Abraham in Gerar
Abraham noem Sara weer sy suster, en Abimeleg neem haar. Ons Vader waarsku die koning in 'n droom voordat hy haar aanraak, en Abimeleg betoog sy eie onskuld. Abraham erken hy het bloot aangeneem dat niemand hier ons Vader vrees nie.
20 1Abraham het van daar af na die Negev toe getrek, hom tussen Kades en Sur gevestig, en as vreemdeling in Gerar gewoon. 2Abraham het van Sara, sy vrou, gesê: “Sy is my suster.” Daarom het Abimeleg, die koning van Gerar, haar laat haal en vir Sara geneem.
3Maar ons Vader het daardie nag in ’n droom na Abimeleg toe gekom: “Jy is so goed as dood weens die vrou wat jy geneem het, want sy is ’n getroude vrou.”
4Abimeleg het nie naby haar gekom nie. Hy het gesê: “Soewereine God, sal u selfs ’n onskuldige nasie vernietig? 5Het hy nie self vir my gesê: ‘Sy is my suster’ nie? En sy het ook self gesê: ‘Hy is my broer.’ Ek het dit met ’n opregte hart en skoon hande gedoen.”
6Toe sê ons Vader vir hom in die droom: “Ja, ek weet jy het dit met ’n opregte hart gedoen, en ek het jou daarvan weerhou om teen my te sondig—daarom het ek jou nie toegelaat om haar aan te raak nie. 7Gee nou die man se vrou terug, want hy is ’n profeet wat vir jou sal bid, en jy sal lewe. As jy haar nie teruggee nie, weet dat jy sekerlik sal sterwe, jy en almal wat aan jou behoort.”
8Abimeleg het die môre vroeg opgestaan, al sy dienaars geroep, en hulle alles vertel wat gebeur het; die manne was baie bang. 9Abimeleg het vir Abraham laat roep en gevra: “Wat het jy aan ons gedoen? Hoe het ek teen jou gesondig, dat jy ’n groot sonde oor my en my koninkryk gebring het? Jy het aan my gedoen wat nooit gedoen behoort te word nie.” 10Abimeleg het ook vir Abraham gesê: “Wat het jy in gedagte gehad, dat jy so iets gedoen het?”
11Abraham het gesê: “Ek het gedink: hier is sekerlik geen vrees vir ons Vader nie, en hulle sal my oor my vrou doodmaak.” 12Boonop is sy werklik my suster, my vader se dogter maar nie my moeder se dogter nie, en sy het my vrou geword.
13Toe ons Vader my uit my vader se huis laat rondswerf het, het ek vir haar gesê: Betoon aan my hierdie goedheid—waar ons ook al gaan, sê van my: “Hy is my broer.”
14Abimeleg het skape, beeste, en slawe en slavinne geneem, dit vir Abraham gegee, en vir Sara, sy vrou, aan hom teruggegee. 15Abimeleg het gesê: “My land is vir jou oop; vestig jou waar jy ook al wil.” 16En vir Sara het hy gesê: “Kyk, ek gee aan jou broer 1 000 stukke silwer. Dit is om die onreg wat jou aangedoen is, te vergoed in die oë van almal wat by jou is; voor almal is jy heeltemal vrygespreek.”
17Abraham het tot ons Vader gebid, en hy het vir Abimeleg, sy vrou, en sy slavinne gesond gemaak, sodat hulle weer kinders kon hê, 18want ons Vader het elke baarmoeder in Abimeleg se huis heeltemal toegesluit weens Sara, Abraham se vrou.