Abraham di Gerar
Abraham deui nyebut Sarah téh adina, sarta Abimelek nyokot manéhna. Rama urang ngingetan raja dina impian saméméh manéhna nyabak Sarah, sarta Abimelek negeskeun yén dirina teu salah. Abraham ngaku yén manéhna ngan saukur nyangka di dieu teu aya anu sieun ka Rama urang.
20 1Abraham angkat ti dinya ka tanah Negeb, tuluy matuh di antara Kades jeung Sur, sarta cicing jadi semah di Gerar. 2Saur Abraham ngeunaan Sarah, garwana, “Manehna teh adi kuring.” Ku sabab kitu Raja Abimelek ti Gerar nitah mepek Sarah, tuluy nyandak Sarah.
3Tapi peutingna Rama urang sumping ka Abimelek dina impenan, saur-Na, “Maneh teh ibarat jelema anu geus paeh ku sabab awewe anu ku maneh dicokot tea, sabab manehna geus boga salaki.”
4Ari Abimelek acan ngadeukeutan manehna. Pok anjeunna unjukan, “Nun Gusti Allah, naha Gusti bade numpes bangsa anu teu boga dosa? 5Lain anjeunna sorangan anu nyarios ka abdi, ‘Manehna teh adi kuring’? Jeung manehna oge nyarios, ‘Anjeunna teh dulur kuring.’ Abdi migawe ieu teh kalawan hate anu beresih sarta leungeun anu teu boga dosa.”
6Geus kitu Rama urang ngalahir ka anjeunna dina impenan tea, “Enya, Kami terang yen maneh migawe ieu teh kalawan hate anu jujur, jeung Kami geus ngajaga maneh supaya ulah dosa ka Kami—nya eta sababna Kami teu ngidinan maneh noel ka manehna. 7Ayeuna balikkeun deui pamajikan jelema eta, sabab manehna teh nabi anu bakal ngadunga keur maneh, sangkan maneh hirup. Tapi lamun maneh teu ngabalikkeun manehna, sing nyaho maneh pasti paeh, maneh jeung sakur nu jadi milik maneh.”
8Isukna isuk-isuk Abimelek gugah, tuluy nyalukan sakabeh gandekna, sarta nyaritakeun sagala anu geus kajadian ka maranehna; eta jalma-jalma kacida sarieuneunana. 9Tuluy Abimelek nyaur Abraham sarta mariksa, “Naon anu geus dipigawe ku anjeun ka kuring sarerea? Dosa naon anu geus kuring pigawe ka anjeun, dugi ka anjeun ngadatangkeun dosa gede ka kuring jeung ka karajaan kuring? Anjeun geus migawe ka kuring hal anu pamali pisan dipigawe.” 10Abimelek nyarios deui ka Abraham, “Naon anu aya dina pikiran anjeun, dugi ka anjeun migawe hal saperti kitu?”
11Waler Abraham, “Ceuk pikir kuring: tangtu di dieu teh euweuh rasa sieun ka Rama urang, matak kuring bakal dipaehan ku sabab pamajikan kuring.” 12Sajabana ti eta, manehna memang enya adi kuring, anak ti bapa kuring tapi lain ti indung kuring, tuluy manehna jadi pamajikan kuring.
13Waktu Rama urang ngalalana kuring ti imah bapa kuring, kuring ngomong ka manehna: Tembongkeun kahadean ieu ka kuring—di mana bae urang nepi, caritakeun ngeunaan kuring, “Anjeunna teh dulur kuring.”
14Tuluy Abimelek nyandak domba, sapi, sarta gandek lalaki jeung awewe, dibikeun ka Abraham, sarta ngabalikkeun Sarah, garwana, ka anjeunna. 15Saur Abimelek, “Tanah kuring muka pikeun anjeun; cicing bae di mana karep anjeun.” 16Ka Sarah anjeunna nyarios, “Tah, kuring mere ka dulur anjeun perak 1.000 keping. Ieu teh pikeun nutupan kasalahan anu geus tumiba ka anjeun di payuneun sakur jalma anu aya jeung anjeun; di hareupeun sarerea anjeun geus beresih sama sakali.”
17Tuluy Abraham ngadunga ka Rama urang, sarta Mantenna nyageurkeun Abimelek, garwana, jeung gandek-gandek awewena, nepi ka maranehna bisa boga anak deui, 18sabab Rama urang geus nutup rapet sakabeh kandungan di imah Abimelek, ku sabab Sarah, garwa Abraham.