ኣብርሃም ኣብ ጌራራ

ኣብርሃም ድማ ደጊሙ ንሳራ 'ሓፍተይ እያ' በለ፥ ኣቢሜሌክ ከዓ ወሰዳ። ኣቦና ድማ ነቲ ንጉስ ቅድሚ ምትንካፉ ብሕልሚ ኣጠንቀቖ፥ ኣቢሜሌክ ከዓ ንፅህናኡ ተማጐተ። ኣብርሃም ድማ፥ ኣብዙይ ንኣቦና ዝፈርሕ ሰብ የለን ኢሉ ጥራሕ ከም ዝሓሰበ ተኣመነ።

ምዕራፍ 20።

ኣብርሃም ድማ ካብኡ ናብ ነጌብ ተጕዓዘ፤ ኣብ መንጎ ቃዴስን ሹርን ተቐመጠ፤ ኣብ ጌራራ ኸዓ ስደተኛ ኾይኑ ነበረ። ኣብርሃም ድማ ብዛዕባ ሳራ ሰበይቱ፥ “ሓፍተይ እያ” በለ። ስለዙይ ኣቢሜሌክ ንጉስ ጌራራ ለኣኸ፥ ንሳራ ኸዓ ወሰዳ።

ኣቦና ግና በታ ለይቲ እቲኣ ናብ ኣቢሜሌክ ብሕልሚ መፂኡ፦ “ብሰንኪ እታ ዝወሰድካያ ሰበይቲ ምዉት ኢኻ፤ ንሳ ሰብኣይ ዘለዋ ሰበይቲ እያሞ” በሎ።

ኣቢሜሌክ ግና ኣይቀረባን ነበረ። ንሱ ድማ፦ “ኦ ጐይታ እግዚኣብሄር፥ ንፁህ ህዝቢ እኳዶ ተጥፍእ ኢኻ? ንሱ ባዕሉዶ ‘ሓፍተይ እያ’ ኢሉ ኣይነገረንን? ንሳውን ባዕላ ‘ሓወይ እዩ’ በለት። ኣነ እዙይ ብቕኑዕ ልብን ብንፁህ ኣእዳውን እየ ዝገበርኩ።”

ኣቦና ድማ ብሕልሚ፦ “እወ፥ ነዙይ ብንፅህና ልቢ ኸም ዝገበርካዮ ኣነ እፈልጥ እየ፤ ንኣይ ከይተብድል ከዓ ኣነ ኸልኪለካ፤ ስለዙይ እየ ኽትንክአ ዘይሓደግኩኻ። ሕዚ ኸዓ ሰበይቲ እቲ ሰብኣይ ምለሳ፤ ንሱ ነብዪ እዩ እሞ፥ ምእንታኻ ኽፅሊ እዩ፥ ንስኻውን ብህይወት ክትነብር ኢኻ። እንተ ዘይመለስካያ ግና፥ ንስኻን ኵሎም ናትካ ዝኾኑን ርግፅ ከም እትሞቱ ፍለጥ።”

ኣቢሜሌክ ድማ ንፅባሒቱ ኣንጊሁ ተሲኡ፥ ንዅሎም ኣገልገልቱ ፀዊዑ፥ እቲ ዝኾነ ዅሉ ነገር ነገሮም፤ እቶም ሰባት ከዓ እምብዛ ፈርሑ። ኣቢሜሌክ ድማ ንኣብርሃም ፀዊዑ፦ “እንታይ ኢኻ ዝገበርካና? ናብ ልዕለይን ልዕሊ መንግስተይን ዓብዪ ሓጢኣት ከተምፅእ፥ እንታይከ በዲለካ? ፈፂሙ ዘይግበር ነገር ኢኻ ዝገበርካኒ” በሎ። ኣቢሜሌክ ድማ ንኣብርሃም፦ “እንታይ ሓሲብካ ኢኻ ኸምዙይ ዝበለ ነገር ዝገበርካ?” በሎ።

ኣብርሃም ከዓ፥ “ብርግፅ ኣብዝ ቦታዙይ ፍርሓት ኣቦና የለን እሞ፥ ብሰንኪ ሰበይተይ ክቐትሉኒ እዮም ኢለ ሓሲበ ነይረ።” ብዘይካዙይ፥ ንሳ ብሓቂ ሓፍተይ እያ፤ ጓል ኣቦይ እያ፥ ጓል እኖይ ግና ኣይኮነትን፤ ሰበይተይ ከዓ ኾነት።

ኣቦና ኻብ ቤት ኣቦይ ዀለል ከብለኒ እንተሎ ድማ፥ “እዝ ሰናይ እዙይ ግበረለይ፤ ናብ ዝኸድናዮ ዘበለ ኵሉ ‘ሓወይ እዩ’ ኢልኪ ብዛዕባይ ተዛረቢ” በልክዋ።

ኣቢሜሌክ ድማ ኣባጊዕን ኣላሕምን ኣገልገልትን ኣግራድን ወሲዱ ንኣብርሃም ሃቦ፤ ሳራ ሰበይቱ ኸዓ መለሰሉ። ኣቢሜሌክ ድማ፥ “እኒሃ ምድረይ ኣብ ቅድሜኻ ኣላ፤ ኣብ ዝደለኻዮ ተቐመጥ” በሎ። ንሳራ ኸዓ፥ “እንሆ፥ ንሓውኪ ሽሕ ብሩር እህቦ ኣለኹ። እዙይ ኸዓ ኣብ ቅድሚ ዓይኒ እቶም ምሳኺ ዘለዉ ዅሎም እቲ ዝተገበረኪ በደል ንምኽዳን እዩ፤ ኣብ ቅድሚ ዅሉ ኸዓ ፈፂምኪ ሓራ ወፂእኪ ኢኺ” በላ።

ኣብርሃም ድማ ናብ ኣቦና ፀለየ፤ ንሱ ድማ ንኣቢሜሌክን ንሰበይቱን ንኣግራዱን ፈወሶም እሞ፥ መሊሰን ውሉድ ወለዳ፤ ኣቦና ብሰንኪ ሳራ ሰበይቲ ኣብርሃም፥ ኣብ ቤት ኣቢሜሌክ ዝነበረ ኵሉ ማህፀን ፈፂሙ ዓፅዩ ነበረሞ።