Ibrohim Gerarda
Ibrohim yana Sorani singlim deydi va Abumalik uni oladi. Shoh unga tegmasidan oldin Otamiz tushida uni ogohlantiradi va Abumalik oʻzining aybsizligini taʼkidlaydi. Ibrohim bu yerda hech kim Otamizdan qoʻrqmaydi, deb shunchaki taxmin qilganini tan oladi.
20 1Ibrohim u yerdan Nagav tomon yoʻlga chiqib, Qadesh bilan Shur orasida joylashdi va Gerarda musofir boʻlib yashadi. 2Ibrohim oʻz xotini Sora haqida: “U mening singlim,” dedi. Shunda Gerar shohi Abumalik odam yuborib, Sorani oldirib keldi.
3Lekin oʻsha kecha Otamiz Abumalikning tushiga kirib dedi: “Sen oʻzing olib kelgan ayol tufayli oʻlgan hisoblanasan, chunki u erli ayoldir.”
4Abumalik esa unga yaqinlashmagan edi. U dedi: “Ey Egam Xudo, nahotki Sen begunoh xalqni ham halok qilsang? 5“Axir, uning oʻzi menga: «U mening singlim», demadimi? Ayolning oʻzi ham: «U mening akam», dedi-ku. Men buni sof qalb va pok qoʻllar bilan qildim.”
6Shunda Otamiz tushida unga dedi: “Ha, buni sof qalbing bilan qilganingni Men bilaman. Menga qarshi gunoh qilishingdan seni Men saqlab qoldim — shuning uchun unga tegishingga yoʻl qoʻymadim. 7Endi u odamning xotinini qaytar, chunki u paygʻambardir. U sen uchun ibodat qiladi va sen tirik qolasan. Agar uni qaytarmasang, bilib qoʻy: sen ham, senikilarning barchasi ham muqarrar oʻlasizlar.”
8Abumalik ertasi tongda erta turib, barcha xizmatkorlarini chaqirdi va boʻlgan voqealarning hammasini ularga soʻzlab berdi. Bu odamlar qattiq qoʻrqib ketishdi. 9Abumalik Ibrohimni chaqirtirib, undan soʻradi: “Sen bizga nima qilding? Men senga qanday gunoh qildimki, mening ustimga va shohligimning ustiga shunday katta gunoh keltirding? Sen menga aslo qilinmaydigan ishni qilding.” 10Abumalik yana Ibrohimga dedi: “Shunday ish qilishingda nimani koʻzlagan eding?”
11Ibrohim dedi: “Men: «Bu yerda Otamizdan qoʻrqish yoʻq, xotinim uchun meni oʻldirishadi», deb oʻyladim.” 12Qolaversa, u haqiqatan ham mening singlim — otamning qizi, lekin onamning qizi emas; u mening xotinim boʻldi.
13Otamiz meni otamning uyidan sargardon qilganda, men unga dedim: menga shu yaxshilikni qil — qayerga borsak ham, men haqimda “U mening akam”, degin.
14Abumalik qoʻy, mol, qul va choʻrilar olib, ularni Ibrohimga berdi hamda xotini Sorani unga qaytarib berdi. 15Abumalik dedi: “Mana, yurtim sening oldingda ochiq; qayerda xohlasang, oʻsha yerda joylash.” 16Soraga esa dedi: “Mana, akangga ming boʻlak kumush beryapman. Bu sen bilan birga boʻlganlarning hammasining koʻz oldida senga qilingan nohaqlikni yopish uchundir; hamma oldida sen butunlay oqlangansan.”
17Ibrohim Otamizga ibodat qildi, Otamiz esa Abumalikni, uning xotinini hamda choʻrilarini sogʻaytirdi, shunda ular yana farzand koʻra oladigan boʻlishdi. 18Chunki Otamiz Ibrohimning xotini Sora tufayli Abumalik xonadonidagi har bir bachadonni butunlay yopib qoʻygan edi.