Abraham w Gerarze
Abraham znów nazywa Sarę swoją siostrą, a Abimelek ją zabiera. Nasz Ojciec ostrzega króla we śnie, zanim ten jej dotknie, a Abimelek zapewnia o swojej niewinności. Abraham przyznaje, że po prostu założył, iż nikt tutaj nie boi się naszego Ojca.
20 1Abraham wyruszył stamtąd do Negebu, osiedlił się między Kadesz a Szur i mieszkał jako przybysz w Gerarze. 2O Sarze, swojej żonie, Abraham powiedział: „Ona jest moją siostrą”. Abimelek, król Geraru, posłał więc po nią i zabrał Sarę.
3Lecz nasz Ojciec przyszedł do Abimeleka we śnie tej nocy: „Jesteś już jak martwy z powodu kobiety, którą zabrałeś, bo jest zamężna”.
4Abimelek jednak nie zbliżył się do niej. Powiedział: „Wszechwładny Boże, czy zniszczysz nawet niewinny naród? 5Czyż on sam nie powiedział mi: «Ona jest moją siostrą»? A ona sama również powiedziała: «On jest moim bratem». Uczyniłem to ze szczerym sercem i niewinnymi rękami”.
6Wtedy nasz Ojciec powiedział do niego we śnie: „Tak, wiem, że uczyniłeś to w prawości serca, i to ja powstrzymałem cię od grzechu przeciwko mnie — dlatego nie pozwoliłem ci jej dotknąć. 7Teraz zwróć żonę tego człowieka, bo jest on prorokiem i będzie się za ciebie modlił, a będziesz żył. Jeśli jej nie zwrócisz, wiedz, że na pewno umrzesz, ty i wszyscy, którzy są twoi”.
8Abimelek wstał wcześnie rano, zwołał wszystkich swoich sług i opowiedział im wszystko, co się stało; a ludzie ci bardzo się przestraszyli. 9Abimelek wezwał Abrahama i zapytał: „Cóż nam uczyniłeś? Czym zgrzeszyłem przeciwko tobie, że sprowadziłeś na mnie i na moje królestwo wielki grzech? Uczyniłeś mi to, czego nigdy czynić nie wolno”. 10Abimelek powiedział jeszcze do Abrahama: „Co miałeś na myśli, że uczyniłeś taką rzecz?”
11Abraham odpowiedział: „Pomyślałem sobie: na pewno nie ma tu bojaźni naszego Ojca i zabiją mnie z powodu mojej żony”. 12Zresztą ona naprawdę jest moją siostrą, córką mojego ojca, lecz nie mojej matki, i została moją żoną.
13Gdy nasz Ojciec sprawił, że wędrowałem z dala od domu mojego ojca, powiedziałem jej: Okaż mi tę dobroć — gdziekolwiek przyjdziemy, mów o mnie: „On jest moim bratem”.
14Abimelek wziął owce, bydło oraz sługi i służące, dał je Abrahamowi i zwrócił mu Sarę, jego żonę. 15Abimelek powiedział: „Moja ziemia stoi przed tobą otworem; osiedl się, gdzie ci się podoba”. 16A do Sary powiedział: „Oto daję twojemu bratu tysiąc sztuk srebra. To ma zakryć krzywdę wyrządzoną tobie w oczach wszystkich, którzy są z tobą; wobec wszystkich jesteś całkowicie oczyszczona”.
17Abraham modlił się do naszego Ojca, a on uzdrowił Abimeleka, jego żonę i jego służące, tak że znowu mogły rodzić dzieci, 18bo nasz Ojciec zamknął całkowicie każde łono w domu Abimeleka z powodu Sary, żony Abrahama.