ዘፍጥረት 20

20 ¹አብርሃም ከዚያ ተነሥቶ ወደ ኔጌብ ተጓዘ፤ በቃዴስና በሱር መካከል ሰፈረ፤ በጌራርም እንደ መጻተኛ ኖረ። ²አብርሃም ስለ ሚስቱ ስለ ሣራ፣ “እኅቴ ናት” አለ። ስለዚህ የጌራር ንጉሥ አቢሜሌክ ልኮ ሣራን ወሰዳት።

³አባታችን ግን በዚያች ሌሊት በሕልም ወደ አቢሜሌክ መጥቶ እንዲህ አለው፤ “ስለ ወሰድሃት ሴት እነሆ ሙት ሰው ነህ፤ እርሷ ያገባች ሴት ናትና።”

⁴አቢሜሌክ ገና አልቀረባትም ነበር። እርሱም እንዲህ አለ፤ “ጌታ ሆይ፣ ንጹሕ የሆነን ሕዝብ እንኳ ታጠፋለህን? ⁵እርሱ ራሱ፣ ‘እኅቴ ናት’ አላለኝምን? እርሷም ራሷ፣ ‘ወንድሜ ነው’ አለች። እኔ ይህን ያደረግሁት በቅን ልብና በንጹሕ እጅ ነው።”

⁶አባታችንም በሕልም እንዲህ አለው፤ “አዎን፣ ይህን በቅን ልብ እንዳደረግኸው ዐውቃለሁ፤ በእኔ ላይ ኀጢአት እንዳትሠራም ጠብቄሃለሁ፤ ስለዚህ እንድትነካት አልፈቀድሁልህም። ⁷አሁንም የሰውየውን ሚስት መልስ፤ እርሱ ነቢይ ነውና ስለ አንተ ይጸልያል፤ አንተም በሕይወት ትኖራለህ። ባትመልሳት ግን አንተና ያንተ የሆኑ ሁሉ በርግጥ እንደምትሞቱ ዕወቅ።”

⁸አቢሜሌክም በነጋታው ማልዶ ተነሥቶ አገልጋዮቹን ሁሉ ጠራ፤ የሆነውንም ሁሉ ነገራቸው፤ ሰዎቹም እጅግ ፈሩ። ⁹አቢሜሌክም አብርሃምን ጠርቶ፣ “ይህ ያደረግህብን ምንድን ነው? በእኔና በመንግሥቴ ላይ ታላቅ ኀጢአት ታመጣ ዘንድ፣ በአንተ ላይ ምን በደልሁ? ፈጽሞ ሊደረግ የማይገባውን አደረግህብኝ” አለው። ¹⁰አቢሜሌክም አብርሃምን ደግሞ፣ “እንዲህ ያለ ነገር ለማድረግ ምን አስበህ ነበር?” አለው።

¹¹አብርሃምም እንዲህ አለ፤ “በርግጥ በዚህ ስፍራ የአባታችን ፍርሃት የለም፤ ስለ ሚስቴም ይገድሉኛል ብዬ አሰብሁ።” ¹²ከዚህም በላይ በእውነት እኅቴ ናት፤ የአባቴ ልጅ ናት እንጂ የእናቴ ልጅ አይደለችም፤ ሚስቴም ሆነች።

¹³አባታችን ከአባቴ ቤት አስወጥቶ እንድንከራተት ባደረገኝ ጊዜ፣ እንዲህ አልኋት፤ ይህን ቸርነት አድርጊልኝ፤ በምንሄድበት ስፍራ ሁሉ ስለ እኔ፣ “ወንድሜ ነው” በዪ።

¹⁴አቢሜሌክም በጎችንና ከብቶችን፣ ወንዶችና ሴቶች አገልጋዮችን ወስዶ ለአብርሃም ሰጠው፤ ሚስቱን ሣራንም መለሰለት። ¹⁵አቢሜሌክም፣ “እነሆ ምድሬ በፊትህ ክፍት ናት፤ በወደድኸው ስፍራ ሁሉ ሰፍር” አለው። ¹⁶ለሣራም፣ “እነሆ፣ ለወንድምሽ ሺህ ሰቅል ብር እሰጣለሁ፤ ይህ ከአንቺ ጋራ ባሉ ሁሉ ፊት የተደረገብሽን በደል ይሸፍናል፤ በሁሉም ፊት ፈጽመሽ ነጻ ነሽ” አላት።

¹⁷አብርሃምም ወደ አባታችን ጸለየ፤ አባታችንም አቢሜሌክን፣ ሚስቱንና ሴቶች አገልጋዮቹን ፈወሰ፤ እነርሱም ዳግመኛ ልጅ መውለድ ቻሉ፤ ¹⁸ስለ አብርሃም ሚስት ስለ ሣራ አባታችን በአቢሜሌክ ቤት ያለውን ማኅፀን ሁሉ ፈጽሞ ዘግቶ ነበርና።