu geus dirampas ku gandek-gandek Abimelekh. ²⁶Waler Abimelekh, “Kuring teu nyaho saha anu migawe hal eta. Anjeun oge henteu bejaan ka kuring, jeung kuring kakara ngadenge ngeunaan eta ayeuna poe ieu.”

²⁷Ibrahim nyokot domba jeung sapi, dibikeun ka Abimelekh, tuluy duanana nyieun hiji perjangjian. ²⁸Ibrahim misahkeun tujuh anak domba bikang tina kawanan, ²⁹tuluy Abimelekh naros ka Ibrahim, “Naon maksudna ieu tujuh anak domba bikang anu dipisahkeun ku anjeun teh?”

³⁰Tembal Ibrahim, “Tampi ieu tujuh anak domba bikang ti kuring, minangka bukti yen kuring anu geus ngali ieu sumur.” ³¹Ku sabab kitu eta tempat teh disebut Beer-syeba, karana di dinya duanana geus silih sumpah. ^b b v31 Beer-syeba miboga harti ganda, nya eta “sumur tujuh” jeung “sumur sumpah” — duanana luyu jeung kajadian ieu, nalika Ibrahim silih sumpah di gigireun sumur. ³²Nya kitu duanana nyieun perjangjian di Beer-syeba. Geus kitu Abimelekh jeung Pikol, panglima baladna, marulang deui ka tanah urang Pelisti. ³³Ibrahim melak tangkal taripang di Beer-syeba, sarta di dinya anjeunna sasambat kana jenengan Rama urang, El Olam — Rama urang anu langgeng. ^c c v33 El Olam hartina ‘Allah anu Langgeng.’ Ieu jenengan teh dipaparinkeun ku Ibrahim ka Rama urang di Beer-syeba — nu Langgeng anu jangji perjangjiana-Na tetep kuat ngaliwatan unggal turunan. ³⁴Sarta Ibrahim nganjrek di tanah urang Pelisti lila pisan.