Bajarilgan vaʼda
Isʼhoq tugʻiladi va Soraning kulgisi shodlikka aylanadi, ammo xonadon boʻlinadi: Hojar va Ismoil non va suv bilan joʻnatib yuboriladi. Suv tugagach, Otamiz bolaning yigʻisini eshitadi va Hojarning koʻzlarini ochib, unga quduqni koʻrsatadi.
21 1Otamiz aytganidek, Sorani yoʻqladi va unga vaʼda qilganini bajardi. 2Sora homilador boʻlib, Ibrohim keksayganida, Otamiz vaʼda qilgan belgilangan vaqtda unga oʻgʻil tugʻib berdi. 3Ibrohim Sora tugʻib bergan oʻgʻlining ismini Ishoq qoʻydi. 4Ibrohim, Otamiz buyurganidek, oʻgʻli Ishoqni sakkiz kunlik boʻlganda sunnat qildi. 5Oʻgʻli Ishoq tugʻilganda, Ibrohim bir yuz yoshda edi. 6Sora dedi: “Otamiz meni kuldirdi; buni eshitgan har bir kishi men bilan birga kuladi.” a a v6 Ishoq ibroniy tilida “u kuladi” degan maʼnoni bildiradi — Soraning imkonsiz vaʼda ustidan kulgani uning ismiga aylandi. 7U yana dedi: “Sora bolalarni emizadi, deb Ibrohimga kim ham aytardi? Ammo men Ibrohim keksayganida unga oʻgʻil tugʻib berdim.”
Ishoq sharafiga ziyofat
8Bola oʻsib, koʻkrakdan ajratildi; Ishoq koʻkrakdan ajratilgan kuni Ibrohim katta ziyofat berdi. 9Lekin Sora misrlik Hojar Ibrohimga tugʻib bergan oʻgʻilning masxara qilayotganini koʻrdi. 10U Ibrohimga dedi: “Bu choʻrini oʻgʻli bilan birga haydab yubor; bu choʻrining oʻgʻli hech qachon mening oʻgʻlim Ishoq bilan meros olmaydi.”
11Bu Ibrohimni juda xafa qildi, chunki bu gap uning oʻgʻliga oid edi.
12Lekin Otamiz Ibrohimga dedi: “Bola va choʻring haqida xafa boʻlma. Sora senga nima desa, hammasida unga quloq sol, chunki sening naslingga Ishoq orqali nom beriladi. 13Choʻrining oʻgʻlidan ham bir xalq paydo qilaman, chunki u sening naslingdir.”
14Ertasi kuni erta tongda Ibrohim non va bir meshk suv olib, Hojarga berdi; bola bilan birga ularni ayolning yelkasiga qoʻyib, uni joʻnatib yubordi. U yoʻlga chiqib, Bersheba choʻlida sarson boʻlib yurdi. 15Meshkdagi suv tugagach, u bolani butalardan birining tagiga qoʻydi. 16U borib, taxminan bir oʻq otilar masofada narida oʻtirdi, chunki: “Bolaning oʻlishiga qarab turolmayman”, — dedi. Soʻng oʻsha yerda oʻtirib, ovozini koʻtarib yigʻladi.
17Otamiz bolaning ovozini eshitdi; Uning farishtasi osmondan Hojarni chaqirib dedi: “Senga nima boʻldi, Hojar? Qoʻrqma — Otamiz bola yotgan joydan uning ovozini eshitdi. 18Oʻrningdan tur, bolani koʻtarib, uni qoʻlidan ushlab ol, chunki Men undan buyuk bir xalq qilaman.”
19Shunda Otamiz uning koʻzlarini ochdi; u bir quduq suvni koʻrdi, borib meshkni suvga toʻldirdi, soʻng bolaga suv ichirdi.
20Bola oʻsib ulgʻaygani sari Otamiz u bilan edi. U choʻlda yashab, kamonchi boʻldi. 21U Poron choʻlida yashadi, onasi esa unga Misrdan xotin topib berdi.
Abimalekning qasami
22Oʻsha vaqtda Abimalek va uning lashkarboshisi Pixol Ibrohimga dedi: “Nima qilsang, hammasida Xudo sen bilan. 23Endi shu yerda Xudo nomi bilan menga qasam ichginki, na menga, na bolalarimga, na avlodlarimga xiyonat qilmaysan. Men senga koʻrsatgan mehribonlikni sen ham menga va oʻzing musofir boʻlib yashagan bu yurtga koʻrsat.”
24Ibrohim dedi: “Qasam ichaman.” 25Soʻng Ibrohim Abimalekning xizmatkorlari tortib olgan bir quduq suv haqida Abimalekka shikoyat qildi. 26Abimalek javob berdi: “Buni kim qilganini bilmayman. Sen menga aytmagansan, men esa bu haqda faqat bugun eshitdim.”
27Ibrohim qoʻy va mol olib, Abimalekka berdi, ikkovi ahd tuzdi. 28Ibrohim suruvdan yettita urgʻochi qoʻzini ajratib qoʻydi, 29Abimalek esa Ibrohimdan soʻradi: “Sen ajratib qoʻygan bu yettita urgʻochi qoʻzining maʼnosi nima?”
30U javob berdi: “Bu quduqni men qazganimga dalil boʻlsin deb, mendan bu yettita urgʻochi qoʻzini qabul qilib ol.” 31Shu sababli oʻsha joy Bersheba deb ataldi, chunki ikkovi oʻsha yerda qasam ichgan edi. b b v31 Bersheba ikki maʼnoni bildiradi: “yettilik qudugʻi” va “qasam qudugʻi” — Ibrohim quduq yonida qasam ichgan bu voqeaga har ikkala maʼno ham mos keladi. 32Shunday qilib, ular Bershebada ahd tuzdi. Soʻng Abimalek va uning lashkarboshisi Pixol filistlar yurtiga qaytib ketdi. 33Ibrohim Bershebada bir yulgʻun ekdi va oʻsha yerda Otamizning — El-Olamning, bizning abadiy Otamizning — nomini chaqirdi. c c v33 El-Olam “Abadiy Xudo” degan maʼnoni bildiradi. Ibrohim Bershebada Otamizga shu nomni berdi — ahd vaʼdalari har bir avlod davomida barqaror turadigan abadiy Zot. 34Ibrohim filistlar yurtida uzoq vaqt yashadi.