Abraham ing Gerar
Abraham manèh ngaku Sara minangka adhiné, lan Abimelekh njupuk dhèwèké. Rama kita ngélingaké sang ratu ing impèn sadurungé ndemèk dhèwèké, lan Abimelekh mbélani yèn awaké dhéwé ora salah. Abraham ngakoni yèn dhèwèké mung ngira ing kéné ora ana wong kang ngajrihi Rama kita.
20 1Abraham banjur pindhah saka ing kono menyang tanah Negeb, lan manggon ing antarane Kades karo Sur, sarta dadi wong neneka ing Gerar. 2Ing bab Sara, bojone, Abraham kandha: “Iki sadulurku wadon.” Mulane Abimelekh, ratu ing Gerar, kongkonan njupuk Sara mau.
3Nanging ing wayah bengi iku Rama kita rawuh marang Abimelekh sajroning impen, pangandikane: “Kowe bakal nemu pati marga saka wong wadon kang kokjupuk iku, awit dheweke wis duwe bojo.”
4Abimelekh durung nyedhaki wong wadon mau. Banjur matur: “Dhuh Pangeran, menapa Paduka badhe numpes bangsa ingkang boten kaluputan? 5Punapa piyambakipun boten criyos dhateng kawula, ‘Punika sadherek kawula estri’? Lan tiyang estri punika ugi piyambak criyos, ‘Punika sadherek kawula jaler.’ Kawula nindakaken punika kanthi manah ingkang tulus lan tangan ingkang resik.”
6Rama kita banjur ngandika marang Abimelekh sajroning impen: “Iya, Aku ngerti yen kowe nindakake iku kanthi tulusing ati, lan Aku kang ngreksa kowe supaya ora gawe dosa marang Aku; iya iku sababe Aku ora nglilani kowe ndemek wong wadon mau. 7Saiki balekna bojone wong iku, awit dheweke iku nabi kang bakal ndongakake kowe, satemah kowe bakal urip. Nanging yen kowe ora mbalekake, ngretia yen kowe mesthi bakal mati, kowe lan sakabehe kang dadi duwekmu.”
8Esuke umun-umun Abimelekh tangi, banjur ngundang sakabehe abdine lan nyritakake sakabehe kang wis kelakon marang wong-wong mau; wong-wong iku padha wedi banget. 9Abimelekh banjur nyeluk Abraham lan takon: “Kowe wis nindakake apa marang aku kabeh? Aku gawe dosa apa marang kowe, dene kowe nekakake dosa gedhe marang aku lan marang kratonku? Kowe wis nindakake marang aku apa kang ora pantes ditindakake.” 10Abimelekh uga kandha marang Abraham: “Apa kang dadi karepmu, dene kowe nindakake prakara kang kaya mangkono iku?”
11Abraham mangsuli: “Pikirku: mesthi ora ana rasa wedi marang Rama kita ing panggonan kene, satemah aku bakal dipateni marga saka bojoku.” 12Kajaba iku, dheweke pancen sadulurku wadon tenan, anake bapakku, nanging dudu anake ibuku, lan banjur dadi bojoku.
13Nalika Rama kita dhawuh supaya aku lunga ngumbara saka omahe bapakku, aku kandha marang dheweke: Duduhna katresnanmu iki marang aku—menyang ngendi bae paran kita, kandhaa bab aku, “Iki sadulurku lanang.”
14Abimelekh banjur njupuk wedhus, sapi, lan abdi lanang karo wadon, diwenehake marang Abraham, sarta Sara, bojone, dibalekake marang dheweke. 15Abimelekh kandha: “Tanahku kabukak kanggo kowe; manggona ing ngendi bae kang koksenengi.” 16Dene marang Sara dheweke kandha: “Delengen, aku menehi sadulurmu lanang dhuwit salaka sewu keping. Iki kanggo nutupi kaluputan kang ditandukake marang kowe ana ing ngarsane sakabehe wong kang nunggal karo kowe; ing ngarepe wong kabeh kowe wis resik babar pisan.”
17Abraham banjur ndedonga marang Rama kita, lan Panjenengane nyarasake Abimelekh, bojone, lan para abdine wadon, satemah padha bisa nglairake anak maneh, 18awit Rama kita wis nutup rapet sakabehe guwa-garba ing brayate Abimelekh, marga saka Sara, bojone Abraham.